หนูทำดีที่สุดแล้ว....ขอบใจมาก

 

จากการพากเพียร ทุ่มเทใ้ห้กับการฝึกฝนมาตั้งแต่ต้น

จนกระทั่งผ่านด่านแรกได้อย่างงดงาม  ... มุ่งสู่ด่านที่ 2 ในนามของ

ตัวแทนระดับ สพป.

 

 

 

 ครูรู้อยู่กับพวกเธอตลอดเวลาของการฝึกซ้อมที่ผ่านมา

จึงรู้ดีว่า ... ทั้ง 6 คน สู้ไม่ถอย แม้ว่าพวกเธอทุกคน

จะไม่ได้หยุดพักผ่อนเหมือนเพื่อน ๆ ในวันหยุด หรือในวันปิดภาคเรียน

ที่ผ่านมา....แต่ทุก ๆ ก็ไม่เคยนึกถึง  แม้ฝนฟ้าจะไม่เป็นใจ ตกกระหน่ำ

สักเพียงใด...ทุกคนก็มาฝึกซ้อมตามที่ครูกำหนด

แต่....ก็เหมือนฟ้าผ่ากลางแดดร้อนเปรี้ยง...!!  เมื่อเจอกับกำแพง

อารมณ์....การฝึกซ้อมหลังเปิดเรียน....แทบจะไม่ต่อเนื่อง และไม่ได้

ฝึกซ้อมเลย...!!  ครูรู้ดีถึงความรู้สึกของพวกเธอทุกคนว่ามันเลวร้าย

เพียงใด...กับพายุอารมณ์ที่ได้เจอ...สำหรับครู ... หมดทั้งแรง ทั้ง

กำลังใจ...!!

 

แต่เมื่อถึงวันนี้   ( 24 ธันวาคม 56 )....พวกเราก็ต้องตัดความรู้สึกอัน

เลวร้ายนั้น เพื่อก้าวลงสู่สนามแห่งการแข่งขัน...สู้.. เท่าที่จะสู้ได้..!!

 

 

 

7 โมงเช้า เศษ ๆ  พวกเรา ซึ่งหมายถึง เด็ก ๆ ทั้งสองทีม คุณมะเดื่อ

คุณครูจูน  คุณครูนิเวศน์ (ผู้เกษียณแต่ตัว หัวใจยังเป็นครู )

และ คุณแต๋น ผู้ปกครองของเด็ก ก็เดินทางมาถึง โรงเรียนบ้านเขาย้อย

 จ.เพชรบุรีท่ามกลางอากาศที่ค่อนข้างเย็น   มีเวลาพอให้เด็ก ๆ ได้

กินข้าวเช้า ก่อนที่จะส่งทีมหนังสือเล่มเล็กลงสู่สนามในเวลา 08.30 น.

เมื่อทีมหนังสือเล่มเล็กรายงานตัวและเข้าห้องแข่งขันแล้ว พวกเราที่เหลือก็ถือโอกาส " ทัวร์ " เล็ก ๆ แถว ๆ ใกล้ ๆ นั้น เพื่อรอเวลาที่ทีม

ยุวบรรณารักษ์จะแข่งขันในช่วงบ่าย

 

สถานที่แห่งแรกที่พวกเราไปดูก็คือ ศูนย์อนุรักษ์วัฒนธรรมไทยทรงดำ

 

 

 

อีกที่หนึ่งซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กันก็คือ  ถ้ำเขาย้อย

 

 

 

เมื่อใกล้เวลาที่จะต้องส่งอีกทีมหนึ่งลงสนามจึงกลับมายังโรงเรียนอีกครั้ง

มองไปรอบ ๆ แล้ว ยิ่งท้อใจหนักเข้าไปอีก ...

 

 

ทุก ๆ โรงเรียนที่จะเข้าแข่งขัน ยุวบรรณารักษ์ในวันนี้ ต่างเตรียมตัวกัน

มาอย่างดี ทั้งอุปกรณ์ก็อลังการงานสร้างกันทั้งนั้ืน  คณะครูก็มาให้กำลังใจเด็ก ๆ ของโรงเรียนตนเองอย่างพร้อมหน้า...แต่ละโรงไม่ต่ำกว่า 4 - 5 คน  บางโรงถามดูแล้ว ยกโรงมาเลย หันมาดูโรงเรียนตัวเอง...เฮ้อ..!

 เหมือนไร้ญาติขาดมิตรยังไงยังงั้นเลย

 

เมื่อได้เวลา ทีมยุวบรรณารักษ์ของคุณมะเดื่อก็ลงสู่สนามจริง..พร้อมกับ

คำพูดที่ให้กำลังใจของคุณมะเดื่อว่า..." ทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ไม่ต้อง

คำนึงว่าจะแพ้หรือชนะ...ขอให้ทำให้เต็มความสามารถเท่านั้น ครูก็

พอใจแล้ว  แม้จะแพ้ ก็ยังดีใจว่า เราทำดีที่สุดแล้ว.." 

 

 

เมื่อสู้อย่างเต็มความสามารถแล้ว...ผลที่ออกมาก็ต้องยอมรับอย่าง

ภาคภูมิ....

 

เมื่อหมดเวลา...ทีมหนังสือเล่มเล็ก บอกคุณมะเดื่อว่า..ทำเสร็จแต่ไม่ทัน

เวลา ถูกตัดไป 2 คะแนน...ผลคือ " ได้เข้าร่วม " ไม่มีเหรียญรางวัล

เพราะได้  59 คะแนน ไม่ถึง 60 ที่เป็นเกณฑ์ของเหรียญทองแดง

 

ส่วนทีมยุวบรรณรักษ์...ได้เหรียญทอง ซึ่งค่อนข้างเกินความคาดหวัง

ุถึงแม้จะไม่ไช่เหรียญทองอันดับต้น ๆ แต่ก็เป็นที่น่ายินดียิ่งแล้ว...!!

 

.........หนูทำดีที่สุดแล้ว....ขอบใจมากจ้ะ........

 

..................................