ยามใดที่เรารู้สึกปลอดโปร่ง จิตใจเป็นสมาธิได้ง่าย ได้นาน ได้สบาย ๆ นั้น ให้เราสังเกตและเรียนรู้สภาพแวดล้อม และสภาวะจิตของเราในขณะนั้นไว้นะครับ..เพราะนั่นคือ เงื่อนไขที่ทำให้เราเป็นสมาธิแบบธรรมชาติครับ
แล้วพอยามที่เราต้องการจะฝึกทำสมาธิ เราก็พยายามจัดบรรยากาศ จัดอารมณ์เริ่มต้นของเรา ให้คล้าย ๆ กับเงื่อนไขดังกล่าว เราก็จะทำสมาธิได้ง่าย ได้เร็ว สบาย ๆ ไม่เครียด และไม่ฟุ้งซ่านด้วยครับ สมาธิจะก้าวหน้าได้เร็วมากเลยครับ
บรรยากาศที่ว่าดังกล่าว ควรเป็นไปในทางกุศลนะครับ จิตจะได้เป็นกุศลจิตตามไปด้วย และเป็นสัมมาสมาธิครับ
...
ชยพร แอคะรัจน์
...
อาจารย์แนะนำให้ สังเกต "เงื่อนไขที่ทำให้เราเป็นสมาธิแบบธรรมชาติ"...
น่าสนใจมากค่ะ เพราะลูกสาวซึ่งเป็นนักปฏิบัติธรรมบอกว่า "แม่มีสมาธิแบบธรรมชาติ" แต่ "เอ๋มีสมาธิจากการฝึก" ซึ่งก็จริงค่ะ และตนเองจะมีปัญาตรงที่ จิตมันดื้อ คือ ถ้าวิทยากรที่นำฝึกสมาธิโดยบอกให้เรามีจิตจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นสิ่งนี้ หรือให้มองเห็นเป็นสีนั้นสีนี้ มักจะไม่สามารถกำหนดจิตให้เป็นไปตามที่วิทยากรชี้นำ ค่ะ เป็นเช่นนี้ทุกครั้งไป