เห็นความวุ่นวายเรื่องการเมืองบ้านเรา รู้สึกเศร้าใจ ขอเล่าเรื่องการทำงานดีกว่า ผู้เขียนเป็นครูอาสาสมัครช่วยสอนอยู่โรงเรียนบ้านเขานางสางหัว อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี ในตอนเช้าผู้อำนวยการโรงเรียนได้มอบรางวัลให้แก่นักเรียนที่ทำแผนที่ความคิดและวาดภาพชนะเลิศ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่3-4 โดยให้นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่5-6 เป็นผู้คัดเลือกรางวัลและประกาศรางวัลแต่ละรางวัลให้

 

 

นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 เรียนภาษาอังกฤษ โดยเรียนเรื่อง verb to be และ คำกริยา  ก่อนเรียนให้นักเรียนทบทวนโดยการบอกคำศัพท์ที่เรียนในวันก่อนโดยเลือกช่องหมวดคำศัพท์ที่ผู้เขียนติดไว้ที่พื้น เช่น เขียนว่า ASEAN 7 ก็จะต้องบอกชื่อประเทศในอาเซียน 7 ประเทศ หรือ Food 4 ชื่ออาหาร 4 ประเภทเป็นต้น

 

 

 

 

เมื่อเรียนเรื่อง verb to be แล้วนักเรียนก็อ่าน คำกริยาที่ผู้เขียนติดไว้ที่พื้นดินข้างละคน เมื่อมาถึงตรงกลางก็เป่ายิงฉุบ กลุ่มไหนที่ชนะก็อ่านต่อไป คนไหนแพ้ก็ไปต่อท้ายแถวให้เพื่อนมาอ่านต่อ ผู้ชนะคือกลุ่มที่ไปถึงตรงกันข้ามและอ่านคำสุดท้ายได้

 

 

 

 

 

ตอนทำการบ้าน ผู้เขียนจัดการวานนักเรียนฆ่าเหาอีก โดยปกติทำอาทิตย์ละครั้ง นอกจากนี้ท่านผู้อำนวยการยังให้ยาแก่นักเรียนไปฆ่าเหาที่บ้านด้วย

 

 

เมื่อหมักผมไว้สักพักก็จัดการล้างออกมา แล้วจัดการสางเหาโดยใช้หวีเล็กๆ ที่จังหวัดผู้เขียนเรียกว่าหวีเสนียด ไม่ทราบว่าทำไมเรียกแบบนี้ มีเหาที่เมาตกมาจำนวนมาก

 

 

 

 

ตอนสอนลูกเสือนั้น เนื่องจากมีนักเรียนปนกันเลยสอนเรื่องเครื่องหมายและสัญลักษณ์ในการเดินทางไกล ให้นักเรียนฝึกการสังเกตในการดูเครื่องหมายที่ใช้ในกิจการลูกเสือ

 

 

 

ท่านผู้อำนวยการให้นักเรียนพรางตัว ได้แบบในภาพ นักเรียนไปเอากิ่งสะเดามาปิดหน้าให้จำไม่ได้ …ฮามาก

 

 

 

ผู้เขียนให้นักเรียน ลองทำการตัดขวดแบบการเรียนวิทยาศาสตร์ นักเรียนทำได้เหมือนกัน…แต่ต้องใช้ความไวและความสมดุลของการวางขวด

 

 

 

 

ก่อนนักเรียนกลับบ้านท่านผู้อำนวยการให้นั่งสมาธิ นักเรียนมีสมาธิดีไหมครับ นั่งกันนิ่งเลย  ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่าน