ปลายฝนต้นหนาว

 

ฟ้ามืดยืดยาวเช้าแล้ว

ดวงแก้วตาวันไม่ทันฉาย

ฝนลาฟ้าสั่งยังโปรยปราย

ยามสายหมายรอตะวันมา

 

หัวหินยามนี้ยังมีฝน

โรยรายเรี่ยหล่นบนราวป่า

เปาะแปะแหมะดังบนหลังคา

ตุลาคมแล้วนะแก้วใจ

 

ลมหนาวเช้านี้ยังมีอยู่

พัดพรายพรั่งพรูสู่ย่านไหน

ร่องรอยเวลาพาผ่านไป

จากใกล้สู่ไกลไปตามกาล

 

ปลายฝนต้นหนาวอีกคราวหนึ่ง

หนาวในคำนึงคิดถึงบ้าน

ทุกคราตุลาคมห่มเมืองกาญจน์

ข้าวรอขึ้นลานหลายบ้านเรือน

 

ฝนหนาวคราวนี้ที่หัวหิน

อยู่ห่างต่างถิ่นแผ่นดินเพื่อน

ยี่สิบปีกว่าที่มาเยือน

กลับกลายหมายเตือนเหมือนบ้านตน

 

พร่างพรายปลายหนาวในคราวหน้า

ล่วงเลยเวลามาอีกหน

หวังกลับเมืองกาญจน์ผ่านไปยล

บ้านเก่าเบื้องต้นแรกเติบโต