ความพยายามเป็นจุดเริ่มต้นความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจ


คนเราทุกคนย่อมมีคุณค่าในตนเอง ..

เมื่อไรก็ตามที่คิดว่าตนเองไร้ค่า บุคคลนั้นผู้นั้นก็คงไม่อยากจะมีชีวิตอยู่

 

สำหรับผมความภาคภูมิใจในตนเอง จะเกิดขึ้นต่อเมื่อต่อเมื่อ ผมได้พยายามทำสิ่งนั้นจนสำเร็จ

ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องเริ่มจากคำว่า "พยายาม" จนถึงที่สุด ก็จะได้มาจนเกิด "ความภูมิใจ" 

 

เมื่อภาคภูมิใจในตนเองเกิดขึ้น เราจะมองภาพตนเองในทางบวก ยอมรับนับถือตนเองและมีความรู้สึกที่ดีต่อตนเอง

สามารถปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมได้ดี สามารถยอมรับได้ทั้งความผิดหวังและความสมหวัง

 

ตั้งแต่ผมเป็นเด็ก ผมมีความภาคภูมิใจหลายอย่างมากมาย เริ่มแรกความภูมิใจครั้งแรกของผมก็คือ ..

# ,  การปั่นจักรยานได้เอง  ผมล้มและบาดเจ็บหลายครั้งอยู่ จนในที่สุดก็สามารถปั่นได้ โดยไม่ต้องพึ่งสามล้อ

ความภูมิใจแรกทำให้ผมคิดว่า การที่ผมอยากได้อะไรมา ต้องพยายาม เจ็บบ้าง เสียใจบ้าง แต่เมื่อได้มาก็จะเกิดความภูมิใจ 

 

# , การเรียนหนังสือ ตอนอยู่ประถม ผมเป็นคนที่เรียนพิเศษเป็นประจำ เพราะเนื่องจากครอบครัวที่บ้าน ลุงป้าน้าอา เป็นครู 

ทำให้ผมจึงต้องไปเรียนรู้กับเค้า ป้าผมชอบแต่งกลอน เป็นพิธีกรงานต่าง ๆ เวลาป้าพูดจะพูดเป็นกลอน จึงทำให้ผมเกิดความสนใจ

เมื่อมีกิจกรรมที่โรงเรียน คือ การประกวดกลอนคำขวัญลูกน้ำยุงลาย ผมได้พยายามแต่ง อยู่หลายครั้งผมแต่งหลายอันมาก 

แล้วเอาให้ป้าเลือก ป้าบอกว่าลูกเลือกเลย คิดว่าชอบอันไหนส่งอันนั้น ผมติดสินใจเลือกมาหนึ่งอัน แล้วส่งไป

ผมได้รับรางวัลชนะอันดับหนึ่ง ระดับจังหวัด ผมดีใจมากภูมิใจมาก ^^ ยังจำได้ดี 

 

# , ความภาคภูมิใจต่อมา คือ เมื่อจบ ป.6 ผมได้ไปสอบที่โรงเรียนประจำจังหวัด มีแต่คนเคยบอกว่าเข้าให้ได้นะ 

โรงเรียนนี้พ่อเคยเรียน ลุงเคยเรียน แต่เพื่อน ๆ บอกว่ายากมากคนที่เรียนที่นี้ต้องเก่ง ผมเป็นคนไม่เก่ง แต่ผมพยายามอ่านหนังสือ

อยู่ที่วัน เมื่อถึงวันสอบ ไม่ได้มั่นใจอะไรมากว่าจะได้ แต่ก็พึ่งดวงไว้ด้วย ไปไหว้พระหลายที่ แต่ผลออกมา ผมติดที่นั้นจริง ๆ 

ผมดีใจมาก เพราะผมอยากเรียนที่นี้มาก อยากรู้สสังคมในเมือง ว่ามันเป็นยังไง ผมได้ไปเรียนที่นี้คนเดียว เพื่อน ๆ ไม่มีใครติดเลย 

เศร้าอยู่ แต่ก็อนาคต ผมเลยเลือกที่ที่ดีและมีโอกาสสำหรับผม

 

