กลับบ้านกันดีไหม
เมืองใหญ่ ดูแปลกแปร่ง
ลมคอนกรีต-กรีดแรง
ท้องถนนมีเลือดแดงระบัดระบาย
ใกล้เดือนหกฝนจะตกจากฟากฟ้า
เถอะกลับมาอย่าห่างหาย
ทุ่งนาเงียบเหงาเปล่าดาย
ขวัญกระเจิงกระจายทุกวี่วัน
กลับบ้านกันดีไหม
กลับมาสร้างประชาธิปไตยดังใฝ่ฝัน
ประชาธิปไตยกันและกัน
ไม่แบ่งขั้วแดกดันเหมือนตอนนี้
...
ประชาธิปไตยของกันและกัน
ไม่ใช่ของใครของมัน เหมือนวันนี้
ให้ข้อคิดดีนะคะ
วันนี้..กับคำว่าบ้าน...ที่..มีพร้อมหน้าพร้อมตา..พ่อแม่ปู่ย่าตายายพี่น้องพี่ป้าน้าอา..คงจะไม่หลงเหลือ..ให้เห็น..กันอีกต่อไป...บ้าน..สร้างเสร็จ..ต้อง..จ้างคนมาอยู่..หรือไม่ก็ต้องทิ้งร้างไว้...เพราะไม่มีปัญญาจะไปอยู่..อยากจะกลับบ้าน..(เก่า)ที่กำลังรอคอยอยู่..ซ้ะเล่ว..หมดหวังและกำลังใจ...
อยากกลับบ้านเหมือนกัน...แค่ฝันและวาดหวัง...กลับไปทีไรใจแทบพัง...ดูคับคั่งการพนันและเหล้ายา...เด็กเล็กเด็กน้อยนั่งข้างแม่.......
-สวัสดีครับ
-อ่านบทกลอนแล้ว...ได้ข้อคิด..
-กลับบ้านกันเถิดหนา.
ครับ - พี่ Dr. Ple
วันนี้ กลับบ้านกันแล้ว ครับ