....ขอผมเกยคางนอนสบายอารมณ์สักวันนะครับพ่อ...
พ่อครับ...
เป็นเรื่องที่ดีเลยทีเดียว ที่พ่อตื่นเช้าในวันหยุดแล้วสวมรองเท้าออกไปวิ่ง ผมได้แต่แอบมองพ่ออยู่ในบ้าน พ่อบอกให้รอก่อน ให้พ่อวิ่งจนพอได้เหงื่อแล้วพ่อจะมารับแล้วพาไปวิ่งด้วย
ผมได้ยินเสียงรองเท้าพ่อกระทบถนนในซอย ดังอยู่ กุบกับ กุบกับ แต่พ่อไม่ยอมมารับผมสักที พ่อยังไม่เหนื่อยเลยหรือครับ ผมรอพ่ออยู่
พ่อครับ...
แม่คงจะมีความสุขเหมือนกันสินะ ที่ได้นอนตื่นสายในวันหยุด ระหว่างที่ผมรอพ่อมารับผมได้ยินเสียงแม่ตื่นแล้วล่ะ แต่แม่คงจะนอนเอกเขนกอ่านหนังสืออยู๋บนที่นอนอย่างสบายอารมณ์เป็นแน่
พ่อครับ...
วันนี้พ่อหยุดอยู่บ้านทั้งวัน ผมได้อยู่กับพ่อทั้งวัน แม้แม่จะบ่นผมมากกว่าทุกๆวัน แต่ผมก็ยังมีความสุขที่ได้เล่นกับพ่อ เพียงแค่พ่อโยนลูกบอลแล้วให้ผมไปเก็บ แค่นี้ผมก็สนุก จนเหนื่อยแล้วล่ะ
พ่อครับ...
ช่วงบ่ายในวันหยุด พ่อกับแม่นั่งดูทีวี ผมเล่นมาแต่เช้าแล้ว หากทุกๆวันผมคงได้นอนแล้วล่ะ แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ ผมเล่นเพลินจนเพลีย และที่นอนที่แสนจะอบอุ่นคงไม่เกินบนขาพ่อนี้ล่ะ
ขอผมเกยคางนอนสบายอารมณ์สักวันนะครับพ่อ...
.......................
13 พฤศจิกายน 2557
พ.แจ่มจำรัส
มีความสุขสุดๆ
ขอบคุณอาจารย์ จัน ครับที่ให้เกียรติ์อ่านบันทึกนี้
จันทวรรณ
เป็นท่าที่เขาชอบเลยนะครับ
555
-สวัสดีครับ
-ตามมาเยี่ยมและให้กำลังใจครับ
-ความสุข...นะครับ