# , เมื่อจบ ม.3 มีแต่คนอยากเรียน วิทย์-คณิต แต่ผมไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย ผมตั้งใจเลือกลงเรียนสาย ศิลป-ฝรั่งเศส 

เพราะผมคิดว่าอยากเรียนรู้ภาษานี้ ดูน่าสนุกและผมคิดว่าน่าจะได้ใช้ ผมจึงได้ตัดสินใจเลย มีแต่คนดูถูกผมว่า เรียนไปทำไม 

อยากไปใช้อะไร ผมไม่สนใจคิดแต่คำว่า สักวันคงได้ใช้ เราภูมิใจในสิ่งที่เราเรียน แค่นี้เป็นพอ ^^

 

# , ตอนเรียนสมัยม.ปลาย ผมได้เป็นตัวแทนโครงการ TO BE NUMBER ONE ผมรู้สึกภูมิใจมาก และผมได้เข้าเฝ้า 

ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ในวันที่ท่านมาบยืมเยี่ยมที่โรงเรียนอีกด้วย 

 

# , ก่อนจะจบ ม.6 ทุกคนต้องรีบสอบหาที่เรียน ผมสอบหลายที่อยู่เหมือนกัน เพื่อนบางคนก็สอบแต่ไม่ติด 

ผมติดอยู่ สามสี่ที่ ทั้งแม่ฟ้าหลวง แม่โจ้ ราชภัฎเชียงใหม่ แต่ความรู้สึกตอนนั้นอยากจะเป็นครู จึงเลือกเราที่นี้สาขาอะไรงั้นหรอ 

สาขาเทคโนโลยีการศึกษา รู้อยากเดียวว่าชอบ และภูมิใจมากที่ได้เรียนที่แห่งนี้ 

 

# , เมื่อจบ ม.6 ด้วยเกรดที่ไม่สวยเท่าไร เกือบถึงสาม แต่ไม่รู้สินะ ความรู้สึกขณะตอนนั้น มันภูมิใจมาก

เพราะที่เรียนอะไรก็ได้และวันที่ปัจฉิมผมน้ำตาแทบไหล ผมจบแล้วหรอ ต่อเรียนมหาลัยต่อแล้วหรอ ความรู้สึกตอนนั้นรู้สึกว่า

หกปีที่อยู่โรงเรียนนี้ภูมิใจมากที่ได้เข้ามาเรียนที่นี้และดีใจมากที่ได้รับความรู้ที่เต็มศักยภาพ 

 

 

# , วันเปิดเทอมวันแรก ผมได้พบเจอกับเพื่อนหลายคน ครูหลายท่าน เพื่อนต่างสาขา มีแต่คนถามผมว่าเรียนสาขาอะไร คณะอะไร 

ตอบได้เลยว่า สาขาเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ ภูมิใจมาก เพราะเนื่องจากสาขานี้ พึ่งปรับเปลี่ยนเป็นหลักสูตร 5 ปี

รู้สึกว่าได้เรียนครูตามใจที่ชอบ และได้เรียนคอมเทคโนโลยีที่ชอบด้วย ชอบจริง ๆ

 

# , เมื่อเปิดเทอม ก็ต้องมีการไหว้ครู ผมได้รู้สึกดีใจและเกียรติเป็นอย่างมาด ที่ได้เป็นตัวแทนเพื่อร่วมหมู่เรียนถือพานไหว้ครู

ในวันไหว้ครู ผมได้นำพานไปไหว้ครูในสาขา และได้รับความอบอุ่นจากท่านเป็นอย่างมาก รู้สึกดีใจมากที่ได้มาเป็นลูกศิษย์

 

# , เมื่อวันครอบรอบ วันสถาปณามหาวิทยาลัย ผมได้มีโอกาสไปเข้าร่วมจัด ซุ้มนิทรรศการเกี่ยวกับพระราชดำริ

ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้นำความรู้จาการเรียนในสาขาวิชา มาถ่ายทอดไปการจัดนิทรรศการ

ให้ผู้อื่นได้เรียนรู้ และได้รับความรู้ไปด้วยกัน 

 

# , ผมได้มีโอกาสไปสมัครงานที่ที่หนึ่งในย่านไนท์บาซ่ มีคนบอกผมว่าจะทำงานไหวหรอ มันเหนื่อยนะ มันลำบากนะ 

คุณไม่เคยทำงานจะทำได้หรอ ผมตอบได้เลยว่าไม่รู้ไม่ตอบ เพราะผมยังไม่ได้ลงมือปฏิบัติ แต่จนถึงทุกวันนี้ ผมก็ทำงานอยู่

ที่นั้น เกือบจะครบ 1 ปีแล้ว 

 

# , เมื่อผมได้ทำงาน ผมได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษ เพราะย่านนั้นมีแต่ชาวต่างชาติ ผมเลยต้องฝึกพูด ฝึกฟัง ให้เป็น

จนนถึงทุกวันนี้ จากคนที่พูดไม่ได้ ฟังไม่ได้ ถ้าเราได้พยายามอ่าน ฟัง เรียนรู้ สักวันเราก็จะทำได้ ^^ 

ไม่ต้องเรียนพิเศษ เรียนรู้จากการชาวต่างชาว เรียนรู้จากการทำงาน นี้แหละประสบการณ์ที่สุดยอด 

 

# , ผมทำงาน ผมได้มีเงินเก็บของก้อนของตัวเอง ถึงมันไม่ใช่เงินจำนวนมาก แต่เงินที่ได้จากน้ำพักน้ำแรง

มันน่าภูมิใจเป็นอย่างมาก เพราะงานที่เราทำมันก็เป็นงานที่สุจริต ไม่ได้ไปโกงกินใครมา ยิ่งภูมิใจเป็นอย่างมาก

เงินก้อนเล็ก ๆ ถ้าเาเก็บสะสม อีกไม่นานก็เป็นเงินก้อนใหญ่เอง .

 

# , ได้ชื้อของให้ตนเอง ด้วยเงินตัวเอง ไม่ต้องของพ่อแม่ แล้วสิ่งที่ของที่ได้มามันน่าภูมิใจมาก 

ผมมาอยู่หอพัก ไม่มีอะไรเลย ไม่เอาไรมากเลย ตอนนี้มีทีวี ตู้เย็น ไมโครเวฟ ทุกอย่างล้วนชื้อด้วยน้ำเงินตัวเอง 

 

# , ได้เกรดที่สวยงามไปพร้อมกับการเรียนและการทำงาน เพราะเนื่องจาก ผมทำงานเหนื่อย ผมถึงรู้คุณค่าเงิน

และไม่รู้ว่าเพื่อนจะทำอะไรยังไง ไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อน ผมจึงต้องพยายามตั้งใจเรียน และทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด

เพราะเมื่อจบมา ผมจะได้มีหน้าที่การงานที่ดี 

 

#, ได้เปลี่ยนเพื่อนที่ทำงาน จากคนที่ไม่ชอบขี้หน้าเรา กลายเป็นคนที่ชอบหน้า เพราะเราเป็นคนยังไง

เราก็แสดงตัวเองให้ กับเขาดูว่าเราเป็นยังไง ไม่ใช่ใส่หน้ากากเข้าหากัน ดังนั้นทุกอย่างมันล้วนมีการปรับตัวเข้าหากัน 

 

#,  ได้แก้ I วิชาเอกเทศ จนสำเร็จ เพราะเหนื่อยมาก กับมาการทำเอกเทศเล่มนี้ เหนื่อยจริง ๆ เครียดมาก 

ทำให้ดีที่สุด เพื่อแลกกับเกรด A ถือว่าน่าประทับใจ และภูิมิใจที่สุด 

 

# , ครั้งหนึ่งที่ได้ ออกทดทองสอน นักเรียนได้มีโอกาส ได้สอนให้ความรู้กับนักเรียนที่โรงเรียนที่เราเคยเติบโต

และได้รับความรู้ ที่นั้นเป็นที่แรก ทำให้รู้สึกภูมิใจมาก ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการให้ความรู้สำหรับผู้เรียน ประทับใจมาก

อยากจบและเป็นครูเร็ว ๆ จัง

 

# , ได้ทำให้ บุคคลที่เป็นแม่ มีความสุข ได้เห็นแม่มีร่างกายแข็งแรง เพราะตอนนี้ลูกได้ทำงาน ช่วยลดรายจ่าของแม่ได้แล้ว 

เห็นแบบนี้น่าจะทำงานแล้ว เห็นยิ้มและมีความสุขเมื่อไหร่ ชั้งน่าภูมิใจจริง ๆ 

 

 

-------------------------------------------------------------------------

 

ล้มกี่ครั้ง เจ็บกี่ครั้งไม่เคยกลัว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำผิดถือเป็นบทเรียนชีวิต .. 

