กิจกรรมสุนทรียสนทนาโดยใช้กิจกรรมเจ้าตัวเล็กจะทำให้ครู กล้าเล่าเรื่อง มีพื้นที่ปลอดภัย(comfort zone) สร้างความคุ้นเคย มีความเป็นกันเองและไว้เนื้อเชื่อใจ ทำให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ง่ายขึ้น

เมื่อวานผู้เขียนอยู่ที่โรงเรียนบ้านเขานางสางหัว ตอนเย็นพี่ป้อม ผู้จัดการของโรงเรียนอนุบาลสานรัก ผอ.วาส และทีมงาน ชวนกันไปที่โรงเรียนอนุบาลวัดเลาขวัญ อยู่อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรีเพื่อไปดูสถานที่จัดกิจกรรมถอดบทเรียนครูสอนดีอำเภอเลาขวัญ รุ่นที่ 2

 

ผู้เขียนไปถึงชอบพระพุทธรูปของโรงเรียน มองพระพุทธรูปครั้งใดก็มีความสุข ถ้าเราไปมองใกล้ๆจะเห็นว่าพระพุทธรูปยิ้มน้อยๆ

 

 

วันนี้คาดว่าจะมีคุณครูในอำเภอเลาขวัญประมาณ 20 กว่าท่าน มาร่วมกิจกรรมการถอดบทเรียนในด้านการเรียนการสอนของครูสอนดีรุ่นที่ 2

 

 

 ตอนเช้าท่านผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลวัดเลาขวัญ ท่านผอ.ไพบูลย์ กล่าวต้อนรับผู้เข้าร่วมประชุม พี่สุพจน์ ผู้ประสานงานเครือข่าย การเดินทางไปคูงานที่จังหวัดน่าน ชี้แจงจุดประสงค์การเดินทางเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

 

ท่านปลัดปรารถนา โมรา ผู้จัดการครูสอนดี รุ่นที่ 2 ชี้แจงเรื่องครูสอนดี พร้อมดู Video จาก สสค. 

 

พี่ป้อม ผู้จัดการโรงเรียนอนุบาลสานรัก ได้กล่าววัตถุประสงค์เรื่องก่อนหน้านี้ คือเรื่อง การยุบโรงเรียนขนาดเล็ก ปัจจุบัน ทางกระทรวงศึกษาได้ ยกเลิกนโยบายนี้ไปแล้ว ทางเครือข่ายมีการประสานโรงเรียนขนาดเล็ก...การทำงานต้องมี ชุมชน วัด องค์กรส่วนถิ่น ต้องมีส่วนร่วม  ทำอย่างไร ให้โรงเรียนขนาดเล็กอยู่ได้ ให้ใช้เด็กเป็นตัวตั้ง  ทางมูลนิธิเด็ก จะช่วยพัฒนาครู และ นักเรียน  ถึงแม้นว่าจะมีการเปลี่ยนผู้อำนวยการ ทำอย่างไรให้โรงเรียนขนาดเล็กอยู่ได้   ครูเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด 

 

 

ผู้เขียนใช้กระบวนการสุนทรียสนทนา(dialogue) สำหรับครูก่อนเล่าเรื่อง เพื่อให้คุณครูฝึกการฟัง ตอนแรกก็ไม่ได้บอกว่าใช้กิจกรรมแบบนี้ครับ แต่พี่พิศิษฐกล่าวถึง เลยอธิบายให้ครูฟังว่าใช้สุนทรียสนทนา ผู้เขียนไม่อยากให้ศัพท์วิชาการทำให้ครู งง กิจกรรมเจ้าตัวเล็กจะทำให้ครู กล้าเล่าเรื่อง มีพื้นที่ปลอดภัย(comfort zone) สร้างความคุ้นเคย มีความเป็นกันเองและไว้เนื้อเชื่อใจ ทำให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ง่ายขึ้น

 

 

 

 พี่ครูพยุง ใบแย้ม เล่าเรื่อง การช่วยเหลือเด็กพิเศษ โดยใช้สื่อรูปภาพ

 

น้องครูนิรุตเล่าเรื่องการทำนาโยน ของนักเรียนของโรงเรียนบ้านหนองผือ

 

 

 

