คนเก่ง..หัวใจแกร่ง

ยิ่งมาได้ยินคำพูดของเด็กหญิงชาวเขา..ในรายการ..คนเก่ง ..หังใจแกร่ง..บ้านเธออยู่บนดอย เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย อยู่กับยาย เธออยากเรียนหนังสือจนถึงระดับปริญญา อยากเป็นครูและสอนบนดอย จะได้ดูแลครอบครัวด้วย เธอบอกว่า.......

ชีวิตคนเรานั้นไม่ง่ายเหมือนอย่างที่ใจเราอยากให้เป็น ทุกคนล้วนต้องพบเจออุปสรรค ปัญหา ความทุกข์ ความเจ็บปวดและความผิดหวัง ไม่มีใครหลีกเลี่ยงสัจธรรมที่ต้องเกิดขึ้นในชีวิต สิ่งที่จะช่วยให้คนเราสามารถยืนหยัดอยู่ได้ก็คือ..ความอดทน ไม่ว่าเราจะอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ใดก็ตาม

อดทนกับความเหนื่อยยากลำบาก ในชีวิตนี้เราทุกคนล้วนต้องดิ้นรนและต่อสู้ ไม่ว่าจะเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ของคนที่เรารัก หรือเพื่อจุดมุ่งหมายใดก็ตามที่เรามุ่งหวัง เราทุกคนล้วนต้องเผชิญกับความเหนื่อยยากลำบากด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะมากหรือน้อยแตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ตามมนุษย์ทุกคนก็ต้องเรียนรู้ที่จะมีความอุตสาหะและอดทน เพราะนั่นคือเงื่อนไขเดียวที่จะช่วยให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้นได้

บางครั้ง..ชีวิตคนเราก็ไม่มีทางเลือกใดที่ดีกว่าการที่เราจะต้องอดทน ต่อสู้ และฝ่าฟันความทุกข์ยากลำบากที่พบเจอในชีวิตไปให้ได้...หากเราเป็นคนที่มีความอดทน เราจะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างเข้มแข็ง ไม่ว่าจะต้องเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็ตาม เราย่อมจะไม่มีวันท้อแท้..

ผมเคยท้อแท้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ความคิดแย่ๆทั้งหลายนั้นต้องหยุดลง ไม่อยากให้ความท้อแท้เกาะกุมจิตใจ หันมาคิดบวก ค่อยๆเติมเต็มด้วยถ้อยคำสำคัญที่เป็นพลังใจให้คิดดีงาม ทั้งด้วยการอ่านและการฟัง

แต่เดิมเคยคิดว่า ..เราเป็นผู้บริหารระดับสูง(ซี ๘) แต่ทำไมเหนื่อยจัง บ้าน รถ ยศ ตำแหน่ง ก็มีเหมือนเขา แต่ทำไมเราต้องทำงานสารพัด ผู้บริหารมากมาย เห็นเขาสบายๆ ไม่ต้องสอน แค่บริหารสั่งการ ดูมีเกียรติภูมิ หรูหราเลิศลอย มีแต่คนป้อยอ ห้อมล้อมยกย่องชมเชย มีแต่ลาภยศสรรเสริญ ฯลฯ

ส่วนเรา..เวลาพักผ่อนก็แทบจะไม่ค่อยมี ต้องไปถึงโรงเรียนก่อนครู ต้องเก็บกวาดบริเวณอาคารเรียนร่วมกับนักเรียน หลังจากเข้าสอนแล้ว ก็ยังต้องนิเทศติดตาม ประสานชุมชน ตกเย็นก็ต้องกลับทีหลัง ตรวจตราประตูหน้าต่างและเปิดไฟอาคาร......

เสาร์อาทิตย์ ครูและนักเรียนต้องพักผ่อน แต่เราต้องไปดูแลแปลงผัก โรงเห็ด บ่อปลา และเล้าไก่ สะสางเอกสารงานธุรการโรงเรียน อ่านเขียนรายงานตามหนังสือสั่งการ

ตอนแรก..ก็โทษตัวเองว่า..ทำงานไม่เป็น..ต่อเมื่อมอบงานให้บุคลากรไปเรียบร้อยแล้ว ยังมีงานจิปาถะอีกมากมาย ที่มอบใครไม่ได้แล้ว ต้องทำเอง...นี่คือ..สัจธรรมของโรงเรียนขนาดเล็ก

เมื่อเข้าใจ และเข้าถึงความอดทนได้ระดับหนึ่ง ก็ไม่รู้สึกท้อถอย กลับกลายเป็นความสุขลึกๆ จนเคยชินและมั่นใจได้ว่าทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว..โดยไม่ต้องอายใคร

และยิ่งมาได้ยินคำพูดของเด็กหญิงชาวเขา..ในรายการ..คนเก่ง ..หัวใจแกร่ง..บ้านเธออยู่บนดอย เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย อยู่กับยาย เธออยากเรียนหนังสือจนถึงระดับปริญญา อยากเป็นครูและสอนบนดอย จะได้ดูแลครอบครัวด้วย เธอบอกว่า..

"..ชีวิตคนเราไม่เหมือนกัน เพื่อนๆมีความพร้อม จึงมีโอกาสมากกว่า ไม่ต้องต่อสู้กับปัญหาอุปสรรค ไม่เคยพบความยากลำบาก เมื่อเราไม่มีอย่างเขา เราก็ต้องพยายามมุ่งมั่นเป็นสองเท่า อดทนเพื่อก้าวไปข้างหน้า ไปสู่อนาคตที่ดีกว่า ก็จำเป็นจะต้องพบอุปสรรคบ้างเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต..ขอเพียงอดทนและไม่ทิ้งเป้าหมาย..."

ครับ ขอบคุณมากนะครับ..สำหรับข้อคิดดีๆ จาก.เธอ..คนเก่ง..หัวใจแกร่ง..คนนั้น

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๕ มกราคม ๒๕๕๘

</span></strong>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บ้านหนองผือ...สถานศึกษาพอเพียง



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ขอให้ ผอ.มีหัวใจแกร่ง

มีพลังที่จะสู้ต่อไปครับ

สู้ๆครับ

-สวัสดีครับท่าน ผอ

-ตามมาให้กำลังใจครับ

-กิจกรรมของโรงเรียนมากมาย..ล้วนเป็นตัวอย่างที่ดีกับเด็ก ๆ

-สวัสดีปีใหม่ปี 2558 นะครับ..


เขียนเมื่อ 

ส่งกำลังใจมาให้ท่าน ผอ....ปีใหม่ สุขสันต์.. สุขภาพดีดี มีความสุข ทั้ง ครอบครัว นะคะ


ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ท่านอาจารย์ก็เป็นท่านหนึ่งที่เก่ง และหัวใจแกร่งครับ