"ความฝันของฉัน...เข้าใกล้ความจริง"


 

 

"ความฝันของฉัน...เข้าใกล้ความจริง"

VV

V

ตอนเด็กฉันไม่ค่อยมีจุดมุ่งหมายในชีวิตซักเท่าไร ฉันชอบแอบไปเล่นขายของกับเพื่อน ๆ หลังโรงเรียน ทำให้การเรียนตกต่ำ แม่ต่อว่าฉันว่าถ้าไม่เรียนจะเป็นคนโง่ ไม่มีใครรัก ฉันเลยกลัวและตั้งใจเรียนมากขึ้น

ตอนฉันขึ้นมัธยมต้นฉันเลือกชุมนุมเกี่ยวกับการทำขนม เพราะฉันชอบทำ ชอบกิน และฉันคิดว่าการทำขนมน่าจะเป็นอาชีพของฉันได้ อีกทั้งช่วงนั้นมีโครงการโรงเรียนในฝัง ฉันได้มีโอกาสอยู่ฝ่ายการทำ ขนมวง และแนะนำวิธีทำขนมให้กรรมการฟัง ฉันรู้สึกมีความสุขในการถ่ายทอดความรู้ให้กับคนอื่น ๆ จึงเป็นจุดเริ่มของความฝัน "อยากเป็นครู"

แต่พอขึ้น ม.ปลาย ฉันกลับชอบวิชาคอมพิวเตอร์มากกว่า ชอบในการทำโปรแกรมต่าง ๆ ชอบที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมจากที่ครูสอน อีกทั้งสังคมที่ฉันอยู่ตอนนั้นหลายครอบครัวชอบปลูกฝังให้ลูกเป็นครู เป็นทหาร ตำรวจ เพราะคิดว่าในอนาคตจะมีความมั่นคง ครอบครัวฉันก็เช่นกัน...

ฉันซึ่งอยากจะเป็นครูอยู่แล้ว จึงเลือกเรียนในสาขาวิชา เทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เพราะเป็นวิทยาลัยของครูโดยตรง วันแรกที่เข้ามาเรียนฉันได้พบปะเพื่อนใหม่มากมาย ได้พูดคุยรู้จัก และสนิทกันในที่สุด ^^ พวกเรา นักเทคโนฯ ได้ทำกิจกรรม ได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมามากมาย ตอนนี้พวกเราก็อยู่ ปี4 แล้ว ต่างคนต่างเลือกโรงเรียนที่จะฝึกสอน อีกหน่อยก็คงไม่ได้เจอกันบ่อย ๆ T^T

# สุดท้ายฉันอยากขอบคุณมหาวิทยาลัย ขอบคุณสาขา ขอบคุณอาจารย์ทุกท่าน ที่ให้โอกาสฉันได้เข้ามาเรียนที่นี่ ให้ความรู้ ประสบการณ์ สั่งสอนให้ฉันเป็นคนที่เข้มแข็ง และพร้อมสู้กับโลกภายนอกต่อไป

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 562259เขียนเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2014 11:05 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2014 11:05 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (3)

ภาพนี้เป็นอดีตไปแล้วเนาะ ;)...

สวัสดีค่ะ คุณ Ongkuleemarn

เป็นภาพ "อดีต" ที่รวมเรา "เทคโนฯ" ค่ะ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมบันทึกนะค่ะ

สู้ๆ คราบบ บางทีการเดินตามฝันมันสำคัญมากกว่าจุดหมายเสียอีก ^___^

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี