เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนความสุข - ความอบอุ่นประจำวันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๗

ความสุขของครอบครัว...ทุกครอบครัวสามารถสร้างให้เกิดได้ด้วยวิธีง่าย ๆ...

การได้อยู่ใกล้ชิดกัน...การได้สัมผัสความรู้สึกของกันและกัน...นั่นคือ

การสร้างความอบอุ่นและความสุขให้เกิดขึ้นได้และยังเป็นพื้นฐานและภูมิคุ้มกัน

ในยามที่ตนเองได้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้า...

สัปดาห์นี้ "ฟ้าคราม" มาทำงานกับย่าที่มหาวิทยาลัยอีกเช่นเคย...

หนูให้แม่อ้อม Line หาย่าตั้งแต่วันศุกร์แล้วว่า...ย่าจะให้ฟ้าครามไปทำงานด้วยหรือเปล่า?

เพราะว่าบางสัปดาห์ย่ามีประชุมสภามหาวิทยาลัย ย่าจะไม่นำหนูมาด้วย...

ย่าตอบแม่อ้อมไปว่า..."เอามาสิ!!!"...

ตอนเช้าระหว่างนั่งรถมาจากบ้านพรหมพิรามเพื่อเข้ามาที่บ้านที่พิษณุโลก...

หนูดูสดชื่น แจ่มใส...หนูนั่งท่อง ก. ไก่ - ฮ. นก ฮูก ให้ย่าฟัง...หนูท่องได้จนครบอักษร

ตัวสุดท้าย หนูไม่ได้ท่องว่า ฮ.นกฮูกตาโต แต่หนูกลับท่องว่า...ฮ.นกฮูก ตาตี๋...ย่าถามหนูว่า

ตาตี๋เหมือนใคร?...หนูตอบว่า "เหมือนฟ้าฯ ไง"...เสร็จแล้วก็หันมายิ้มตาตี๋ใส่ย่า...

หนูท่อง 1 - 10 ได้แล้ว พร้อม ๆ กับ one - ten...และสามารถท่อง A - Z ได้แล้ว...

ย่าสังเกตว่า...หนูเป็นเด็กที่มีความจำดีคนหนึ่ง เมื่อเปรียบเทียบกับลุงภัครเมื่อตอนเด็ก ๆ...

ความจริง พ่อเพรียงของหนูก็เรียนเก่ง เพียงแต่มาสะดุด ติดขัดกับชีวิตเมื่อตอนวัยรุ่นนิดหนึ่ง...

คราวนี้ ย่าจึงเลี้ยงหนูอย่างดี ไม่ให้พลาดเหมือนคราวพ่อเพรียงแล้ว...บทเรียนของความผิดพลาด

สามารถเป็น "ครู" ของย่าและปู่เร ได้เป็นอย่างดี...

เมื่อวานเย็น แม่อ้อมจะใช้ไม้ตีเจ้าทองกวาว (แมว) ที่ชอบเข้ามาคลุกอยู่กับคน ซึ่งพวกเรากำลัง

กินอาหารกันอยู่...เจ้าฟ้าครามจะพูดว่า..."อย่าไปตีมัน...สงสารมัน"...เออแน่ะ!!! อายุยังไม่ทันถึง

๓ ขวบ หนูรู้จักคำว่า "สงสาร" แล้ว...แม่อ้อมบอกว่า..."ช่างพูด" เสียจริง ๆ...

เวลาไปตลาดนัดกัน หนูเห็นลุงขอทานที่นั่งขอเงิน...หนูเห็นทุกครั้ง หนูจะมาขอเงินย่าและแม่อ้อม

และนำเอาไปให้ลุงขอทานคนนั้น จนเขาจำเจ้าฟ้าครามได้...ทุกครั้งที่เห็นลุงขอทานจะยิ้ม

และพูดกับย่าว่า..."ฟ้าคราม น่ารัก รู้จักแบ่งปัน"...ลุงขอทานบอกว่า...ไม่ต้องให้ลุงมากหรอก

แต่ขอให้เพียงเล็กน้อยก็พอ...เพราะเป็นการแบ่งปันสิ่งของให้กันและกัน...นี่คือ "ความคิดของลุงขอทาน"

ซึ่งการทำแบบนี้...เจ้าฟ้าครามรู้ว่าเป็นการแบ่งปันสิ่งของให้กันและกัน...โตขึ้นจะได้ติดเป็นนิสัย

รู้จักแบ่งปันให้กันและกัน...

ภาพข้างล่างเป็นภาพแห่งความสุขและความอบอุ่นของครอบครัวของเรา...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๕ มิถุนายน ๒๕๕๗