"ดุเหว่าแว่วสำเนียงเสียงสะท้าน
ไก่ข้างบ้านขันเตือนยามรุ่งสาง
ตะวันออก"ตีนฟ้าเบิก"เห็นรางราง
สีเหลืองจางอมแดง แสงตะวัน
ได้เวลาชาวนาออกหากิน
ลาจากถิ่นมุ่งไปสู่ใจฝัน
ไปเกี่ยวรวงสีทองผ่องอำพัน
แม้หลายวันจะเหน็ดเหนื่อยจนเมื่อยล้า
เพื่อความหวังความฝันที่บั่นบาก
แม้เหนื่อยยากเกินใครในโลกหล้า
ได้เม็ดข้าวมีมากมายได้ราคา
เราชาวนาก็ปลื้มจนลืมกิน
ปีนี้รัฐประกาศว่าราคาสูง
ราคาพุ่งเกินตัวทั่วทุกถิ่น
ต้องรีบเกี่ยวรีบขายไถ่ที่ดิน
หากสิ้นปีที่ทำกินจะหลุดลอย
พอเกี่ยวเสร็จโรงสีมาติดต่อ
มาขอลดราคาถูกกว่าหน่อย
ข้าวในนาของเราก็น้อย
จะแบ่งย่อยขายไปกระไรเรา
ครั้นจะขายเจ้าอื่นก็ฝืนยาก
น้ำท่วมปากเพราว่านาจำนำเขา
คิดหักต้นหักดอกพอทำเนา
เหลือถึงเราค่าเหนื่อยกายได้อีกปี
คงจะพอค่าปุ๋ยทำนาปรัง
เริ่มมีหวังรำไรใจสุขขี
ยอมเหนื่อยกายเหนื่อยแรงทำอีกที
ถ้าโชคดีน้ำอุดมข้าวสมบูรณ์
อนิจจาเกิดแล้งจัดเพลี้ยระบาด
เงินหมดฉาดหน้าแห้งเหี่ยวเที่ยวนี้สูญ
ชตะกรรมชาวนาไทย ไครเกื้อกูล
หนี้สินคงพอกพูนตลอดกาล
รำพึงไว้ เมื่อ 20 ปี ล่วงมา ชาวนายังย่ำรอยเดิม
ส.ศรีสุนทร / วอญ่า เขียนเมื่อวันที่ 18 เดือนมกราคม 2537 ......
เข้าใจหัวอกชาวนาค่ะ...เพราะต้นตระกูลก็ลูกชาวนาเช่นกันค่ะ
ปู่ย่าตายายของคุณมะเดื่อก็เป็นชาวนาจ้ะ เข้าใจดีจ้ะ......21 มีนา 57 นี้ จะได้เจอลุงวอไหมจ๊ะ
เป็นลูกชาวนา เด็กเลี้ยงควายครับ ย่อมรู้และเห็นใจชาวนา..เราควรรื้อฟื้นกรอบเดิมใหม่ดีไหม..ไม่ขายข้าว ไม่ใช้รถไถ ไม่กู้ ไม่กินผักตลาด ไม่ใช้สารเคมี แต่หันไปใช้บูรพาวิถีแบบบรรพบุรุษทำมาก่อน ผสมผสานกับแนวคิดแบบใหม่ของในหลวง..จะได้ไม่ต้องถูกหลอก ถูกต้ม ถูกเอาใจให้เงินกู้ของธกส.และจากรัฐบาลที่ป้อนคำหวานๆ ซ่อนพิษอีกต่อไป จนซ้ำซาก.. ดีไหมลุงวอญ่าฯครับ
เรียน อาจารย์ บุษยามาศ
ไปค้นหนังสือเก่า พบกลอนบทนี้ เขียนตั้งไว้เมื่อหลายปี มาวันนี้ทุกข์ของชาวนายังไม่รับการแก้ไข
ชาวนาไทยที่สู้ทนมาตลอด
วันที่ 21 อย่าลืมมาบ้านครูหยินน่ะค่ะ วันที่ 22 เราจะไปเยี่ยมซาไกกลุ่มเกลอเระ แวะน้ำตกโตนตก และโตนงาช้าง
แวะกินข้าวบ้านสีดาวเรือง ครูหยินจะแนะนำให้รู้จักกับหวาเย็น...ผู้เฒ่าในท้องถิ่นอีกคน
อย่าลืมน่ะค่ะคุณมดื่อบอกว่ากินข้าวกับลุงวอ.....เราจะจัดเมนูไปไหนกันดี สงขลาหรือว่าพัทลุง หรือตรัง
ทะเล ภูเขา หรือว่าน้ำตก ถ้ำ
บทกลอนเพราะกินใจจริง ๆ
-สวัสดีครับท่านวอ...
-ตามมาอ่านบทกอลนเพราะเห็นภาพเลยนะครับ
-มีดอกไม้ป่ามาฝากครับ..
-ขอบคุณครับ..
สวัสดี น้องมะเดื่อ
จะรอวันที่ 21 ที่สวนไอดิน
เรียนคุณ สรัตนศักดิ์
เห็นด้วยอย่างยิ่ง กับแนวคิดนี้ ในหลายพื้นที่ เขาก็มีวิถีแบบท่านกล่าวมาอยู่บ้าง
เราถูกพัฒนาให้สะดวกสบาย จนหลงลืม วีถีบูรพา
ขอบคุณที่มาเติมเต็ม
หวัดดี น้องมะเดื่อ....จะรอที่บ้านครูหยินครับ แล้วเยี่ยมชนเผ่ากัน
เรียนครูหยิน ล็อควันไว้แล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาดคง ได้ไปเยี่ยมเกลอเระกัน
โอโหบังวอญ่า
เขียนไว้นานมากๆแล้วนะครับ
เรียนท่านอาจารย์ ขจิต
มีต้นฉบับเก่าๆตุนอีกเยอะครับ