เข้าที่พักกันก่อน  เกสต์เฮาส์ “เฮือนข่วงน่าน”  หลานสาว review มา  เลือกได้ดีมาก

คุณป้าเจ้าของอัธยาศัยดีมาก ๆ  ต้อนรับ  พูดคุยอย่างกันเอง  กระตือรือร้นแนะนำให้ข้อมูล   ให้แผนที่  แผ่นพับท่องเที่ยว

ห้องพักยังใหม่  สะอาด  สะดวกสบาย  เราพักชั้น ๒  ห้องริมเป็น Family room  กว้างขวาง

พอเช่ารถจักรยาน  คุณลุงมาช่วยปรับความสูงอาน  เช็คลมยาง  แนะนำการล็อกล้อเมื่อจอด

พร้อมละ .... แก็งค์เด็กแว้น  go go go

 

 

 

ป้าและลุงเคยมาชมเมืองน่านแล้ว  เด็กขอนั่งรถตู้ตามไปที่ร้านอาหาร 

เฉพาะสาว ๆ ปั่นรถถีบตามกันเป็นแถว  เป้าหมายแรกวัดช้างค้ำวรวิหาร

เป็นวัดหลวงที่พญาภูเข่ง  เจ้าผู้ครองนครสร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๑๙๔๙    

ได้ชื่อตามลักษณะพระธาตุเจดีย์ช้างค้ำที่สร้างสวมพระบรมธาตุไว้ภายใน

 

กราบพระเรียบร้อย  ออกจากวัดเลี้ยวขวาข้ามสี่แยก  เลี้ยวซ้ายเข้าข่วงเมือง  ลานกว้างหน้าวัดภูมินทร์

เดิมชื่อวัดพรหมมินทร์  สร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๒๑๓๙  โดยเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์

เป็นวัดเดียวในประเทศไทยที่สร้างทรงจัตุรมุข  อาคารแนวตะวันออก – ตะวันตกเป็นพระวิหาร  แนวเหนือ – ใต้ เป็นพระอุโบสถ

ด้านในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่  ๔  องค์  ปางมารวิชัย  หันพระพักตร์ออกด้านประตูทั้งสี่ทิศ  หันเบื้องปฤษฎางค์ชนกัน

ประตูไม้แกะสลัก  ดูหนา  หนัก  แต่ลวดลายอ่อนช้อยเหมือนเถาไม้เลื้อยได้จริง ๆ  .... ฝีมือเป็นเลิศ

 

ชมภาพจิตรกรรมสวยงามเต็มอิ่ม  เรื่องราวชาดก  ตำนานพื้นบ้าน  วิถีชีวิตชาวไทลื้อ  กี่ทอผ้า  การแต่งกายชาย –หญิง  ผ้าซิ่นคล้ายลายน้ำไหล

พบแล้ว  ภาพกระซิบรักเมืองน่านอันลือลั่น  ได้ชื่อว่าปู่ม่าน - ย่าม่าน  ม่าน คือ พม่า

ปู่ คือ ผู้ชายพ้นวัยเด็ก  ย่า คือ ผู้หญิงพ้นวัยเด็ก  ภาพนี้ถูกเนื้อต้องตัว  สื่อว่าเป็นสามีภรรยากันแล้ว

 

ภาพการเกาะไหล่ไม่มีให้เห็นทั่วไป  จึงมีคุณค่าสูงในเชิงสร้างสรรค์

“หนานบัวผัน”  ศิลปินผู้วาด  คนเดียวกับที่ฝากฝีมือไว้ที่วัดหนองบัว  ที่คณะเราแวะชมมาแล้ว

สบายใจแล้ว .... เป็นสัญลักษณ์ว่า  เราได้มาถึงเมืองน่านแล้วจริง ๆ

 

 ^_,^

 

อีกวัดอยู่ถัดไป  วัดมิ่งเมือง  เป็นหมุดหมายหนึ่งบอกเอกลักษณ์เมืองน่าน

มีเสาหลักเมืองน่านสวยงาม  อ่อนช้อย  อลังการ  โดดเด่น  เป็นสง่า .... อิ่มตา  อิ่มใจ

 

ไปต่อกันเถอะ  ย้อนกลับข้ามแยกข่วงเมือง  ข้ามสี่แยกอีกสองครั้ง 

ปั่นรถถีบสบายในช่องทางจักรยาน  รถราขับกันช้าทั้งรถเครื่องและรถยนต์

เห็นเรามาเป็นแก็งค์ละมั้ง  นักท่องเที่ยวแน่ ๆ  ท่าทางไม่ชำนาญ  ขับห่าง ๆ ดีกว่า  ๕ ๕ ๕ ๕ คงกลัวเราชน

