เมื่อวันเสาร์ที่ ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
"ฟ้าคราม" มาทำงานกับย่าที่มหาวิทยาลัย
เช่นเดิม...สิ่งที่ย่าได้เห็นหนู นั่นคือ...
หนูชอบ "ดอกไม้" แม้ว่ามันจะเป็นดอกไม้
ที่ไม่สด เพราะเป็นดอกไม้ที่ มรภ.ลำปาง
มอบให้ย่า ตอนย่าไปเป็นวิทยากรให้กับ
พนักงานมหาวิทยาลัยที่นั่น...ย่าก็เก็บรักษา
ไว้อย่างดี หลายปีแล้ว...น้องแอ้ (แม่บ้าน)
ก็นำมาวางไว้บนโต๊ะกระจกให้ เพราะตอนแรก
ย่าจะนำไว้บนโทรทัศน์...หนูฟ้าครามเห็น...
ความเป็นเด็กผู้หญิง...ไม่พ้นเรื่อง "รักสวย
รักงาม" หนูชมทุกครั้งที่มาที่ห้องย่าว่า...
ดอกไม้นี้สวย...พร้อมกับยื่นมือจับแบบทะนุถนอม...
พร้อม ๆ กับบอกกับย่าว่า..."ถ่ายให้หน่อยสิ"
หมายถึง ให้ย่าถ่ายรูปให้...ย่าก็เลยจัดให้หนูสะหน่อย :):):)
...ความเป็นผู้หญิง ก็คงไม่พ้นกับเรื่องสวย ๆ งาม ๆ...
ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ :)
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
น่ารักมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณถาวร
:)
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ :):)
ดูเหมือนฟ้าครามชอบดอกไม้มากๆครับ
* น่ารักจังเลย ไม่เคยเบื่อภาพเหล่านี้ที่สะท้อนความสดใสร่าเริงบนรากฐานความรักของครอบครัวค่ะ...
* ขอมอบดอกไม้ให้คุณย่า-หลาน หนึ่งกระเช้าค่ะ
..ฟ้าคราม ... ยิ่งโตยิ่งน่ารัก นะคะ .... ย่า-หลาน .... ผูกพัน นะคะ ....
ขอบคุณค่ะ ดร.ขจิต
:):)
"ฟ้าคราม" เป็นสาวน้อยแล้วนี่ค่ะ ชอบสิ่งที่สวย ๆ งาม ๆ ค่ะ :):)
ขอบคุณค่ะ พี่นงนาท
:):)
ไม่มีสายใยใดให้ความรักและความอบอุ่น เท่ากับสายใยรักของครอบครัวเราได้เลยค่ะ...
ขอบคุณสำหรับกระเช้าดอกไม้นะคะ...
ขอบคุณค่ะ ดร.เปิ้ล
:):)