เราจำเป็นต้องทราบข้อดีและข้อเสียของ E-courseware ทั้งสองประเภทนี้ก่อน รวมทั้งต้องกำหนดวัตถุประสงค์ของการใช้ E-Courseware ให้ชัดเจน เพื่อเลือกใช้ได้อย่างเหมาะสม

ผมขอประเดิมบล็อกเกี่ยวกับเทคโนโลยีทางการศึกษาที่เพิ่งเปิดวันนี้ สดๆ ร้อนๆ ด้วยคำถามยอดฮิตติดตลาดมาหลายปีว่า จะเลือกใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ (computerized courseware หรือ E-Courseware) ชนิดไหนดี ถ้าต้องเลือกระหว่าง Web-based E-courseware กับ CDROM-based หรือ DVD-based E-courseware?

โดยทั่วไป เราจำเป็นต้องทราบข้อดีและข้อเสียของ E-courseware ทั้งสองประเภทนี้ก่อน รวมทั้งต้องกำหนดวัตถุประสงค์ของการใช้ E-Courseware ให้ชัดเจน เพื่อเลือกใช้ได้อย่างเหมาะสม

ข้อดีของ Web-based E-courseware

1. เนื้อหาต้องปรับเปลี่ยนให้ทันสมัยอยู่เสมอๆ (เปลี่ยนแปลงเร็วหรือค่อนข้างเร็ว)

2. มีความจำเป็นในการใช้ทรัพยากรมัลติมีเดียไม่มาก เช่น ภาพกราฟิกส์ที่ใช้มีขนาดเล็ก จำนวนไม่มาก ภาพยนตร์เป็น stream สั้นๆ ไม่กี่นาที  ไม่ต้องใช้ 3D rendering เป็นต้น

3. มีจำนวนคนใช้งานโปรแกรม จำนวนมากและห่างไกลกัน แต่สามารถเข้าถึงอินเตอร์เน็ตได้

ข้อเสียของ Web-based E-courseware

1. ไม่เหมาะในการทำสื่อที่มีมัลติมีเดียคุณภาพสูงๆ ปริมาณมากๆ

2. จำกัดวงการใช้งานค่อนข้างยาก เช่น เรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์

ข้อดีของ CDROM-based หรือ DVD-based E-courseware

1. สามารถรองรับสื่อมัลติมีเดียทีต้องการแสดงในคุณภาพสูง ปริมาณมากได้

2. เหมาะสำหรับที่ซึ่งอินเตอร์เน็ตไปไม่ถึง หรือเข้าถึงได้ยาก

3. เหมาะสำหรับ E-courseware ที่มีเนื้อหาค่อนข้างนิ่ง ไม่ต้องการการปรับปรุงบ่อยครั้ง

ข้อเสียของ CDROM-based หรือ DVD-based E-courseware

1. สามารถรองรับสื่อมัลติมีเดียทีต้องการแสดงในคุณภาพสูง ปริมาณมากได้

2. จำกัดวงการใช้งานหรือการป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ ทำได้ง่ายกว่า

3. ถ้ามีการปรับปรุงเนื้อหา จะต้องส่งตัวสื่อไปให้ผู้ใช้ใหม่ทุกครั้ง

 

กล่าวโดยสรุปในภาพรวมแล้ว พบว่าในปัจจุบัน ค่อนข้างจะนิยมเลือกใช้ Web-based E-courseware มาก เนื่องจากสามารถดำเนินการได้ง่าย ปรับปรุงเนื้อหาง่าย และต้นทุนต่ำ เพราะไม่ต้องจ้างผลิตแผ่นซีดีหรือดีวีดี  อย่างไรก็ตาม การใช้แผ่นซีดีหรือดีวีดี ก็ยังเป็นที่นิยมโดยเฉพาะในกลุ่มงานที่มีเนื้อหาที่ต้องมีภาพยนตร์หรือภาพที่ต้องมีรายละเอียดของภาพสูงๆ เช่น ภาพ CT-scan ทางการแพทย์ ภาพยนตร์แสดงการเดินทางของแค็ปซูลที่ผู้ป่วยกลืนลงไปในกระเพาะอาหาร แล้วบันทึกภาพตลอดทางเดินอาหาร ซึ่งใช้ในการศึกษา การวิจัย การวินิจฉัยโรค และการติดตามการรักษา เป็นต้น   ก็คงต้องแล้วแต่วัตถุประสงค์การใช้สื่อดังที่ได้กล่าวไว้ตั้งแต่ตอนต้นครับ