วันนี้ผู้เขียนหยิบเอกสารแจกมีอยู่ 3 แผ่น ๆ ละ 1 หน้าขึ้นมาอ่านชื่อ เคล็ดลับสำหรับนักเขียน...โดย ศ. อัจฉรา ชีวพันธ์ เลยเก็บมุมคิดนำมาเล่าไว้ว่า คนเราไม่มีใครแก่เกินเรียน ( No one is too old to Learn ) และไม่อยากอยู่อย่างชาล้นถ้วยจึงนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

การบอกว่าไม่รู้จะเขียนอะไรเพราะเขาเขียนกันหมดแล้วก็เป็นปัญหาหนึ่ง ที่ทำให้เกิดท้อแท้ ที่จริงแล้วเราต้องเขียนเป็นอัตลักษณ์ของตนเองจึงอย่าท้อใจ จงค้นหาตนเองให้เจอชอบอะไร สนใจอะไรแล้วเขียนออกมาสู่ผู้อ่านให้เต็มกำลังความสามารถตน

อีกปัญหาหนึ่งกลัวขายไม่ออกหรือถูกสำนักพิมพ์โกงค่าลิขสิทธิ์โดยไม่บอกยอดจริงที่พิมพ์ ถ้าคิดอย่างนี้ก็ไร้ความสุขในการเขียน

ความสุขนั้นหรือคือการเห็นหนังสือเราวางอยู่ในแผง , วางอยู่ในร้านขายหนังสือ และมีผู้นำไปใช้นำไปอ้างอิงต่างหาก

เมื่อสำนักพิมพ์ใดรับพิมพ์งานของเรา เราต้องภูมิใจ เชื่อใจและวางใจในสำนักพิมพ์นั้นแล้วทำใจ สุขใจเมื่อเข้าใจ เปิดใจและเล่าจากใจจริง ๆ มีบัญญัติ 10 ประการ ที่ ศ. อัจฉรา ชีวพันธ์ฝากไว้ย่อให้อ่านดังนี้

1. ทำด้วยใจใช่หน้าที่ คือผลงานตกผลึกทำเองสอนเองปรับปรุงเอง

2. มีตัวอย่างหลากหลาย คือเน้นผู้ขอทำจริง ใช้เรียนจริง

3. ขยายผลสู่ผู้อ่าน คือยิ่งตีพิมพ์มากยิ่งดี สำนักพิมพ์มีคุณภาพด้วย

4. แสดงความเชี่ยวชาญให้ประจักษ์ คือหาจุดยืนตนเองพบ อย่าใช้มือรับจ้างทำ

5. พิทักษ์จรรยาบรรณ คือกรรมการจะจับได้ไล่ทัน เพราะคุ้นกับศาสตร์ต่าง ๆ มาเยอะ

6. รังสรรค์สิ่งใหม่ คือกรรมการเบื่อจะอ่านสิ่งซ้ำ ๆ ซาก ๆ ทำให้โดนใจกรรมการ

7. ไม่ต้องบนบาน คือผลงานอยู่ที่คุณภาพ ทำให้ดีที่สุด

8. อย่าทิ้งงานประจำ คือต้องสอนไปทำไป ผู้เรียนคือแหล่งเรียนรู้สู่ตำราที่มีคุณค่ายิ่ง

9. ทำแล้วลองใช้ คือใช้เอกสารอ้างอิงต้องทันสมัย ใช้ข้อมูลปฐมภูมิให้มากที่สุด

10.สุขใจผ่านการประเมิน คือชนะใจ โดนใจและนั่งในหัวใจกรรมการ

ตบท้ายด้วยการมี Attitude ในจิตใจแห่งตนนั้นแล.