สวัสดีค่ะ คุณ ณัฐฑิกา หย่อมจุม ที่รัก
เป็นอย่างไรบ้างค่ะ มีความสุขดีไหม เหนื่อยรึป่าว การงาน การเรียนเป็นอย่างไรบ้าง
ในบางนาทีของชีวิตที่เราคิดว่า มัน ไม่มีความสุข รู้สึกท้อแท้ หมดแรง ให้คิดถึง "แม่" ไว้นะ
ถึงว่าแม่จะอยู่ไกล กับ เรา กว่า 2000 กิโลเมตร แต่ใช่ว่า ความรักและความคิดถึงจะไม่ไปถึง เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีทันสมัย
ความคิดถึง ความรัก ส่งผ่านถึงกันเพียงไม่กี่นาที อดทนไว้อีกไม่นาน ก็จะได้ทดแทนคุณ
ชีวิตเรามีคุณค่ามากนะณัฐฑิกา ความสุขในชีวิตก็มีมากมาย เรามีเพื่อนที่ดี ตั้ง 12 คน ทุกคนคอยให้กำลังใจ เป็นห่วงซึ่งกันและกัน รักกัน เรารักเพื่อนมาก เราทำอะไรด้วยกัน กินข้าว ทำงานด้วยกัน รู้สึกดีมากที่มีเพื่อน ๆ เพื่อนที่เป็นแบบนี้หายากนะณัฐฑิกา รักษาไว้ให้ดี ถึงบ้างครั้งเธอจะไม่พอใจอะไรบ้าง แต่มันก็เป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ นะ
ณัฐฑิกา ค่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำนั้นนะ การให้ต่าง ๆ ที่ทำลงไปนั้น เป็นสิ่งที่ดีแล้วแต่อย่าลืมตัวเอง การให้ความสุข ความห่วงใย กับตัวเองก็ต้องทำ แต่ตัวเรา เราต้องให้กับตัวเรา ดูแลตัวเองให้ดี ก่อนที่จะไปดูแล หรือให้คนอื่น
แต่การให้ กับผู้อื่นมันทำให้ฉันรู้สึกดีทุกครั้ง มันเป็นการแบ่งปันสิ่งดี ๆ แก่คนรอบข้าง ทำให้คนรอบข้างมีความสุขและยิ้มได้ นั้นคือความสุขของฉัน ถ้าให้มองย้อนกลับมาที่ตัวเองว่าทำไมไม่ให้อะไรกับตัวเองบ้าง
คำตอบคือ ตัวฉัน ยังอยู่กับฉันไปอีกนานตราบใดที่ยังมีลมหายใจ แต่คนรอบข้างเราสิ เราไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเราไปได้อีกนานเท่าไหร่
ฉันมีความสุขที่จะทำให้ผู้อื่นมีความสุข นั้นแหละ คือความสุขของฉัน
เป็นกำลังใจค่ะ...