ผ่านหน้าโรงแรมภูคาน่านฟ้า  เข้าใกล้โรงแรมเทวราช  หาที่จอด  ยังเจอคนอุดรอีก  สงสัยได้ยินเรา “เว้าลาว” 

เข้ามาคุยด้วย  ประทับใจอัธยาศัยอีกละ  ให้คำแนะนำทางเข้าถนนคนเดิน

 

 

แสงไฟส่องวัดหัวเวียงใต้  เหลืองอร่ามขับสีทองเด่นสวยงามมาก

จัดพื้นที่ตั้งขันโตกนั่งกินข้าวบนถนนหน้าวัด  เสียงเพลงดนตรีพื้นเมืองสร้างบรรยากาศถิ่นเหนือ  เยี่ยมมาก

เดินลัดเลาะชมงานฝีมือ  หัตถกรรมชาวน่าน  อาหารพื้นเมือง  ซื้อ “ไข่ป่าม” อาหารโปรดติดมือ

“เฮือนกำกิ๋น”  เป็นเป้าหมายร้านกินอาหารเย็น  ได้กิน “ไก”  ที่เราอ่านที่มาจากวัดหนองบัวแล้ว

โปรตีนสูง  คุณค่าวิตามิน  เกลือแร่มากมาย  อบกรอบละลายในปาก  หอม  อร่อยมาก

ไม่ควรบรรยายมาก  เดี๋ยวจะมีคนแซวว่าชอบเขียนเรื่องกิน

โธ่ !!!! เรื่องกินเป็นสุนทรีย์หนึ่งในชีวิตนะจ๊ะ

 

 

เดินเล่นย่อยอาหาร  ลูกแม่อี๊ด  ๒  คน  อยากปั่นรถถีบ  แม่อี๊ด  ป้าตุ่นสละรถให้ .... กลับรถตู้

คุณลุงมาเพิ่มด้วย  จึงมีสมาชิกแก็งค์ใหม่  ๓  คน  กำปั่นซ้อนท้าย

โฮ !!!!  ลูกแม่อี๊ดไม่ทิ้งแถว  ซิ่งเหมือนกัน  คุณลุงระวังท้ายขบวน

ถึงที่พักปลอดภัย  หลับสบาย

^_,^

 

ตื่นเช้า  ไปร้านข้าวแกงป้าดำตามคำแนะนำคุณป้าเจ้าของบ้าน  อร่อยทุกอย่าง  ชอบอีกละ  แนะนำอุทยานอีก ๓ แห่ง

คราวหน้านะค้า  ไม่งั้นพวกหนูได้ลางานต่ออีก  ๓  วัน แน่ ๆ  อิ อิ

ประทับใจคนเมืองน่านจริง ๆ

 

แหวกม่านหมอก  ออกมาถนนหลักมุ่งสู่เมืองแพร่  ๘ โมงเช้า  หมอกยังหนามาก

หาของฝาก  ผ้าหม้อฮ้อม  แห่งบ้านทุ่งโฮ้ง  แม่อี๊ดว่าจะซื้อนิดเดียว .... ไม่เชื่อ

 

 

แวะวนอุทยานแพะเมืองผี  เดินออกกำลังกาย  ถ่ายภาพแกรนด์แคนยอนเมืองไทย

ป้าจิ๋วดีใจพาหลานเดินทะลุมาหาต้นดิ๊กเดียมได้  ไม่ต้องย้อนกลับทางเดิม

ค่อย ๆ ลูบเบา ๆ ใบจะสั่นไหวดิ๊ก ๆ  น่ารักดี

ยังไม่รู้กลไก

^_,^

 

 ทริปนี้ประทับใจหลายสิ่ง  ธรรมชาติป่าเขา  บ่อเกลือสินเธาว์  ต้นไม้หนึ่งเดียว 

สิ่งก่อสร้าง  ประวัติความเป็นมา  พุทธศาสนารุ่งเรือง  ร่องรอยวัฒนธรรมน่าภาคภูมิใจ  อาหารการกินแสนอร่อย 

ซึมซับความมีน้ำใจ  ยิ้มแย้มแจ่มใส  วิถีเรียบง่าย  อัธยาศัยผู้คน  ทั้งคนเมืองแพร่และน่าน

 

ภาพกระซิบรัก ณ เมืองน่าน  กระซิบติดหูไม่ห่างหาย 

กระชับสายสัมพันธ์พี่น้องลูกหลานพ่อแม่  สมาชิกครอบครัวญาติสนิท  สมาชิกทัวร์วันพ่อ

 

น่านนี้มิลืมเลือน  รักนี้ไม่มีวันจาง

 

พบกันใหม่  เมื่อชีวิตออกเดินทาง

ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม

 

สนุกสุขสันต์  สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๗  นะคะ

^_,^