หากการอ่านหนังสือเป็นการเรียนรู้รูปแบบหนึ่ง (ในหลายรูปแบบ) คนเราไม่ควรเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยการอ่านหรอกหรือ?...

เช้านี้ขณะนั่งอ่านหนังสือเล่มโปรดเพลินๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

อ้าว...ลืมปิดโทรศัพท์  อิดออดนิดหน่อย ดูเบอร์ที่ปรากฎเป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยม

ผู้เขียน : ฮัลโหล หวัดดีจ้ะ

เพื่อน : ทำอะไรอยู่จ้ะเธอ

ผู้เขียน : นั่งเล่น อ่านหนังสือ กินกาแฟ คุยโทรศัพท์กับเธอ...

เพื่อน : อ่ะๆๆๆ แหม ยังต้องอ่านหนังสืออีกหรือ เรียนจบตั้งนานแล้ว

ผู้เขียน : อ้าววววว เรียนจบแล้วสิ ยิ่งต้องอ่านหนังสือ...

เพื่อน : เฮ้อ จะอ่านเอาโล่ห์ เอาพระแสงศาสตราวุธ อะไรอีกอ่ะ ไปชะอำกัน เดี๋ยวไปรับ...

ผู้เขียน : ไม่ได้ๆ ขอโทษจริงๆ วันนี้ตั้งใจจะอยู่บ้านอ่านหนังสือ พรุ่งนี้ได้ไหมล่ะ

เพื่อน : เอ้าๆ ก็ได้ งั้นฉันไปหาเธอนะ มีเรื่องจะเม้าท์...

ผู้เขียน : ได้ๆๆ แต่เป็นช่วงบ่ายนะ มาเลยจะเลี้ยงขนมกับไอติม...รับปากไปแต่ใจห่อเหี่ยวนิดๆ เบื่อเรื่องเม้าท์ๆ ทำไมคนเราชอบรู้ชอบพูดเรื่องคนอื่นนักก็ไม่รู้ซี...

เพื่อน : ก็ได้ๆ จะอ่านหนังสือไปถึงไหนก็ไม่รู้ แม่หนอนหนังสือ...#@%@#*+-*&

เพื่อนวางสายไปแล้ว ฉันยังนั่งยิ้มกับคำว่า "แม่หนอนหนังสือ" อยู่เลย

ทำไมคนเราต้องอ่านหนังสือ เพียงเพราะเรายังเรียนหนังสือเท่านั้นล่ะ

เรียนจบแล้ว ยังอ่านหนังสือ มันแปลกนักหรือ?

หากการอ่านหนังสือเป็นการเรียนรู้รูปแบบหนึ่ง (ในหลายรูปแบบ)

คนเราไม่ควรเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยการอ่านหรอกหรือ?

เรา...กำลังเข้าใจอะไรผิดพลาด บิดเบี้ยวไปหรือเปล่านะ

เอ๊ะ...หรือเพราะว่าตัวเราเองที่ยังเป็น "หนอน" ไม่ยอมเป็น "ผีเสื้อ" สักที?

☺ ☺ ☺

สุขสันต์วันหยุด อย่าให้ใคร/อะไร มาแย่ง "วันหยุด" ของคุณไปนะคะ