...........เรามิได้ อยู่โดดเดี่ยว ตามลำพัง ด้านหน้าหลัง รอบข้าง ล้วนมากมาย ความเป็นอยู่ แตกต่าง อย่างหลากหลาย แต่จุดหมาย ต้องพบสุข สถาพร ...........คนพรั่งพร้อม คอยช่วย คนด้อยกว่า ด้วยเมตตา ปรานี ให้อาทร คอยช่วยเหลือ จุนเจือ ด้วยอาวรณ์ ประภัสสร ผู้มีจิต คิดเอ็นดู ...........ความกรุณา ปราณี มีคุณธรรม ประเสริฐล้ำ คุณค่า และสวยหรู
บทกวีจำเป็น: แบ่งปัน
7 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
หมูหวาน · 28 มิ.ย. 2557
ส.รตนภักดิ์ · 28 มิ.ย. 2557
คนท่าชนะ (Thachana Man) · 28 มิ.ย. 2557
อร วรรณดา · 28 มิ.ย. 2557
ภูฟ้า · 28 มิ.ย. 2557
แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช · 28 มิ.ย. 2557

ไพเราะดีค่ะ ให้ข้อคิดดีค่ะ
ช่วย ๆ กันนะคะ เพื่อสังคมน่าอยู่ ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณหมอ Dr.Ple
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจค่ะ
กลอนนี้เกิดจากแรงบันดาลใจการที่ได้เห็นเด็กๆซื้อขนมแล้วมาแบ่งเพื่อนกิน
แม้จะได้คนละนิดหน่อยแต่พวกเขาก็กินอย่างมีความสุข
สุขจากการเป็นผู้ให้...และเป็นผูรับค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณหมอธิรัมภา
สังคมจะน่าอยู่ หากทุกคนรู้แบ่งปันค่ะ
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณแสงแห่งความดี
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านและมอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ
ขอบคุณนะคะ อาจารย์ kanchana muangyai
ขอบคุณนะคะที่เข้าอ่านและมอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ
...มีความดี...มีน้ำใจให้กันนะคะ
ขอบคุณคนทำดีเพื่อสังคมค่ะ...
ขอบคุณนะคะ อาจารย์ ดร.พจนา
ความมีน้ำใจ ช่วยเหลือแบ่งปัน
ช่วยจรรโลงสังคมใหเป็นสุข
ขอบคุณนะคะอาจารย์
ขอบคุณนะคะ อาจารย์นงนาท. สนธิสุวรรณ
ขอบคุณผู้มีน้ำใจช่วยเหลือแบ่งปัน
สังคมจะเป็นสุขเพราะทุกคนเอื้อเฟื้อ ช่วยเหลือ แบ่งปัน
ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดี อาจารย์นงนาทค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ คุณลุงเครื่องหมาย? คำถามเเดียว
ที่มอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณหมอ Dr.Pop
ที่มอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