ต่อเนื่องจากไปดูงานดูแนวคิดพอเพียง ที่โรงพยาบาลอุบลรัตน์ บ้านคำปลาหลาย อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น  เมื่อ ๒๔ เมษายน ๒๕๕๗  

รูปธรรมจับต้องได้  ชัดเจน  เขตหมู่บ้านต้นไม้ร่มครึ้ม  เสียงกบกระโดดในตาข่ายริมสระ  ปลา "บ้อน" เห็นน้ำกระจายออกเป็นวง

เที่ยงกินส้มตำ  อ่อมฟักทอง  ผักสด  ผักลวกสารพัด  แกงบวชเผือก  ผลิตผลของชาวบ้าน

และพี่เถ่า (รพ.บ้านฝาง  จ.ขอนแก่น)  ให้หนังสือ "เกษตรประณีต" อ่านจบ

วิเคราะห์ได้ว่าปราชญ์ชาวบ้านท่านก็ออกแบบพื้นที่ ๑ ไร่แตกต่างกัน ในการทำเกษตรกรรมแบบผสมสาน 

สิ่งที่เหมือน คือ ปลูกพืชหลายชนิดที่เอื้อการเจริญเติบโต พึ่งพากัน ความสูงหลายระดับ  ใช้หลักเกษตรอินทรีย์ 

ใช้แรงงานตนเอง ออมดิน ออมน้ำ ออมต้นไม้ ไม้ยืนต้นเป็นบำนาญชีวิต บางท่านมีเลี้ยงสัตว์ด้วย  ปลา  ไก่  หมู  วัว

^_,^

สำคัญ คือ ทุกท่านมีหลักคิดกำกับการดำเนินชีวิตดีงามทั้งสิ้น  ช่างสังเกต  ทดลองซ้ำแล้วซ้ำอีก  พัฒนาต่อยอดเรื่อย ๆ

ประณีตตั้งแต่วิธีคิด  จนถึงลงมือทำ   เน้นคุณภาพ  มิใช่ปริมาณ

การใช้เวลาไม่ได้หนักมาก  ระยะยาวสบายขึ้น เช่น ปีหลัง ๆ ต้นไม้โตแสงส่องไม่ถึงพื้นดิน ก็ไม่ต้องดายหญ้า  

ระยะแรกปลูกทุกอย่างที่กิน  กินทุกอย่างที่ปลูก  ลดรายจ่าย = เพิ่มรายได้

เหลือกิน  แจกจ่าย  แบ่งปัน  เหลือมากก็ขายเป็นรายได้ระยะแรก  เช่น พืชสวนครัว  พริก  ข่า  ตะไคร้  หรือจะปลูกเห็ดอีกก็ได้

ยอดผักกินใบ  กินดอก  ที่เป็นไม้ยืนต้น  ตัดกิน  เก็บขายได้ตลอด  ดอกแค  ยอดชะอม  ใบมะกรูด

ไม่นานก็ปลดหนี้ได้  ขึ้นกับจำนวนหนี้และความขยัน  มุ่งมั่น

^_,^

ยังค่ะ  ยังรักการเป็นทันตแพทย์  แต่เป็นทันตแพทย์สายที่ทำงานสัดส่วน "ทันตสาธารณสุข"  มากกว่า "ทันตกรรม"

และยังชอบความเป็นชนบทอย่างยิ่ง   แม้ยังไม่คิดจะทำเกษตรกรรมเพื่อยังชีพอย่างเดียว

แต่ชอบ   ชอบปลูกพืชผักกินได้  เพื่อมั่นใจ  แน่ใจว่าจะไม่รับสารก่อมะเร็งและโรคร้ายไปมากกว่าที่เคยรับมาไว้ในร่างกายแล้ว

สิ่งที่เรามีแล้ว  กล้วยเกิน ๑๐ ต้นใหญ่  อยู่ต่อกันเป็นพรืดหลังบ้านติดรั้ว   ๓  เครือกำลังโต

กลุ่มพืชสวนครัว  อายุสั้น  มะละกอ  พริก  มะเขือ  กะเพรา  แมงลัก  อยู่ใกล้มุมอ่างล้างจานที่สาดน้ำใส่ได้

ไม้ยืนต้นที่ปลูกส่วนใหญ่ "ชอบ" กินได้หรือดอกหอม  ปลูกห่าง ๓ - ๔ เมตรแยกกัน  เป็นกิ่งตอนจากร้านต้นไม้

ส่วนน้อยที่เพาะเมล็ด  เช่น  มะม่วง  ปีที่สองท่วมหัวแล้ว  โตเร็ว  (ขัดกับความรู้ดั้งเดิมบอกว่าเมล็ดโตช้า)

แคนาพี่ขุดมาให้จากบ้าน  ตะขบตั้งใจขุดต้นเล็กมาปลูก   ปีเดียวตอนนี้แย่งนกค่ะ  เก็บกินเป็นผลไม้  หวาน  อร่อย  หอม

พุทราพื้นเมืองขึ้นเอง  มะพร้าวน้ำหอมน้องให้มา   อ้อยปลูกไว้กินเล่น   

มันสำปะหลังปลูกเป็นพืชพี่เลี้ยงไม้ยืนต้น  และทำขนมบ้าง

หม่อนปลูกคู่ไม้ยืนต้นที่โตช้า  บังแสงต้นกล้าไปก่อน   หม่อนโตเร็วมาก  เก็บกินได้หลายต้นแล้วค่ะ

^_,^

คิดว่า  จะปรับสิ่งที่มี   ให้พืชแต่ละชนิดเอื้อต่อการเติบโตมากขึ้น  ภาระตัดหญ้าจะได้น้อยลง

เพิ่มชนิดพืชสวนครัวที่ชอบกินและยังไม่มี  เช่น  ข่าอ่อนเอาไว้ลวก  กระชายเอาไว้ทำน้ำขนมจีน

ตรงกลางระหว่างไม้ยืนต้นที่ยังไม่โต  ควรจะลงกล้วยเพิ่ม  เรียกความชุ่มชื้น

แฮะ ๆ ลองแยกหน่อกล้วยแล้ว  ยากพอดู  ยังไม่สำเร็จ

ไม้ดอกสวย  ดอกหอมที่เนื้อไม้สร้างบ้านไม่ได้  แต่ปลูกไปแล้ว  คงไม่ตัดทิ้ง  รอหอมชื่นใจ

พี่ขนฟางมาให้จากทุ่งนาตั้งแต่เอาข้าวขึ้นเล้าปลายปีที่แล้ว  ยังไม่เห็นประโยชน์เท่าไหร่

วันนี้พรวนดินต้นคูน มะตาด พิกุล ลิ้นจี่ ต้นเม่า บุหงาส่าหรี

กลับจากขอนแก่นเที่ยวนี้  เอาฟางคลุมใต้ต้นรัศมีกว้างพอดู  ไม่ต่ำกว่า  ๔๐  เซ็นติเมตร   มืดก่อนยังไม่ได้โรยขี้วัว

หวังว่าจะย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยหมักอย่างดี  คลุมดินไม่ให้หญ้าขึ้นรอบโคนต้นแย่งอาหาร

ปรับสภาพ  ออมดินแบบนี้  เพราะฟาง คือ ทองคำ

^_,^

บ้านไม้ชายทุ่ง  อุดรธานี

อาทิตย์  ๔  พฤษภาคม  ๒๕๕๗