..

ชีวิต..

ผูกปมไว้...

ปล่อยวางบ้าง

..

คงดีแน่...

..

..

ปล่อยตัว

ปล่อยใจ

ปล่อยความคิด  ให้มันล่องไป....

สายลม.... แสงแดด....  ท้องฟ้า.... และเวิ้งน้ำ

..

..

สรรพสิ่งทุกสิ่ง....นั้น

เกิดขึ้น..

ตั้งอยู่..

และก็ดับไป....

..

..

ไม่มีสิ่งใดเลย  ที่ยั่งยืน... จีรัง   ค้ำฟ้า

..

ยิ่งวิ่งหา  ไขว่คว้า...ยิ่งอ่อนล้า

..

..

หากหยุดหา...ปล่อยวาง

กลับได้เจอ

..

..

ธาตุแท้ของชีวิต

...ที่ยั่งยืน...จากใจตน

..

..

พักกาย พักใจ...และปล่อยวาง

..

..

สิ่งที่ทุกข์ ย่อมสุขได้

..

เมื่อพบสุข...  จากทุกข์ที่ได้เจอ

..