ช่วงนี้ที่นี่อากาศหนาวเหลือเกิน ไม่เคยเผชิญความเหน็บหนาวอะไรแบบนี้มาก่อน นอนหนาวมาหลายวัน เรียกได้ว่าหนาวจนตัวสั่นเพราะว่ามันเป็นป่าสัก ตั่งแต่ย้ายมา มีความรู้สึกว่า ที่นี่อบอุ่น อยู่แล้วสุขใจ ไม่ว่าที่ไหนจะสวยงาม เลิศเลอแค่ไหน ก็ไม่สุขใจได้เท่ากับ อยู่อุทัยบ้านเราเอง
ตั้งแต่เด็กพ่อเอาหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งมีชื่อว่า "อุทัยธานีที่ฉันรัก" เมื่ออ่านจบแล้วก็ปักใจว่า วันข้างหน้า หากว่าเรียนจบมา ก็จะกลับมาอยู่อุทัยธานี ซึ่งเป็นภูมิลำเนาเดิมของเรา ใครที่เป็นคนอุทัย คงเข้าใจในเนื้อหาของหนังสือเล่มนั้นดี ตอนนี้เสียดายที่ไม่ได้เก็บหนังสือนั้นไว้เลยสักเล่ม ทั้งๆที่สมัยนั้นมีเยอะมาก อยากได้ หากแต่ว่าวันนี้ ไม่มีขายแล้ว เพราะเป็นหนังสือเก่ามาก หายากพอๆกับ มานี มานะ ปิติ ชูใจ เลยมั้ง แล้วดูเหมือนหนังสือเล่มนี้ ที่ทำให้เราอ่านหนังสือคล่องเพราะหัดอ่านเล่มนี้ตอนที่ ยังเด็กมากๆๆๆๆ เลยหละ
เนื้อหาสาระเท่าที่จำได้ ภาพที่สร้างความประทับใจ คือ
ภาพในหลวงเสด็จมาที่อุทัยฯ แล้วมีผู้คนหลั่งไหลไปรับเสด็จพระองค์ท่านกัน
ทุกคนปลาบปลื้มปีติมาก ทำให้เราเองอยากที่จะเป็นตัวละครในเรื่องจัง
มีครอบครัวหนึ่ง ซึ่งมีพ่อ แม่ ลูก เป็นตัวละครเด่นในเรื่อง อ้อ..........จำชื่อตัวละครได้และ เธอชื่อว่า ดารา พ่อดารา จะพา ดารา ไปยังสถานที่ต่างๆ เช่น ไปเฝ้าเสด็จ ไปทำบุญที่วัด ไปดูสัตว์ป่าห้วยขาแข้ง แล้วพ่อก็สอนดาราระหว่างพาไปแต่ละที่ ซึ่ง ลูกสาวก็ชั่งซัก ชั่งถามผู้เป็นพ่อ ส่วนพ่อก็สอนให้รักในหลวง ประเทศชาติบ้านเมือง และถิ่นกำเนิด
พอหันกลับมาดูตัวเอง สิ่งที่เคยวาดฝันไว้ ครั้งยังเด็ก มันกลับกลายมาเป็นจริงได้ อย่างไม่น่าเชื่อ ทุกวันนี้ได้ย้าย โรงเรียนมายังบ้านเกิด ถิ่นเก่า ที่เราคุ้นเคย แล้วมันสุขใจ ทั้งๆที่นี่ไม่ได้มีห้างสรรพสินค้า ไม่มีแสงสี เหมือนเคยอยู่ ผู้คนก็....(เป็นธรรมดาของคนเนาะ)
ชอบที่นี่ อากาศดี มีต้นไม้ครึ้มสองข้างทาง นักเรียนที่นี่ น่ารักดี มีน้ำใจ วัยกำลังใสๆ นี่ก็ใกล้ปีใหม่จะให้อะไรเด็กๆ ดีนะ....
โดยส่วนตัวชอบสอนโรงเรียนนอกเมือง ด้วยเหตุผลที่ว่า ใกล้ธรรมชาติ หากอยู่ในเมืองจะมีอาการเหนื่อย หอบ เวียน เมาควันรถ
เลยต้องกลับมา บ้านเก่า ซึ่งเป็นชื่อเดิม ของลานสัก..........<< ฉันรักอุทัยธานี >>
เนื่องด้วยใกล้จะเปลี่ยน คศ. ใหม่ก็เลยนอนคิดทบทวนชีวิตที่ผ่านมา ว่ามีอะไรที่บกพร่อง ต้องปรับปรุงไหม สรุปได้ว่า ยังมีอะไรที่เราต้องแก้ไขตัวเราเองอีกมากโข รวมถึงความเจริญเติบโตทางสมอง...555 สิ่งเก่าๆก็ได้ผ่านพ้นไป สิ่งใหม่กำลังจะมา
วันนี้ได้เรียนรู้แล้วว่าประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา มีค่าทั้งนั้น หากว่าเราคิดดีๆเราก็จะมองเห็น ว่าไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายๆ หากเวลาผ่านพ้นไป นั่นไง...มันไม่เที่ยงเลย หรือเรื่องราวดีๆ เมื่อมีเข้ามา วันข้างหน้า เราอาจต้องเสียน้ำตาก็ได้ ใครจะไปรู้ ....
...อ่านแล้วมีความรู้สึกปลื้มใจไปด้วยนะคะ...ขอบคุณค่ะ
อาจารย์เล่าจนอยากไปบ้างแล้ว
ขอบคุณมากๆครับ
ขอบคุณ ดร.พจนา คนสวย ที่เข้ามาทักทายกัน หากเป็นดารา คงปลื้มน่าดู ที่ได้อยู่เฝ้ารับเสด็จ
ขนาดนั้นเลยเหรอ ดร.ขจิต ที่นี่วัดได้ 13 องศาค่ะ หนาวมากช่วงนี้
มาทักทายก่อนนอนจ้ะ ขอบคุณที่ให้เกียรติไปทักทายกัน ฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ
ประกาศๆๆ
อาจารย์หายไปจากระบบนานมาก
คิดถึงๆๆ
หายไปนาน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าลืมหรอกนะ
เป็นแล้วอยากไปเที่ยว
ไปจัดค่ายให้นักเรียน
ท่าทางสนุกๆนะครับ
ปีที่แล้วไม่ได้จัด ปีนี้รอฟังข่าวอีกที ว่าเค้าจะยังไงกัน
แต่ อยากปลูกผักมากกว่าตอนนี้ ว่าจะไปซื้อเมล็ดผัก
มาเพาะ หลายวันก่อน ปลูกต้นดอกแคร์ กับ กระเพรา
แล้วก็พริก กับ มะเขือ แค่คิดว่าจะปลูก..ก็มีความสุขแล้ว
ดีแล้วครับ
ปลูกผักสวนครัว รั้วกินได้
หาโหระพา พริก คะน้า กวางตุ้ง มาปลูกเพิ่มนะครับ
รับรองไม่นานก็ได้กินครับ
ยกมาให้ดูทั้งแปลงเลย
5555
อยากปลูกเยอะๆแบบนี้บ้างจัง ชอบหยดน้ำที่ค้างตามลูกมะเขือ
วันนี้ไปตลาดนัด ซื้อลูกพริก มะเขือ ต้นเล็กๆมา แต่ยังไม่ได้ลงดินเลย
ฝนตกเมื่อเย็นนี้ พรุ่งนี้เช้าว่าจะปลูก
มารอดูอาจารย์ปลูกผัก
555
จะได้ดูไหมเนี่ย
เปิดเทอมแล้วเข้าใจว่างานยุ่ง
เอาภาพกิจกรรมที่กระบี่มาฝากครับ
http://www.gotoknow.org/posts/569844
จำรหัสตัวเองไม่ได้ 555. เข้าไม่ได้และ