ครูรัศมี เล่าเรื่องการแก้ปัญหานักเรียนโดยใช้ใบงาน

 

ครูรัตติยา ลื่มมั่ง เล่าเรื่อง โครงการจิตอาสาไปเยี่ยมผู้ชรา ได้ผ้าเช็ดหน้า นม ให้นักเรียนอ่านหนังสือธรรมมะให้นักเรียนไปอ่านให้ชาวบ้าน 3-4 บ้าน ปี 2555 โรงเรียนจะใส่ชุดขาวทุกวันศุกร์ตักบาตรอาหารแห้ง จะนิมนต์พระมา ขออาหารนั้นให้แก่นักเรียน ให้นักเรียนช่วยกันสำรวจคนชรา และแจกของให้คนชรา มีการสวดมนต์ การฝึกคุณธรรม 5 ประการ

คุณครูน้องนาง จากโรงเรียนรางพยอม เล่าเรื่องปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนในการเขียนพยัญชนะ นักเรียนไม่สามารถเขียนได้ พี่พิศิษฐ แนะนำให้นำแป้นพิมพ์ที่ไม่ใช้ในการสอนมาสอนนักเรียน การสอนอักษรกลาง

 

 

 

พี่พิศิษฐ สอนเรื่องการนำสิ่งของที่อยู่รอบตัวมาสอน การทำกิจกรรมแบบ สุมทรียสนทนา ที่ผู้เขียนจัดกิจกรรมให้แก่ครู

ครูสุดา แจ้งภัย  เล่าเรื่องการสอนนักเรียนวิถีพุทธ การนั่งสมาธิก่อนเรียน คุณครูเล่าเรื่องความสำเร็จในการทำโครงงานคุณธรรม    การทำกิจกรรมกลุ่มเป็นชื่อดอกไม้ นักเรียนทำโครงานจิตอาสาเสริมกำลังใจวัยชรา คนพิการ ครอบครัวของผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียว นักเรียนใช้เงินออมห้องซื้อนม ซื่อสิ่งของให้คนชรา  มีการบีบนวดคนชรา มีคนชราที่พิการที่มือ เอาไปใช้นวดคนสูงอายุ การทำฟุตบอลถั่วเขียวให้ผู้สูงอายุ ใช้กำ  ดอกไม้มะกรูดใบเตย การใช้ใบเตยแก้ไขกลิ่นฉี่ ...

 

ครูวรรณิศา มีใจมั่น จากโรงเรียนพุบอน สอนเรื่องคุณธรรม จริยธรรม การสอนภาษาอังกฤษ ไม่ประสบผลสำเร็จ ครูใช้นิทานอีสป แก้ไขปัญหานักเรียนที่ไม่ค่อยชอบภาษาอังกฤษ

 

 น้องรัตติกาล กรายไทสงค์ ได้เล่าเรื่องการใช้น้ำหมักสะเดา   รักษาเหาให้แก่นักเรียน

 

 

น้องครูอิ๋วจากโรงเรียนอนุบาลสานรัก ได้เล่าเรื่องการจัดสิ่งแวดล้อมให้แก่นักเรียน การใช้วัสดุอุปกรณ์ในการเรียนรู้ของนักเรียน  นักเรียนใช้การสังเกต โดยครูจะพูดให้น้อยที่สุด การสังเกตจะมีแบบประเมินให้แก่นักเรียน เช่นผ่านแล้ว จะได้ 4 ขีด เป็นต้น การประเมินจะมีแผนการพัฒนารายบุคล  แผน IEP จะใช้ส่งต่อนักเรียนได้ การใช้ แผน IEP ควรดูทั้งเรื่องอารมณ์และสติปัญญาไปพร้อมกัน...

 

สรุปตอนสุดท้ายครูเตรียมของเพื่อนำไปนำเสนอที่จังหวัดน่านและไปแสดงเรื่องกาญจนบุรีนครแห่งการเรียนรู้และการอ่านที่งานสะพานแม่น้ำแควด้วย

ตอนสุดท้ายแม่แอ๊ว(ครูรัชนี ธงชัย) ครูใหญ่โรงเรียนหมู่บ้านเด็กกล่าวเรื่องการทำงาน ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลวัดเลาขวัญกล่าวปิด เราก็แยกย้ายกันไปทำงานต่อไป...

 

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน....