อบอุ่นหลับสบายรวดเดียว  ตื่นเช้ามืด  เก็บข้าวของ  ไต่ลงเนิน  กลับไปที่ห้องอาหาร

พี่ออมบอกว่า  เมื่อคืนได้ยินทุกเรื่องราว  ที่น้าอ้อให้รีบรูดซิปเปิดเต็นท์  ระบายอากาศ

น้องกำปั่นไม่ยอมรับว่าเป็นต้นกำเนิด  แม้ครั้งที่สองอาอ้อโวยวาย  ขนาดมีเสียงประกอบ .... ยังปากแข็ง  ๕ ๕ ๕ ๕

 ^_,^

 

   

  

อาหารเช้าสวยงาม  สดสวย  อร่อย  สมกับที่รอคอย  ช้ากว่าเวลาที่รีสอร์ทบอก ๐๗.๓๐ น.

แต่ก่อนนั้น  หลานนุ่นมือชงโกโก้  ชงกาแฟสด Mocca  ได้อย่างน่าติดใจ  หอมกาแฟและช็อกโกแลตสัดส่วนพอเหมาะ

น้ำเต้าหู้เพื่อสุขภาพ  หรือน้ำส้ม  มีให้เลือกตามชอบ

ABF  ปิ้งขนมปังโฮลวีตเองบนตะแกรงเตาถ่าน  กลิ่นหอมพร้อมกรอบเหลืองเกรียมกรุบ ๆ

สลัดผักสด  เด่นที่ water cress สดมาก   มีน้ำสลัดให้เลือก  ๒  แบบ  Oh !!!!  สวรรค์

^_,^

 

อิ่มละ  ไปหมู่บ้านทำเกลือสินเธาว์ภูเขา

อย่างน้อยบ่อเกลือมีการนำน้ำมาต้มเป็นเกลือสินเธาว์ตั้งแต่ พ.ศ. ๑๙๙๓

ปัจจุบันมีหน่วยงานรัฐเข้ามาแนะนำทำเป็นวิสาหกิจชุมชน 

ขายเป็นถุงสำหรับบริโภค  และมีแบบถุงเล็ก  ๑๐  ถุงในถุงใหญ่  package  สวยงามเป็นของฝาก

  

 

(Click ที่ภาพ  จะอ่านได้ชัดเจนขึ้นนะคะ) 

 

  

  

 

สายแล้ว  ลาก่อนอำเภอบ่อเกลือ  มุ่งหน้าใช้เส้นทางผ่านอำเภอปัว  คุ้นว่ามีโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช

ผ่านจุดชมวิว ๑๗๑๕  ป้ายอุทยานแห่งชาติดอยภูคา  อ่างล้างมือน่ารักมาก

แล้วจึงถึงต้นชมพูภูคาที่สมเด็จพระเทพรัตนฯ สยามบรมราชกุมารีทรงปลูกไว้

เรามาเร็วไป   ๓  เดือน  ยังไม่เห็นดอก  แต่ป้าจิ๋วคุณครูชีววิทยาก็พอใจแล้ว  ที่ได้พาลูกหลานมาชมต้นและผล

ที่มีที่นี่ที่เดียวเท่านั้นในโลก 

 

 

เข้าเขตอำเภอท่าวังผา  แวะตามหาวัฒนธรรมไทลื้อ  วัดหนองบัว  ตำบลป่าคา

เสียงซอ  พิณ  ขลุ่ย  บรรเลงสด ๆ  เนิบช้าไพเราะเสนาะโสตออกมาถึงลานจอดรถ

คุณตานั่งบรรเลงใต้ต้นไม้ใหญ่  ตะไคร่  กาฝาก  เฟิร์นชายผ้าสีดาเกาะเต็มคาคบไม้  ดูชื้นอุดมสมบูรณ์

มีคุณตำรวจมาร่วมวงดนตรีพื้นบ้าน .... เท่มาก

 

บ้านหนองบัวตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ.๒๓๒๕  สืบเชื้อสายจากชาวไทลื้อ  แคว้นสิบสองปันนา  มณฑลยูนนาน  จีนตอนใต้

ศิลปะการก่อสร้างบ้าน  วัด  การทอผ้าลายน้ำไหล  เห็นเด่นชัดที่จิตรกรรมฝาผนัง 

เครื่องแต่งกายที่ปรากฏในภาพวาดสวยงาม   หากอยากสวมใส่  เดินตามหาได้ที่ศูนย์โอท็อปนะจ๊ะ

อิ อิ  อาอ้อเอง  ได้เสื้อมา  ๑  ตัว  เดี๋ยวจะใส่ไปเที่ยวในตัวเมืองน่านเย็นนี้แหละ

สักครู่นะคะ