ผู้ทรงสิทธิในการมีสุขภาพดี
มาตรา 3 ซึ่งบัญญัติว่า
"บริการสาธารณสุข หมายความว่า บริการด้านการแพทย์และสาธารณสุขซึ่งให้โดยตรงแก่บุคคลเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การตรวจวินิจฉัยโรค การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟูสมรรถภาพ ที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีวิต ทั้งนี้ ให้รวมถึงการบริการการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ"
และ มาตรา 5 วรรค 1 ซึ่งบัญญัติว่า
"บุคคลทุกคนมีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานและมีประสิทธิภาพตามที่กำหนดโดยพระราชบัญญัตินี้"
อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีปัญหาหลายด้าน อันเกี่ยวกับการได้รับสิทธิในการมีสุขภาพที่ดี ทั้งที่สิทธิดังกล่าว ได้รับการรับรองไว้แล้วทั้งในรัฐธรรมนูญ และพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545เช่น ปัญหาทางด้านการบริการที่ไม่ทั่วถึง โดยเฉพาะประชาชนที่อยู่ห่างไกล ปัญหาความเหลื่อมล้ำในการให้บริการด้านสาธารณสุข และปัญหาเรื่องคุณภาพของยาและเวชภัณฑ์ซึ่งรัฐจัดหาให้สถานบริการสาธารณสุข ไม่ดีพอหรือไม่ได้มาตฐานเพียงพอที่จะเยียวยารักษาผู้เจ็บป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นต้น โดยปัญหาดังกล่าว มักพบในพื้นที่ห่างไกลความเจริญหรือพื้นที่ชนบท
.jpg)
อ้างอิง http://www.baanjomyut.com/library_2/extension-4/hu... (สิทธิมนุษยชน)
http://www.l3nr.org/posts/535559. (กฎหมายไทย กับ สิทธิในความมีสุขภาพดี)
