เที่ยงแล้วครับ ผมจะกินข้าว ข้าวก็หุงแล้ว น้ำพริกก็มีแล้ว แต่พอจะหาผักจิ้มน้ำพริกนี่สิทำให้ต้องคิดหนัก เพราะเรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ
เมื่อปีก่อนผมแวะร้านต้นไม้เจ้าประจำแล้วบอกว่า
"ขอต้นไม้ที่แตกใบดีๆ จิ้มน้ำพริกกินอร่อยๆ สักสี่ห้าต้นจะเอามาปลูกที่บ้าน"
เจ้าของร้านยิ้มมุมปากแล้วจัดให้หลายต้น หนึ่งในนั้นคือต้น "จวง" หรือต้นเทพทาโร
ผมปลูกต้นเทพทาโรนี้มาปีกว่าตอนนี้โตสูงเกินกว่าชั้นหนึ่งและแตกใบสวยงามมาก ลองเด็ดใบมาชิมดูแล้วรสชาติเหมือนจะอร่อยแต่มีเมือกเล็กน้อยเลยไม่กล้ากินจริงจัง เพราะผมไม่เคยกินใบเทพทาโรจิ้มน้ำพริกเลย เวลาไปตลาดก็ไม่เคยเห็นใครเขาเอามาขาย
เมื่อกี้เดินออกนอกบ้านไปปิดประตูรั้วเห็นต้นเทพทาโรและกำลังจะถึงเวลาอาหารเที่ยง คิดในใจว่าถ้าใบต้นเทพทาโรนี้จิ้มน้ำพริกกินได้จริงก็คงดีไม่น้อย
ลองหาข้อมูลจากศาสตราจารย์กู้เก๋อแล้วก็ไม่เห็นมีคนพูดถึงเรื่องการเอาใบมาจิ้มน้ำพริกมากนัก เว็บที่ค้นเจอก็ดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือ
อยากจะกินแต่กลัวกินไปแล้วน้ำลายฟูมปาก ท่านสมาชิกคนไหนทราบข้อมูลรบกวนช่วยบอกผมทีเถิดว่ายอดอ่อนต้นเทพทาโรเอามาจิ้มน้ำพริกกินได้ไหมครับ?
เป็นยังไงค่ะ ต้นเทพทาโร
เดี๋ยวต้องไปค้นดูว่ากินได้หรือเปล่า
ที่บ้านพี่ต้นไม้ที่มักถูกเด็ดกินนิดกินหน่อยเสมอคือ ใบกะเพรา ต้นเสาวรส ต้นตำลึง ใบมะกรูด ใบแมงลัก บางครั้งอยากลองกลิ่นอื่น ๆ ก็นี่เลย ใบอ่อน ๆ ของต้นพริกขี้หนูและใบอ่อนของมะกรูด
ที่กล่าวมากินได้แน่นอนค่ะ
คนใกล้ ๆ เขียนไว้ค่ะ ที่นี่
พี่บางทรายเขียนไว้แต่ไม่ได้บอกว่าใบกินได้ครับ มีความเห็นจากสมาชิกที่ไม่ได้แสดงตนว่ากินได้แต่ผมก็ยังหวาดเสียวอยู่ดีครับ (กลัวกินแล้วน้ำลายฟูมปากจริงๆ ฮาๆๆ)
ที่ปราจีนมีต้นไม้ขายส่งไปทั่วประเทศ โดยเฉพาะเส้นทางผ่านไปกลุ่มโรงเรียน 10 โรงที่รับผิดชอบ มีต้นไม้ขายมากมายที่ดงบัง (สมุนไพร) จะลองไปหาข้อมูลมาให้นะคะ อาจช้าไปต้องรอเปิดเทอมนะ ยังไงจะให้ข้อมูลอีกครั้ง
คนเมืองตรังจะรู้ดีนะครับ...เขาว่าเป็นไม้มงคล มีกลิ่นหอม ใช้ในทางศาสนา แกะสลักสวยงามครับ ไม่แน่ใจว่ากินได้ไหม
กินได้ครับ ไม่ตายครับ มันซ่าๆลื่น
อาจารย์พูด
เห็นภาพน้ำลายฟูมปากเลยครับ
5555
เมื่อกี้ผมไปเด็ดมากินเปล่าช่อหนึ่งครับ หอมๆ ซ่าๆ ลื่นๆ มันๆ ดีครับ อย่างนี้กินกับแกงเผ็ดอร่อยแน่ๆ ครับ
กินกับแกงเผ็ดอร่อยมากครับ
แต่ผมชอบกินกับแกงไตปลาครับ
อาจารย์เอารูปมาลงด้วยสิคะ พี่โอ๋ว่าจะได้เป็นแหล่งข้อมูลอีกที่ว่าเจ้าต้น หน้าตาแบบนี้กินได้ ยิ่งถ้าลองดูแล้ว จินตนาการว่าจะน้ำลายฟูมปากนี่ พี่โอ๋ว่ายิ่งน่าจะลงรายละเอียดยืนยันไว้ว่าเค้ากินได้นะคะ อ่านแล้วได้หัวเราะเลย เพราะเคยเป็นเหมือนกันค่ะ เวลาดูหน้าตาอะไรว่าน่าจะกินได้แล้วเผลอชิมไป ก็ชอบคิดเหมือนกันว่า นี่ถ้าเป็นอะไรไปน้ำลายฟูมปาก คงจะน่าอายพิลึก
ต้นไม้ที่มีน้ำมันระเหยอยู่ในต้นส่วนใหญ่จะเป็นยา เมื่อเป็นยาก็ย่อมใช้เป็นอาหารได้ ถ้าใช้ส่วนต้น ราก เป็นยาได้ ใบจะกินได้
เมื่อใช้เป็นยาก็มีความหมายว่า ขนาดหรือปริมาณที่กินควรพอประมาณ จะใช้อาหารเป็นยาก็มีเคล็ดลับอยู่ตรงนี้แหละค่ะ
เมือกในต้นไม้ คือ fiber ชนิดหนึ่ง เป็น fiber คนละชนิดกับเส้นใยที่เป็นกากแข็งๆ
ต้นไม้ที่มี fiber เยอะ มักจะมีผลึกบางชนิดเยอะ เมื่อจะนำไปเป็นอาหาร จึงควรลวกสุกก่อนเพื่อลดผลึกที่มีอยู่
จวงเป็นต้นไม้โบราณที่คนรุ่นเก่าเท่านั้นที่รู้จัก สรรพคุณของใบมีรายละเอียดที่นี่
เดี๋ยวผมจะถ่ายรูปมาลงครับพี่โอ๋ (ปล. มันคืนต้นที่อยู่ด้านติดบ้านพี่โอ๋ใกล้ๆ กับต้นใบหม่อนครับ)
ขอบคุณพี่หมอเจ๊มากครับ ได้ความรู้ประยุกต์กับต้นไม้อื่นได้ด้วยเลยครับ เดี๋ยวผมจะลองลวกใบจวงก่อนจิ้มน้ำพริกครับ
อ่านที่พี่หมอเจ๊ให้ความรู้มาแล้ว ทำให้คิดว่าร้านขายต้นไม้คงเลือกจำแต่ชื่อที่ฟังดู "ไฮโซ"นะคะ ความจริงชื่อ "จวง"อาจจะถามใครต่อใครได้เร็วกว่านี้ก็ได้นะคะ
ต้นไม้ที่ชื่อ เทพทาโร ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลยครับ
น่าจะมีภาพถ่ายให้ชมบ้าง จะได้รู้จักกันครับ
ผมจะหาโอกาสถ่ายรูปมาเขียนบันทึกครับ
ต้นอะไรกินยอดได้มั้ยครับ
อีกภาพ