เขียนตามใจ อาจไม่มีสาระ


คงเดือนกว่า ๆ แล้ว ที่เมล็ดผักหวานป่า จากคุณน้อย น้ำพอง กัลยาณมิตร

ที่กรุณาส่งไปให้  ได้ไปนอนพักผ่อนอยู่ในถุงดำ  แวะเวียนไปเยี่ยม ๆ มอง ๆ 

อยู่ทุกวัน  ก็ยังเห็นสงบนิ่งอยู่....สงสัยนัก....จึงลองคุ้ย ๆ ดินในถุงดู





ตายแล้ว...! ไปสะดุดเอารากของเขาเข้าแล้ว....หักเลย....ฮือ ๆๆๆ

รีบ ๆๆ  เอาเมล็ดนั้นฝังดินอีก....แล้วเขาจะรอดไหมเนี่ยะ...!

ลองยกอีกถุงหนึ่งดู   .....  รากขาวอวบอ้วนแทงทะลุออกมานอกถุง

เอาอีกแล้ว....เฮ้อ...!  ค่อย ๆ คุ้ยดินให้มีความลึก  แล้วหย่อนถุง

ลงไปเบา ๆ ๆๆ   คงทันเวลานะ...ขอโทษนะ...คุณมะเดื่อไม่มี

เจตนาจะรังแกเขาเลย.....ส่งข่าวบอกคุณน้อยว่า....

อีกไม่นานคงเห็นต้นเล็ก ๆ ของเขาแล้วจ้ะ...แล้วจะส่งภาพ

มาให้ดูนะจ๊ะ




ใกล้ ๆ กัน  ข้าวโพดที่ปลูกไว้รอฝน กำลังชูฝักสะพรั่ง



ตามด้วยดอกแค ต้นเล็ก  ที่มีดอกดกเต็มต้น




รวมทั้งถั่วทหารพราน ที่แข่งกันโตวันโตคืน  .... (แต่ก็ยังแพ้

เจ้าต้นอ่อมแซ่บ  กับผักโขมไทย  และ ผักเสี้ยน )




คืนนี้ทักทายกันแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ   คงไม่ได้สาระอะไร  รู้สึกเหนื่อย ๆ 

สมองไม่คล่องเอาเสียเลย....นี่แหละวัยชราละ....ฝันดีจ้ะ

มิตรรักแฟนเพลงทุก ๆ คน

ขอบคุณเพลง ตลอดเวลา ประกอบบันทึกนี้ จาก YouTube