นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(6)


การเรียนรู้จากการปฏิบัติไม่จำเป็นต้องเอาคะแนนมาล่อ ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้เอง ได้มีจิตอาสาด้วยความสมัครใจ มีความสุขกับการเป็นผู้ให้

เหตุเกิดในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยเมื่อวันพุธที่ 11 กันยายน 2556

ผู้เขียน:วันศุกร์นี้ใครจะไปช่วยครูทาสีโรงเรียนประถมศึกษาบ้าง? ผู้เขียนถามนิสิตในห้องเรียน

นิสิต: นิสิตยกมือพรึบ…หนูอยากไปคะ แต่ติดเรียนตอนบ่าย...

(ปรากฏว่านิสิตยกมือหลายคน  อีกหลายคนอยากไป แต่ติดเรียนตอนบ่าย…)

ผู้เขียน: เอาอย่างนี้ ถ้าหนูว่างมารอครูที่หน้า 7-11 หน้าหอพักนะครับ ครูจะมารับตอนเที่ยง ไปทานข้าวที่โรงเรียนบ้านรางมูกเลย

 

 

ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ...ผู้เขียนไปสอนที่โรงเรียนบ้านรางมูกในวันที่ 13 กันยายนตอนเช้า นักเรียนทั้งประถมศึกษาปีที่5 รวมกับประถมศึกษาปีที่ 6 มีนักเรียนไม่เกิน 16 คน นักเรียนตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษ เราเรียนเรื่องคำศัพท์ในบ้าน

 

 

ตอนเที่ยงไปในมหาวิทยาลัยกับครูโย เพื่อรับนิสิตที่หน้า 7-11 ในมหาวิทยาลัย  นิสิตและผู้เขียนนั่งท้ายรถ หัวฟู แต่สนุกดี ลองดูภาพนะครับ

ทันทีที่นิสิตถึงโรงเรียนบ้านรางมูก นิสิตก็ทานข้าวกัน ตอนแรกผู้เขียนถามว่า ใครทานข้าวมาแล้วบ้าง หลายคนบอกว่า ทานมาแล้ว แต่พอเห็นอาหารคือแกงส้ม ฝีมือพี่นา แม่ครัว ปรากฏว่าหลายคนเปลี่ยนใจ ทานข้าวกลางวันเพิ่มอีก

บางคนบอกว่า อยากกินขนมคือสาคู แต่ทำไมหยิบจานข้าวก็ไม่ทราบ

 

 ตอนแรกคิดว่าพื้นที่ที่ทาสีไม่มาก แต่เอาเข้าจริงแล้ว ต้องทาสีภายในอาคารโรงอาหารด้วย ผู้เขียนได้ความรู้ใหม่ว่าถ้าใช้ที่ทารองพื้น แบบรองพื้นเก่า (เหมือนน้ำมัน) ทาก่อน จะทำให้เราทาสีได้เร็วกว่าปกติ

นอกจากนี้การทาสีต้องใช้สมาธิ ไม่อย่างนั้นจะทาสีออกนอกกรอบที่ต้องการทา เผลอหน่อยเดียวก็ออกนอกกรอบเลย การทำงานเป็นการฝึกธรรมะได้ด้วยครับ

 

 

 

ตอนไปทำกิจกรรมทาสี มีนิสิตแค่ 12 คน แต่นิสิตทาสีได้ไวมาก มีหยอกล้อกันบ้าง พี่นาแม่ครัวของโรงเรียนและครูโยก็มาทาสีด้วย ใช้เวลาไม่เกิน 3 ชั่วโมงพวกเราก็ทาสีโรงอาหารได้ทั้งหลัง ทันเวลาปล่อยนักเรียนกลับบ้านพอดี ตอนทาสี ผู้เขียนพบว่ามีขนุนมาจากเชียงราย เปรี้ยวมาจากสุราษฯ อีกหลายคนมาจากสุพรรณบุรี เป็นนิสิตที่มาจากหลายจังหวัดมาก  แต่มาทำความดีร่วมกันลุงเบี้ยวยังแวะมาเยี่ยมพวกเราด้วย

ตอนเย็นผู้เขียนพานิสิตมาเลี้ยงข้าวเย็นเป็นการตอนแทน นิสิตชอบร้านนี้มาก เป็นร้านโปรดของคุณ พ แจ่มจำรัส ชื่อร้านสมถวิล เป็นแพริมน้ำ มีกระชังเลี้ยงปลา ตอนที่เราไปทานข้าวกัน ลูกค้าไม่มาก ทำให้เราเสียงดังได้  อาหารที่แนะนำคือ ปลาช่อนลุยสวน เพราะมีผักหลายชนิดมีเหมือนแจ่วเสริฟมาพร้อมด้วย อีกเมนูหนึ่งก็น่าทานคือต้มปลา ดูในภาพก็รู้ว่าน่าอร่อยนะครับ นิสิตผู้เขียนเล่นซดจากหม้อไฟเลย 555

 

 

การเรียนรู้จากการปฏิบัติไม่จำเป็นต้องเอาคะแนนมาล่อ ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้เอง ได้มีจิตอาสาด้วยความสมัครใจ มีความสุขกับการเป็นผู้ให้ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน

หมายเลขบันทึก: 549431เขียนเมื่อ 27 กันยายน 2013 14:28 น. ()แก้ไขเมื่อ 27 กันยายน 2013 14:52 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (29)

สวัสดีค่ะ  อาจารย์ขจิต

- เห็น เด็ก ๆ ได้ร่วมทำกิจกรรม " ด้วยใจ" แล้ว  ศรัืทธา   จริง ๆ ค่ะ  ตอก ย้ำ ซ้ำ ทวน .... จิตอาสา จิตสาธารณะ บังเกิดขึ้น ด้วย ใจและ ศรัทะา  โดยแท้....

สวัสดีค่ะ

มาชมครูและศิษย์จิตอาสาค่ะ

เอาเห็ดปีก่อนมาฝากค่ะ

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณอาจารย์จอยมากครับ

การเป็นจิตอาสา แค่ถามก็มีใจแล้วครับ

อยากปลูกฝังเรื่องนี้ให้แก่นิสิต มีทักษะชีวิตและทักษะการช่วยเหลือสังคม

ขอบคุณอาจารย์มากๆครับที่เข้ามาอ่าน

ดูจากภาพแล้วบ่งบอกถึงการทำงานที่มีความสุขได้เป็นอย่างดีเลยครับอาจารย์

ขอบคุณพี่สุภัทรา

ที่บ้านผมเรียกว่าเห็ดโคนดอกเล็กครับ

มักขึ้นในไร่ในน่า

ถ้าเป็นเห็ดโคนป่าดอกจะใหญ่มากๆ

ขอบคุณอาจารย์จตุเศรษฐธรรมมากครับ

ทุกๆคนมีความสุขดี

ได้ให้โดยไม่หวังผลตอบแทนครับ

 

..... ตามมาให้กำลังใจค่ะ .... น่ารักจังเลย ทุกๆท่าน นะคะ

 

           

ขอบคุณพี่เปิ้น 

ต้องใช้สมาธิมากเลยครับ

เผลอเป้นทาเกิน 555

พี่เปิ้นสบายดีนะครับ

  • นิสิตจิตอาสาน่ารักทุกคนเลยนะคะ ดูมีความสุขทุกขณะ ทั้งเวลาทำงานและเวลากิน
  • อาจารย์ก็ใจดี มีเลี้ยงข้าวร้านอร่อยตอบแทนด้วย แบบนี้ถือว่า อาจารย์เป็นผู้ให้สองต่อเลยนะคะ

ได้ความสุขกันทั่วหน้ากับงานจิตอาสาดีๆเช่นนี้ค่ะ..พาทำกันเป็นกลุ่มได้ความสามัคคีเป็นพลังหนุนนำ..ก่อกิจกรรมอีกอย่างต่อเนื่องนะคะ