เจ็บวันนี้ เหนื่อยวันนี้ เพื่อวันที่สบายในวันหน้า , สู้ ๆ   > U < 

 

 

 

                                                                               บันทึก ณ วันที่ 9/1/57 เวลา 20.40 น.

คำสำคัญ (Tags):
หมายเลขบันทึก: 558721เขียนเมื่อ 9 มกราคม 2014 20:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 มกราคม 2014 23:42 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (28)

สิ่งที่เล่าเป็นทั้งประสบการณ์และบทเรียนชีวิตที่ดีของเราค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

เป็นความภาคภูมิใจที่น่ายินดีด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ชื่นชมกับความสำเร็จให้นานกว่าเดิม จะมีความสุขนานกว่าเดิม......ขอร่วมแสดงความยินดีด้วยค่ะ ^ ^

เป็นบันทึกที่เปี่ยมด้วย "พลัง" และ "แรงบันดาลใจ" ครับ พงศ์พันธ์ ;)...

ป.ล. มีคำที่พิมพ์ผิดอยู่เนาะ "โอกาส" กับ "ลำบาก" นะครับ ;)...

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

ขอให้เจริญในหน้าที่การงานและสร้างความสุขให้กับผู้เป็นแม่แบบนี้ตลอดไปนะค่ะ

สวัสดีครับ อาจารย์ บุษยมาศ

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ อาจารย์ OTann_supansa

ครับผมแล้วจะเก็บไว้นานกว่าเดิม เพื่อให้เป็นความสูขเมื่อยามเหนื่อยท้อ จะได้นึกถึงวันเวลานั้น

ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ อาจารย์ Ongkuleemarn

แรงบันดาลใจทุกอย่าง ก็เพิ่มขึ้นเพราะอาจารย์คอยเป็นพูดให้เติมเต็ม และกระตุ้น

ปล. คำผิดได้ดำเนินการแก้ไขแล้วนะครับ

ขอบคุณครับ :)

สวัสดีครับ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ คุณ นุชวรา ขาวแสง

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ

เป็นความภูมิใจที่น่ายินดี และชื่นชมนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

ขอชื่นชอบและยินดีกับความภาคภูมิใจนี้นะค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว
เป็นความภาคภูมิใจที่น่ายินดีด้วยเป็นอย่างยิ่งครับ
ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

เป็นความภาคภูมิใจที่ยิ่งใหญ่ และน่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่งค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับคุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

ภาคภูมิใจในความใฝ่เรียนของคุณด้วยเช่นกันครับ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดี ๆ ครับ

สวัสดีครับ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

เป็นความภูมิใจที่ประทับใจมากครับ

ไม่มีวันนั้นไม่มีวันนี้ ไม่มีวันนี้ก็จะไม่มีวันหน้า

สวัสดีค่ะคุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

เป็นความภาคภูมิใจที่ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

การใฝ่เรียนใฝ่ศึกษาเป็นสิ่งที่น่ายินดีค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณ พงศ์พันธ์ ปัญญาแก้ว

เป็นเรื่องราวที่ดีมากครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ อาจารย์ ดร. พจนา แย้มนัยนา

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ธัญญพัทธ์ พื้นอินต๊ะศรี

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ สาโรจน์ ตาหน้อย

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ศุภลักษณ์ ศุภผลา

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ศุภลักษณ์ ไชโย

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ศรายุทธ มาตา

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ธิดารัตน์ แก้วสิงห์สุ

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณสายชล เจริญศรี

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

สวัสดีครับ คุณ ชวกร ไชยสิทธิ์

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมนะครับ

ขอบคุณครับ :))

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี