ปีนี้เป็นอีกปีหนึ่งที่ตั้งใจมาดูการลากเรือพระในเทศกาลออกพรรษา  พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว

..

การขับรถมาจอดภายในตัวเมือง  หากออกจากบ้านสายนั้น   ข้าพเจ้าเองคาดว่า…น่าจะหาที่จอดภายในตัวตลาดกลางเมืองได้ยาก …   นั่นเป็นเพราะว่า…ชาวบ้านทั่วทั้งจังหวัด  และจังหวัดใกล้เคียงนั้น  ต่างก็มุ่งมั่นที่จะมาแสวงหาบุญกุศลและชื่นชมเรือพระกันอย่างถ้วนหน้า..

..

..

 ได้สังเกตเห็นว่า…บางครอบครัวนั้น  ขนกันมาเป็นสิบๆชีวิตเชียว!!  มีทั้งลูกเล็กเด็กแดง พ่อแก่แม่เฒ่า ..นอนนั่ง  และปูเสื่ออยู่กันภายในกระบะรถของช่วงเวลาเช้า    ซึ่งคาดว่า..กลุ่มคนที่เห็นนี้  น่าจะอยู่ไกลออกไปจากตัวจังหวัดและคงนั่งเบียดกันมา ในคืนก่อนวันงานเริ่ม  เพื่อจับจองที่สวย ๆ มุมสวย ๆ ไว้นั่งดูกันในท้ายกระบะช่วงเช้าวันนี้

..

..

 

การได้มาเช้า ๆ  แต่ก็ยังมาสายกว่าหลายร้อย หลายพันคนที่ทยอยกันมาก่อนหน้านี้แล้ว

สังเกตได้จากรถกระบะ ที่จอดเรียงรายกัน ตามริมถนนสายหลักที่จะมีขบวนเรือพระแห่ลากผ่าน

..

..

แต่ก็ถือว่าโชคดีนะ!!  ที่ขับรถเข้ามากลางตลาดแล้วยังมีที่ว่างน้อย ๆ ให้ขับรถเข้าไปจอดเทียบได้

..

ลูกสาวอายุยังน้อย ความลิงโลดดีใจ จึงมากกว่าพี่ชาย ที่อยู่ในช่วงวัยรุ่น 

จากการที่ตัวเองสังเกตท่าทีของลูกชาย…ชึ่งไม่ค่อยจะชอบมากนัก  แต่เค้าก็ยอมเดินตามพ่อกับแม่และน้องมา ผ่านฝูงชนที่หนาตาเป็นพิเศษของเช้านี้

..

..

อาหารเช้า…ข้าวเลือดหมู   ถูกลองท้องกันที่บริเวณกลางตลาด  ใกล้ถนนสายหลักที่ขบวนแห่เรือพระจะผ่านมา

 

อิ่มท้องกันแล้ว!!

 

แม่แยกเดินไปกับดวงใจ   ส่วนพ่อนั้นหามุมสวย ๆ เพื่อถ่ายภาพ  โดยมีพี่เพชร เวียนอยู่ใกล้ ๆ ตัวอยู่นาน  ซึ่งก็ไม่ห่างจากแม่และน้องสาวมากนัก..

 

คิดในใจว่า…ลูกก็คงอยากดูเช่นกัน  แม้จะพูดบ่นให้ฟังข้างหูบ่อย ๆ

..

..

การได้เห็นขบวนแห่หัวขบวน ที่มี พ่อเมืองของจังหวัด ซึ่งถ้าจำไม่ผิด รวมทั้ง  นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด และบุคคลสำคัญของจังหวัดหลายท่านเดินขนาบข้าง   นำหัวขบวนกันมานั้น  ถือได้ว่าเป็นขวัญตาเลยทีเดียว เห็นท่านอยู่ใกล้แค่เอื้อม  …เลยละ

นายกแป๊ะ(ทนงศักดิ์ ทวีทอง) นั้นท่านเป็นคนใกล้ตัวของพี่ลี้ (ปริศนา  ทวีทอง) อดีตนักสังคมสงเคราะห์ โรงพยาบาลสวนสราญรมย์ ที่ตัวเองเคยร่วมทำงานด้วย สมัยที่พี่เค้ารับราชการอยู่ที่นั่น   ปัจจุบันพี่ลี้เกษียณอายุราชการแล้วเช่นกัน

..

..

ช่างภาพมืออาชีพ หลายสิบชีวิต พร้อมเครื่องไม้เครื่องมือครบครัน  ดูพวกเขาเหล่านั้นทะมัดทะแมง คล่องตัว สมกับเป็นช่างภาพอาชีพ  เมื่อมาเทียบกับตัวเองแล้ว ….เรานี่เด็ก ๆ ไปเลย

..

..

หลังหัวขบวน ก็จะมีดาราที่ได้รับเชิญจากจังหวัดมา 

สร้างความกรี๊ดกร๊าดให้กับบรรดาสาว ๆ ที่มารุมขอถ่ายรูปกันยกใหญ่  ข้าพเจ้ามองดู ความสุขของผู้คนภายในงานบุญครั้งนี้ จนเพลิน  หันหลังไปคุยกับลูกชายที่ยังคงยืนอยู่ข้าง ๆ สอบถามลูกว่า…ลูกรู้จักดาราภายในขบวนแห่นี้มั้ย?   ลูกชายตอบทันที…. ชื่อเสียงเรียงนามว่าอย่างไร?  ทำให้ตัวเองรับรู้ถึงความเชย ความไม่ทันสมัย ในเรื่องเหล่านี้ไปถนัดใจ

 

ได้ยินเสียงเพลงเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่ม!! ตามไล่หลังมา  ของนักร้องที่คาดเดาว่า…น่าจะเป็นที่ชื่นชอบของผู้คน  เค้าร้องสดตามหลังขบวนพ่อเมืองของจังหวัดที่ผ่านไปไม่นานนัก

..

