ตอนนี้ผู้เขียนอยู่ที่นครปฐมแล้วครับ ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ หลังจากที่นักเรียนเรียนเป็นฐานแล้ว มีฐานที่นักเรียนเรียนแล้วได้กินเลยคือฐานการเรียนเรื่องการทำ Papaya salad ดูนักเรียนชิมแล้วท่าทางอร่อยมาก
ผู้เขียนรอหลังพักเที่ยง แคธี เดฟและจอร์น สอนเรื่องการสัมภาษณ์นักท่องเที่ยว โดยสอนเรื่องการตั้งคำถาม การเลือกผู้ที่จะถาม นักเรียนต้องฝึกสัมภาษณ์แล้วจะเอามานำเสนอตอนค่ำ

ผู้เขียนไปเป็นพี่เลี้ยงให้นักเรียนกลุ่มหนึ่ง มีประมาณ 8 คนแต่มีนักเรียนมาจากหลายโรงเรียน นักเรียนถามว่าจะสัมภาษณ์ผู้หญิงคนในภาพได้ไหม ผู้เขียนดูแล้วว่าน่าจะได้เนื่องจากเขารอสามีและลูกๆที่เข้าไปในร้าน 7-11 พอถามได้ความว่าเธอและครอบครัวมาจากอังกฤษ แต่นักเรียนตัวกลมชื่อเล่นว่า Dave สงสัยตื่นเต้นตอนถามสั่นมาก เมื่อถามแล้วเลยประชุมลับกัน วางแผนว่าใครจะเป็นคนถาม ใครจะเป็นคนจดรายละเอียด
คนต่อไปเดินมาเดี่ยว น่ารักทีแรกงง ว่าคนไทย แต่ดูท่าทางแล้วไม่ใช่ ให้นักเรียนถาม ผู้เขียนยืนลุ้นและคอยช่วยอยู่ใกล้ ได้ความว่าเธอมาจากเม็กซิโก (น่ารักดี) พยายามจะฟังว่านักเรียนถามว่าอะไร ทำไมถึงชอบเมืองไทยเธอตอบว่า คนไทยน่ารัก ยิ้มง่าย...ใจดี(จริงไหมเนี่ย)
เธอขอนักเรียนถ่ายภาพด้วย น่ารักดี ดูเหมือนว่านักเรียนจะประทับใจคนนี้มาก
คนสุดท้ายมากับแฟน เป็นชาวอังกฤษ คนนี้สำเนียงฟังง่าย ชอบใจนักเรียนเลยได้สัมภาษณ์ทั้งสองคน ดูแล้วนักเรียนมีความกล้ามากขึ้น
หลังจากที่สัมภาษณ์เสร็จนักเรียนพาผู้เขียนไปชายหาดนักเรียนอยากเล่นน้ำทะเล นักเรียนตาดีมาก ไปเห็นฝรั่งแบบในภาพ นักเรียนถามผู้เขียนว่าทำไมฝรั่งชอบอาบแดด
ผู้เขียนเห็นฝรั่งแล้วเลือดกำเดาจะไหล 555 ตอบไม่ถูก เลยบอกนักเรียนว่า เดี๋ยวครูถามแคธีครูฝรั่งให้ ตอนเจอแคธี เธออธิบายว่า ที่อังกฤษชอบคนผิวสีแทน ไม่ชอบคนผิวสีขาวซีด ซึ่งเธออธิบายว่าเหมือนคนป่วย นอกจากนี้บางประเทศไม่ค่อยได้พบแดดด้วยมีแต่หิมะ...
ตอนเย็นมีการนำเสนอและมีกิจกรรมหลายอย่าง วันรุ่งเช้าเป็นพิธีปิด ถ่ายรูปรวมวิทยากร และนักเรียนรับใบประกาศนียรับแล้วแยกย้ายกันกลับ ไปกระบี่ครั้งนี้ฝนตกดี แต่ทำไมร้อนมากไม่ทราบ ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่าน...
ฝรั่งชอบผิวสีแทน...งั้นพี่ก็โชคดีสิเน๊าะ!!! ไม่ต้องไปนอนอาบแดดเลยค่ะ...คริ ๆ ๆ...
เท่าที่อ่านมาถึงตอนนี้
นักเรียนที่มาโครงการนี้เริ่มกล้าแสดงออกมากขึ้นนะครับอาจารย์
ขอบคุณพี่บุษยมาศมากครับ
ใช่ครับ
ฝรั่งบางคนชอบคนผิวสีแทน 555
ขอบคุณลุงชาติมากครับ
นักเรียนกล้าแสดงออกตอนทำกิจกรรมหลายๆอย่างครับ
ลุงชาติสบายดีนะครับ
ฐานนี้น่าสนใจที่สุด 5555555555
คนอ่านบันทึกนี้ เลือดกำเดาก็จะไหลเหมือนกัน 555
สะดุดตาเหมือนคุณมะเดื่อเลยค่ะ 555
เรียนอ.ขจิต คงได้ mail ๒ ฉบับของพี่แล้วนะคะ พี่ทดลองเข้ามาอ่านบันทึกคนอื่น อ่านได้ทั้งหน้าตาประหลาดๆ ใส่ดอกไม้ไม่ได้ ใสความเห็นได้ ทดลองของอ.ขจิตเป็นบันทึกแรกค่ะ
ขอบคุณพี่ครูมะเดื่อ
โอยเลือดกำเดาไหล
555
ขอบคุณพี่ พ แจ่มจำรัส
อ่านแต่เนื้อหา
ห้ามดูรูปภาพครับ
555
ขอบคุณคุณ tuknarak
มากครับ
มองผ่านๆไปเลยครับ
555
ขอบคุณพี่ Nui
ไปแจ้งพี่ในบันทึกและเมล์แล้วครับ
ดร.ธวัชชัย ทดลองใส่โฆษณาครับ
ลองอ่านในนี้นะครับ
http://www.gotoknow.org/journals/135765
ขอบคุณครับ
ขอบคุณอ.ขจิตครับ
ขอชื่นชมการสอนแบบนี้ที่ช่วยให้เด็กสามารถนำไปใช้ได้จริงและจะกล้าพูดเพราะมั่นใจขึ้นได้เอง
หมายเหตุ- บันทึกหน้าโปรดหาภาพที่เด็ดกว่านี้มาใส่ด้วยนะครับ...
เผื่อจะช่วยเสริมภูมิต้านทานโรคเลือดกำเดาออกง่ายได้ 555
เป็นบันทึกที่หลากหลายสีสันแห่งความสุขจริงๆค่ะ...
เป็นกิจกรรมที่ดีมากๆ นะคะ ... เด็กได้ภาษา .. และสนุกนะคะ
หน้าเดิมๆ ของพี่กลับมาแล้ว ดีใจจัง ใช้ Ctrl+F5 ค่ะ
เห็นภาพสวยๆ เต็มตาแล้วละ ถ้าพี่ไปนอนอาบแดดมั่ง จะไปถ่ายรูปพี่มาลงบันทึกมั๊ยเนี่ย 5555
ขอบคุณคุณพี่rojfitnessมากครับ
เด็กๆกล้าพูดมากกว่าเดิม แถมเก่งขึ้นมากด้วย
ไม่กล้าเอารูปลงครับ
555
ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ
มีความสุขกับการทำงาน
ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างเลยครับ
ขอบคุณพี่เปิ้น
เด็กๆได้ฝึกภาษาจากประสบการณ์จริง
ได้พูดภาษาอังกฤษจริงๆครับ สนุกมากๆๆ
ขอบคุณพี่ Nui
มากครับ
ดีใจภาพกลับมาแล้วนะครับ
คงไม่กล้าถ่ายรูปมาครับ 555