ดอกไม้มีไว้ประโลมโลก..ประโลมใจ.. แม้จะอยู่แค่ในถ้วยไอสครีมที่เขาโยนทิ้งแล้ว..

แม้จะเป็นไม้ดอกข้างทาง..ที่ไม่มองผ่าน..ให้เห็นคุณค่า

หวานลมุน..ดุจน้ำหวานจากเกสร..ชวนผึ้งภู่ให้ไต่ตอม.. ดอกไม้นั้น..ประโลมโลก..ประโลมใจ