ความกลัว..มีเป็นสัญชาติญาณ..แห่งสัตว์โลก..อันมีความเกิดแก่..เจ็บตาย..ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น...สิ่งที่มีอยู่ในมนุษย์นั้น..อาจจะต่างจากสัตว์โลกอื่นๆ..เป็นต้นว่า.."กลัวต่ออนาคต รันทดกับอดีต"..อนาคตที่ยังไม่มา..เรากลัว..ว่าที่คาดไว้ไม่เป็นดังหวัง...อดีตผ่านไป..หวลคืนมาไม่ได้แม้จะอยากสักเท่าไร..ก็ตาม..ที่จะให้เป็นดังนั้น...

ในหนังสือ..แปล..จาก..ท่านติช นัท ฮันห์..(หน้า๔๑..ผู้แปลนพ.ชวโรจน์ เกียรติกำพล)...ปลดปล่อยความกลัวต่ออนาคต...ข้อรำลึก ๕ ประการ..ได้แก่

๑. ความชรา..คือธรรมชาติ ของฉัน..ฉันไม่สามารถหลีกหนีความชราได้

๒. ความเจ็บป่วย..คือ ..ธรรมชาติของฉัน ฉันไม่สามารถหลีกหนีความเจ็บป่วยได้..

๓.ความตาย..คือ..ธรรมชาติของฉัน..ฉันไม่สามารถหลีกหนี..ความตายได้

๔. ความเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมชาติของทุกสิ่งและทุกคนที่ฉันรัก..ไม่มีทางที่จะหลีกหนีการแยกจากกัน

๕. เราคือผู้รับผลของการกระทำ ทาง กาย วาจา และ ใจของเรา การกระทำคือการสืบเนื่องของเรา..

พิจารณาอย่างลึกซึ้งในข้อความนี้แต่ละข้อ พร้อมกับหายใจเข้าและออก..ด้วยความตระหนักรู้ เราจะเข้าถึงความกลัวของเราในวิถีทางที่เปี่ยมด้วยพลัง...

ข้อความนี้..เขียนมาเล่า..จากใจ..ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้...