สนุกครับ...%+++$@!!!!

..

 

อากาศของสายวันนี้….  เป็นวันที่แดดร่ม ไม่ร้อนเปรี้ยง เหมือนหลาย ๆ ปี ที่ตัวเองเคยมา 

ทำให้เห็นความหนาตาของผู้คนที่ทยอยกันมามากขึ้น จนเต็มท้องถนน มองลายตาไปหมด

..

..

และเมื่อสิ้นเสียงร้องของนักดนตรีไปไม่นานนัก…

เสียงพระเอกตัวจริง…..ประจำงานก็ดังขึ้นมาเรื่อย ๆ ป็นจังหวะ….

 

โมง..โมง.. โมง เท่งโมง….โมง เท่ง โมง

โมง..โมง.. โมง เท่งโมง….โมง เท่ง โมง

โมง..โมง.. โมง เท่งโมง….โมง เท่ง โมง

 

ข้าพเจ้าฟังแล้ว คันมือ คันไม้ เหลือเกิน

จังหวะกลอง ฉิ่ง ฉาบ และภาพการร่ายรำของผู้คนภายในขบวนแห่เรือพระ  และผู้คนที่ยืนชมอยู่บริเวณริมถนนก็เริ่มขึ้น

..

..

แม้แต่สาวน้อยคนนี้ ….เธอก็ยังหยุดหัวใจของเธอเอาไว้ไม่อยู่

…

…

มีความสุขครับ….กับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้…มากจริง ๆ

..

..

..

..

งานบุญที่พกพาผู้คนทุกเพศ ทุกวัย มาพร้อมกันในพื้นที่เดียวกันได้มากอย่างไม่น่าเชื่อ

ข้าพเจ้าเอง….รับรู้ได้เช่นนั้นจากภาพที่เห็น

..

..

..

..

..

เหรียญบาทหลายร้อยเหรียญ  ที่แม่ดวงใจเตรียมใส่กระเป๋าถือเอาไว้ ในค่ำคืนก่อนหน้านี้

ถูกดวงใจหย่อนลงไปในบาตรพระ ที่อยู่ข้าง ๆ  เรือพระ  ที่ทยอยผ่านมาตรงที่ดวงใจและแม่ยืนอยู่

..

..

รูปภาพของสมเด็จพระสังฆราช ที่ท่านประดิษฐานอยู่บนเรือพระรูปนี้

ภาพถ่ายภาพนี้ของพระองค์ท่าน  ข้าพเจ้าถ่ายเก็บไว้จากงานนี้  ก่อนที่สมเด็จท่านจะสิ้นพระชนม์

..

..

มองภาพของพระองค์ท่านแล้ว มีความสุขอย่างเหลือล้น ….ด้วยจริยาวัตรอันงดงามของพระองค์ท่าน

ภาพที่ฉายออกมาจากแววตาอันเปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตาและความอ่อนโยนของพระองค์ท่าน  …

..

บอกกับใจตัวเองว่า…แม้นมุมกล้องจะไม่เด่น  แต่ความงามในภาพขององค์สมเด็จพระสังฆราชท่าน…ช่างคมชัดงดงามเหลือเกิน จนข้าพเจ้าเองมิอาจละสายตาจากเลนส์กล้องไปจากภาพนี้ได้

..

..

..

..

น้ำมนต์ และสายสิญจน์ คือความฝันของผู้คนที่ยืนอยู่ ณ ริมถนน สองข้างทาง ที่พวกเขาอยากสัมผัสและนำกลับบ้านไปเพื่อเป็นสิริมงคลต่อชีวิตของตัวเองและครอบครัว

..

..

 

แม้กระทั่งตัวข้าพเจ้าเอง ก็ไม่วายที่จะเก็บกล้องไว้ข้างหลัง แล้ววิ่งเข้าไปรับสายสิญจน์ และน้ำมนต์ ที่พระคุณเจ้าท่านได้ประพรมให้กับผู้คน ที่ยืนพนมมือก้มหัว รอรับละลองน้ำมนต์ที่พระคุณเจ้าท่านได้ประพรมให้

..

..

..

..

อิ่มครับ…อิ่มบุญกุศล ที่ข้าพเจ้าและครอบครัว ได้แวะมารับในวันนี้….. ประเพณีงานชักพระ ของชาวจังหวัดสุราษฎร์ธานี

..

..

ข้าพเจ้า รับรู้ถึง… บุญและความสุขในใจที่ข้าพเจ้าและครอบครัวได้รับ

และขอแบ่งปัน ความสุขจากใจของข้าพเจ้าผ่านภาพและบันทึกที่ข้าพเจ้าได้เขียนทิ้งไว้ที่ GotoKnow แห่งนี้

 

ขอขอบพระคุณทุกท่านครับ

 

 

ด้วยความนอบน้อม

แสงแห่งความดี

31 คุลาคม 2556