เรียท่านอาจารย์ ขจิต ปี งปม ใหม่ คงมีวันเวลา ...ลาลา มาร่วมงานกับนิสิต ของ เกษตรได้บ้าง  หรือชวน นิสิตมา สวนไอดิน ก็ยินดีแทนครูหยิน

555 อาจารย์ ร้านสมถวิล ไป 2 ครั้งเองครับยังไม่โปรด แต่ชอบบรรยากาศครับ อาหารอร่อย และไม่แพงด้วย

เห็นด้วยกับข้อความของอาจารย์ที่ว่า

การทาสีต้องใช้สมาธิ ไม่อย่างนั้นจะทาสีออกนอกกรอบที่ต้องการทา เผลอหน่อยเดียวก็ออกนอกกรอบเลย การทำงานเป็นการฝึกธรรมะได้ด้วยครับ

ขอบคุณค่ะ

อ่านแล้วมีความสุขค่ะ

ชื่นชมทุกๆท่าน สุขจากการให้ ยิ้มสดใส อิ่มใจ(และอิ่มท้อง)ค่ะ

อ่านแล้วคิดถึงเพลง...เราอาสา...พัฒนา...ใจเริงร่า และสามัคคี...ค่ะ

 

สักวัน ศพด.วัดอู่้ตะเภา คงได้ต้อนรับอาจารย์ขจิต และน้อง ๆ นิสิตนะจ๊ะ ( หวังว่า..

หวังไว้...สักวัน ) 

...ขอชื่นชมกิจกรรมที่ดีมีประโยชน์มากนะคะ

ขอบคุณอาจารย์แม่

ตอนนิสิตทำงานตั้งใจดี 

เลยเลี้ยงข้าวมื้อเย็นต่อครับ

ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ กิจกรรมแบบนี้เกิดขึ้นแล้วมีความสุข ได้กำลังใจจากผู้ใหญ่ใจดีแบบพี่ใหญ่และสมาชิก

ทำให้อยากทำความดีต่อเนื่องไปเรื่อยๆครับ

 

ขอบคุณบังวอญ่า ได้เลยครับ

แต่ต้องจัดเวลาร่วมกัน เย้ๆๆ

ขอบคุณคุณ พ อ้าวนึกว่าร้านโปรด ผมไป 3 ครั้ง แล้ว 555

ขอบคุณคุณถาวร ให้วัลละนิด ขจิตและนิสิต แจ่มใส 555

สบายดีนะครับ

ขอบคุณพี่นก คิดถึงตอนอยู่สงขลา ที่ มศว สงขลาใช่ไหม

เพลงนี้ร้องตลอดเวลา

555

ขอบคุณคุณมะเดื่อ วันนี้บอกนิสิตแล้ว

มีนิสิตสนใจ

แต่ต้องดูว่าจะให้ช่วยอะไรได้บ้าง

ขอบคุณพี่พจนาที่มาชื่นชมการทำกิจกรรมครับ

ขอให้พี่มีความสุขมากๆครับ

สนุก..และมีความสุข กันอีกแล้วนะครับอาจารย์

..

เป็นกำลังใจครับ

ขอบคุณคุณแสงมากครับ

ได้ทำงานอย่างมีความสุข

ตอนนี้สบายดีไหมครับ

เห็นภาพแล้วสนุกไปด้วยค่ะอาจารย์  เด็กๆ สดใส สนุก และได้ทำประโยชน์ ปลูกฝังจิตอาสารับใช้ชุมชนไปในตัว

แถมอาจารย์เลี้ยงข้าวอีกแน่ะ...อยากมาด้วยจัง 

ขอบคุณพี่นุ้ยมากเลยครับ

อยากกลับไปเป็นเด็กๆๆ

จะได้มีความสุข  ตอนนี้นิสิตทำเรื่องชุมชนมีน้อยมากๆๆ

พี่นุ้ยสบายดีนะครับ

-สวัสดีครับ..

-ตามมาเยี่ยมน้อง ๆ จิตอาสาครับ...

-น่าสนุกมาก ๆครับ..

-เห็นภาพปิดท้ายกิจกรรมแล้ว..ซดน้ำซุปร้อน ๆ คล่องคอดีจัง 555

-ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี