การดูพระแท้แบบ "เซียน" ก็เหมาะกับเซียน เท่านั้น
**************************************
ผมเคยพยายามเดินตาม กลับหลงทางทุกครั้ง

ทั้งนี้ เพราะ เซียนทั้งหลาย มีประสบการณ์สูง ที่คนธรรมดาทั่วไปมักไม่มี

เช่น "ความเก่า" แยกออกจาก "การทำให้ดูเก่า" แบบไม่ลังเลสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น
หรือ จำพิมพ์พระได้ยิ่งกว่าจำหน้าแม่ตัวเอง เป็นต้น

ที่ต้องใช้ประสบการณ์สูงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คนไม่มีประสบการณ์ยังไงๆ ก็แยกไม่ออกแน่นอน

ผมจึงหันมาพัฒนาหลักการใหม่ๆ ที่ไม่ต้องใช้ประสบการณ์มาก
แต่ต้องมี "สามัญสำนึก" นิดหน่อย ก็พอ

โดยมาเริ่มที่เนื้อ ที่ช่างโรงงาน ยังทำไม่ได้ กันดีกว่า

เช่น 
ก. ความนวลในเนื้อ /แยกออกจากความมัน และชุบแป้ง โปะแป้งที่ผิว
ข. ความเหี่ยวในเนื้อ /แยกออกจากคราบโปะมั่วๆที่ผิว
ค. ชั้นรักเก่า /แยกออกจากการทาสีดำ หรือรักใหม่ๆ

ฯลฯ

ภายใต้หลักมาตรฐานกลางของพระแท้ ทุกเนื้อ "เหี่ยว ฉ่ำ นวล"



และหลักมาตรฐานย่อยเฉพาะเนื้อ

ก. หลักการ 3+2 /สำหรับเนื้อผงทุกวัด ทุกอายุ (มีก็แท้ ตามอายุ)


ข. ดูชั้นเนื้อให้ครบ 8 ชั้น /สำหรับดินดิบเก่าๆ ทุกกรุ (นับครบก็แท้)


ค. ดูชั้นรักเก่า+สนิมหลากแบบ หลากชั้น หลากอายุ สำหรับเนื้อชินเก่าๆ ทุกกรุ (มีก็แท้)

ที่ผมคิดว่า น่าจะง่ายกว่ากันเยอะเลยครับ

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