"วันพ่อปีนี้ ดีแทคให้ลูกๆ โทรไปบอกรักพ่อดังๆ รับสิทธิ์โทรฟรีเบอร์ดีแทค 30 นาทีในวันที่ 5 ธ.ค. 56 ใช้ได้ถึงเที่ยงคืน"

"ปล. ที่ที่พ่ออยู่ ไตรเนต ไปถึงรึยังนะ พ่อไม่ส่งข่าวมาเลย รู้สึกเศร้าจุงเบย"// เครดิต facebook :PaDaeng Beyond

 

ไม่รู้ว่านึกขำขำ หรือว่า นึกช้ำใจกับการไม่มีพ่อ

จึงเปิด facebook เขียนข้อความดังกล่าวลงไปใน  status

 

ความจริงแล้ว เมื่อครั้งพ่อยังมีชีวิตอยู่

กิจกรรมวันพ่อของเราก็ไ่ม่มีอะไรมากมาย

ตามประสาคนบ้านนอก แถมเป็นคนไม่สนิทกับพ่อ 

ก็แค่ซื้อของให้ ส่วนใหญ่ก็เป็นเสื้อผ้า

ทำอาหารพิเศษกินกันระหว่างพี่น้องในบ้าน 

เราพูดคุยกับพ่อได้ไม่กี่คำหรอก

ยิ่งแม่จากไปก่อน เรายิ่งไม่รู้จะคุยอะไรกับพ่อ

หลานตัวเล็กก็ไม่มีให้เป็นตัวสื่อประสาน

 

แต่..เราก็รักพ่อนะ ไม่ใช่ไม่รัก 

บางครั้งโมโหพ่อมาก แต่ก็ไม่ใช่เคียดแค้นชิงชัง 

 พ่อก็คือพ่อ ที่ต้องยกไว้เหนือหัว 

 

พอไม่มีพ่อแล้ว 

ก็เงียบเหงา พี่น้อง ก็ไม่ได้มีกิจกรรมวันพ่อร่วมกัน 

ต่างคนต่างเหงา ภายในบ้านและครอบครัวของตนเอง กับลูกๆของตน

 

ส่วนตัวเราเองไม่มีลูก

ก็มาเพ้อถึงพ่อทางนี้

เผื่อว่าพ่อจะได้รับรู้บ้าง 

วันนี้ไม่ได้ไหว้กระดูกพ่อ ต้องขอโทษพ่อด้วย 

ไปตอนนี้ก็ไม่คงไม่ไหว กลัวความมืดของวัด 

แถมตอนนี้ มีเสียงแมวมาร้องครวญครางอยู่ข้างหน้าต่างห้อง 

ยิ่ง...รู้สึกกลัว 

 

แอบนึกไปว่า "รึว่า พ่อมาหา" คิดเข้าไปได้

 

เขียนบันทึกนี้ขึ้นมา 

เพราะด้วยความรำลึกถึงพ่อ ในวันพ่อ วันที่ต้องรักพ่อมากเป็นพิเศษ

แต่ความพิเศษ ของเราก็มีกันทุกเรา

 

เมื่อพ่อยังอยู่เราก็ขัดแย้ง

เมื่อพ่อจากไปเราก็โหยหา

เพราะฉะนั้น จึงต้องทำดีกับพ่อ เมื่อพ่อยังมีชีวิตอยู่........