สิ่งขวางกั้นมีอยู่...ดูน่าหวั่น
เข้าประจันซึ่งหน้า...มิกล้าถอย
...
...
ฝ่ายหนึ่งตั้ง...ฝ่ายหนึ่งรับ...ขับเคลื่อนไป
ด้วยแรงใจ...ที่บอบช้ำ...ค้ำเรือนตน
ประหัตรประหาร...มิใช่...ทางสันติ
แค่ใจคิด...ก็หวั่นแล้ว..นะจิตเอ๋ย
ประสบการณ์มีให้เห็น...เช่นที่เคย
มิลืมเลย...ให้เคลื่อนลา...ลับไป
..
การไร้สิทธิ์..พันธการ...ที่ได้รับ
ประจักษ์แล้ว...ต้องเยียวยา..รีบแก้ไข
..
ใช้สิทธิครอบครอง...ส่องการณ์ไกล
ประเทศไทย...ลูกหลานเรา.. ได้ใช้กััน
..
อิสระภาพ..ความหวัง..กำลังสอน
ให้เราทำ...ชี้นำ..ร่วมแก้ไข
อนาคตมิใช่หรือ?...ทีี่ทำไป
หาใช่ใคร?ที่แท้...บ้านเราเอง
ภาพประทับใจนะคะ
บทกลอนให้มุมคิดที่ดีค่ะ
ขอให้สว่างไสวเร็วพลันค่ะ
.....ช่วงนี้..ไม่คอยจะสบายใจเลย .... ไม่อยากให้คนไทย ทะเลาะกัน นะคะ ...
ภาพสวยมากเลยค่ะ....คนไทยเราหัวใจปรองดองเสมอ
๒๐๐๐ บาท จาก ปากผู้กลับจาก สนามกีฬาแถวหัวหมาก
ภาพนี้มีนัยยะ บอกเราได้หลายเรื่อง
จะอย่างไร...ก็ไืทยด้วยกัน
ขอบคุณครับ
รูปสวยแทนคำได้มากมายค่ะ