เราอยู่กันที่นี่บ้านหลังเดียวกัน 24 : ท่านอนที่อบอุ่น

....ขอผมเกยคางนอนสบายอารมณ์สักวันนะครับพ่อ...

พ่อครับ...

เป็นเรื่องที่ดีเลยทีเดียว ที่พ่อตื่นเช้าในวันหยุดแล้วสวมรองเท้าออกไปวิ่ง ผมได้แต่แอบมองพ่ออยู่ในบ้าน พ่อบอกให้รอก่อน ให้พ่อวิ่งจนพอได้เหงื่อแล้วพ่อจะมารับแล้วพาไปวิ่งด้วย

ผมได้ยินเสียงรองเท้าพ่อกระทบถนนในซอย ดังอยู่ กุบกับ กุบกับ แต่พ่อไม่ยอมมารับผมสักที พ่อยังไม่เหนื่อยเลยหรือครับ ผมรอพ่ออยู่

พ่อครับ...

แม่คงจะมีความสุขเหมือนกันสินะ ที่ได้นอนตื่นสายในวันหยุด ระหว่างที่ผมรอพ่อมารับผมได้ยินเสียงแม่ตื่นแล้วล่ะ แต่แม่คงจะนอนเอกเขนกอ่านหนังสืออยู๋บนที่นอนอย่างสบายอารมณ์เป็นแน่

พ่อครับ...

วันนี้พ่อหยุดอยู่บ้านทั้งวัน ผมได้อยู่กับพ่อทั้งวัน แม้แม่จะบ่นผมมากกว่าทุกๆวัน แต่ผมก็ยังมีความสุขที่ได้เล่นกับพ่อ เพียงแค่พ่อโยนลูกบอลแล้วให้ผมไปเก็บ แค่นี้ผมก็สนุก จนเหนื่อยแล้วล่ะ

พ่อครับ...

ช่วงบ่ายในวันหยุด พ่อกับแม่นั่งดูทีวี ผมเล่นมาแต่เช้าแล้ว หากทุกๆวันผมคงได้นอนแล้วล่ะ แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ ผมเล่นเพลินจนเพลีย และที่นอนที่แสนจะอบอุ่นคงไม่เกินบนขาพ่อนี้ล่ะ

ขอผมเกยคางนอนสบายอารมณ์สักวันนะครับพ่อ...

.......................

13 พฤศจิกายน 2557

พ.แจ่มจำรัส

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ เจ้าทอฟฟี่



ความเห็น (4)

มีความสุขสุดๆ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ จัน ครับที่ให้เกียรติ์อ่านบันทึกนี้

จันทวรรณ

เขียนเมื่อ 

เป็นท่าที่เขาชอบเลยนะครับ

555

-สวัสดีครับ

-ตามมาเยี่ยมและให้กำลังใจครับ

-ความสุข...นะครับ