หากไม่มี...แผลเป็น...ที่เห็นอยู่ คงไม่รู้...ในบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ ความผิดพลาด...นั่นหรือ...คือ...กำไร เก็บเอาไว้...เป็นข้อคิด..สอนจิตตน
เมื่อวัยเด็กเล็กอยู่ไม่รู้จัก
มีดคมนัก...แม่ปรามว่าห้ามเล่น
พอแม่เผลอ..แอบหยิบไปอย่างใจเย็น
มีด...ไม่เห็นมีทีท่า...ว่า...น่ากลัว
เก็บผักหญ้าริมทางมานั่งหั่น
ชวนเพื่อนกัน...มาเล่นพลาง...ต่างยิ้มหัว
ได้มีดคม...มาเล่นเป็นส่วนตัว
สนุกถ้วนทั่วหน้า...คราเยาว์วัย
ด้วยประมาทพลาดผิดคิดไม่ถึง
คมมีดจึงเฉือนเชือดจนเลือดไหล
ความรู้สึกปวดแปลบแสบถึงใจ
เหตุเพราะ..ไม่เชื่อแม่..แน่แท้เชียว
เกิดแผลเป็นคอยเตือนใจให้ได้คิด
ใช้มีดผิด...เกิดแผลกายให้ปวดเสียว
รู้ว่า...เจ็บ...เป็นสำคัญนั่นจริงเจียว
ความรู้สึกแน่นเหนียวอยู่ในใจ
หากไม่มี...แผลเป็น...ที่เห็นอยู่
คงไม่รู้...ในบทเรียนที่ยิ่งใหญ่
ความผิดพลาด...นั่นหรือ...คือ...กำไร
เก็บเอาไว้...เป็นข้อคิด..สอนจิตตน
....................................
คุณมะเดื่อ
ลูกบิดกลายพันธุ์
5 /12/56
>





แผลกายไม่บาดลึกเท่าแผลในใจ นะครับ
..เกือบจะแย่แผลเป็นนั้นมันบาดลึก
เหมือนผ่านศึกที่หนักหนามาทุกหน
ได้เพื่อนดีมีเพียงหนึ่งซึ้งกมล
คอยเตือนตน..อย่าท้อแท้..ช่างแผลมัน
หวัดดีจ้ะคุณพิชัย
ไม่ว่าแผลกาย หรือแผลใจ ก็ไม่อยากมีทั้งเพแหละจ้า อิ อิ
-สวัสดีครับ
-ชอบ ๆ แผลเก่าเล่าเรื่องครับครู
-กลอนเพราะนะครับ..
-"หากไม่มี...แผลเป็น...ที่เห็นอยู่
คงไม่รู้...ในบทเรียนที่ยิ่งใหญ่
ความผิดพลาด...นั่นหรือ...คือ...กำไร
เก็บเอาไว้...เป็นข้อคิด..สอนจิตตน"
ท่าน ผอ.คนเก่ง
เร่งมาว่า
เกือบเสียท่าแผลเป็นแล้วเห็นไหม
เหอะน่า...ช่างหัว...มัน ปล่อยมันไป
หา...แผลใหม่...ดีกว่ามะ...ถ้าจะดี.... 55555555555555
หวัดดีคุณเพชร
ชอบ ๆๆๆๆ เหมือนกัน " แผลเก่าเล่าเรื่อง " ขอเอาไปต่อชื่อ
บันทึกนี้เลยละกันนะจ๊ะ ขอบคุณ ๆๆๆๆๆๆๆ
กลมกล่อมกลืนเนื้อหาด้วยเพลง..เพราะจัง..เปรียบเทียบได้สละสลวยน่าคิด แต่งอีกนะครับ
เพราะมาก ความหมายดีมากค่ะ อยากอ่านกลอนคุณมะเดื่อเสมอค่ะ
ไม่ชอบแผลในใจครับ
555
มาอ่านกลอนและฟังเพลงครับ
น่านสินะ
แต่แผลใจ ฝากคมไว้ ไม่หายหรอก
แม้แค่เพียง ผิวถลอก ชอกช้ำได้
แผลบานเบอะ เลอะเทอะจน เหม็นคาวใจ
ต้องมุ่งมั่น หมั่นปลงใจ ให้ทรงธรรม
ชาตินี้ยังไงก็ต้องทนไป..ชาติหน้าฟ้าใหม่ล่ะอย่าไว้ใจผู้หญิ..ง..ว็าาาาาววว.
..หลบได้ก็หลบ..หลีกได้ก็หลีก..
..แผลอะไรก็ล้วนแต่สร้างความเจ็บปวด..
..แต่เป็นการเรียนรู้ด้วยตัวเองอีกอย่างหนึ่ง..
..ว่าความรู้เท่าไม่ถึงการณ์กับความประมาท..นั้นอยู่คู่กันเสมอครับ..
สวัสดีจ้ะคุณตะวัน
ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันนะจ๊ะ...
คุณมะเดื่อไม่ค่อยสันทันเรื่องกาพย์กลอนนัก...ได้แค่ลูกบิดกลายพันธุ์ ยังไม่เป็นกลอนเลยจ้ะ...
แต่มีกำลังใจจากมิตรักแฟนเพลง จึงค่อยฝึก ค่อยเขียนไป...เรื่อย ๆ จ้ะ ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจจ้ะ
สวัสดีจ้ะคุณ GD
ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ จะพยายามเขียน +++ ฝึกเขียนอีกจ้าาา
แต่ยังไม่รู้ว่า จะออกมาเป็นอย่างไรนะจ๊ะ
สวัสดีจ้ะน้องอาจารย์ขจิต
ไม่ว่าแผลตรงไหน...ก็ไม่น่าปรารถนาทั้งเพแหละจ้ะ แม่นบ่
สวัสดีจ้ะคุณณัฐนพ
มาเป็นกลอน (ตัวจริง เสียงจริง ) เลยนะเนี่ยะ สุดยอดดด....!
ขอบคุณมากมายนะจ๊ะ สำหรับกำลังใจที่มอบให้คุณมะเดื่อ
สวัสดีจ้ะท่าน ผอ.อุดม
ดีใจจังเลย ที่ท่านให้เกียรติ แวะมาเยี่ยมคุณมะเดื่ออีกครั้ง
หวังว่าคงได้พบปะ เจอะเจอกันตลาดไปนะจ๊ะ ขอบคุณจ้าาา