มิได้เอ่ยคำขอโทษ
แต่การกระทำ
ก็แจ่มชัด.


มิได้เกี่ยวก้อยเดินเคียงข้าง
แต่กำลังใจ
ก็แจ่มชัด.


มิได้ถามทัก
แต่หัวใจ
ก็ถามถึงไม่เว้นว่าง.


(ยัง) มิได้มีเวลาอ่านหนังสือ
แต่หัวใจ
ก็กระหายซื้อหนังสือมาสะสม. (ไว้รอ)


มิได้ลงมือทำ
ก็มิได้หมายความว่า
จะไม่ทำ.





มิได้ลืมตา สบตา
เพียงเพราะ
กำลังขบคิด ใคร่ครวญ เพ่งมอง.


มิได้จดบันทึกลงในสมุด
หากแต่
จดบันทึกลงในความทรงจำ.


มิได้ย่างกรายออกเดินทาง
แต่มิได้หมายความว่า
ความคิดจะหยุดเดินทาง.


มิได้โทรหา
แต่มิได้หมายความว่า
ความคิดถึงจะหยุดเดินทาง.


มิได้โทรหา
แต่มิได้หมายความว่า
ปลายทางความคิดถึงจะเปลี่ยนแปลง.


มิได้ร้องเพลง
แต่มิได้หมายถึง
จะไม่ฟังเพลง.