วันที่ 5 สิ้นสุดวันลอยกระทง (7/11/2557)


ในเช้าวันนี้เป็นวันแรกในหนึ่งสัปดาห์ที่มีอากาศแจ่มใสมากที่สุดมีแสงแดดอ่อน ๆ ส่องลงมาทำให้บรรยากาศอบอุ่นเป็นพิเศษโดยในเช้าวันนี้ได้มีกิจกรรมต่าง ๆ อาทิเช่น เข้าแถวเคารพธงชาติ สวดมนต์ไหว้พระ และร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี แต่กิจกรรมดังกล่าวต้องย้ายมาจัดบนห้องประชุมเนื่องจากสนามฟุตบอลมีน้ำขังทำให้ยากต่อการจัดกิจกรรม

วันนี้ทางโรงเรียนได้มีการเรียนการสอนเพียงครึ่งวันเนื่องจากในวันนี้ได้มีกิจกรรมประกวดขบวนกระทงซึ่งทางโรงเรียนต้องนำขบวนกระทงไปเตรียมตัวที่เทศบาลตำบลท่าตอน ซึ่งทางคณะครูได้เร่งดำเนินการให้ขบวนกระทงแล้วเสร็จให้ทันเวลาแต่ละคนช่วยกันคนละไม้คนละมือในการตกแต่งขบวนกระทง ประดับด้วยหลอดไฟสีสันต่าง ๆ



พอใกล้ถึงช่วงเที่ยงได้มีการอัญเชิญพระพุทธรูปองค์จำลองขึ้นบนรถขบวนกระทงซึ่งในการอัญเชิญพระพุทธรูปองค์จำลองขึ้นขบวนกระทงนั้นมีความยากลำบากเป็นอย่างมากซึ่งองค์พระพุทธรูปองค์จำลองมีน้ำหนักค่อนข้างมากทำให้การเคลื่อนย้ายค่อนข้างลำบากทำให้สิ่งของตกแต่งรอบ ๆ ขบวนกระทงเกิดความเสียหาย


แต่แล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดีต่อมาทางคณะครูได้นำขบวนกระทงเคลื่อยย้ายไปที่เทศบาลตำบลท่าตอนการเคลื่อนย้าค่อนข้างลำบากเช่นกันเนื่องจากขบวนกระทงค่อนข้างใหญ่ทำให้การเคลื่อนที่ไปตามท้องถนนค่อนข้างลำบากแต่ถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย พอมาถึงช่วงเย็นได้เกิดปัญหาขึ้นนั้นก็คือเครื่องปั่นไฟไม่ทำงาน


ทำให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวายเป็นอย่างมากเนื่องจากขบวนกระทงใกล้ที่จะเคลื่อนขบวนเต็มทีแต่แล้วก็มีคณะครูและคนในหมู่บ้านได้ช่วยกันซ่อมเครื่องปั่นไฟจนสามารถกลับมาใช้งานได้อีกครั้งซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจเป็นอย่างมาก ขบวนกระทงที่คณะครูทุ่มเทลงมือทำได้เคลื่อนขบวนไปได้อย่างสวยงาม



เมื่อถึงเวลาประกาศผลการตัดสินขบวนกระทงคณะครูและคนในหมู่บ้านต่างลุ้นเป็นอย่างมากเพราะรถขบวนกระทงนี้คณะครูและความช่วยเหลือจากคนในหมู่บ้านได้ช่วยกันทุ่มเทและทำอย่างตั้งใจและสุดความสามารถ เมื่อผู้ประกาศผลการตัดสินได้ประกาศว่าขบวนกระทงโรงเรียนเจ้าพ่อหลวงอุปถัมภ์ ๙ ร่วมกับหมู่บ้านใหม่หมอกจ๋ามได้รับรางวัญชนะเลิศอันดับที่ 1 ทุกคนต่างดีใจและปรบมือกันอย่างมีความสุข เป็นภาพประทับใจที่สุดของค่ำคืนนี้ก็ว่าได้

กิจกรรมต่าง ๆ ในวันนี้ทำให้ผมได้รู้ว่า คนเราไม่สามารถที่จะอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ได้เพราะโลกใบนี้มันกว้างใหญ่ไพศาลบางครั้งอาจจะเจอกับสิ่งที่ไม่คาดฝันอยู่เสมอ คนเราจึงจำเป็นต้องมีคนข้าง ๆ เพื่อที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันช่วยกันแก้ไขปัญหาอุปสรรคและก้าวไปให้ถึงจุดมุ่งหมายนั้นเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนายศักรพล วงษ์รัตน์ ... (ภาคเรียนที่ 2/2557)



ความเห็น (0)