ยามล้า ยามเครียดเราสามารถจะบอกตัวเองได้

ยกมือขอเวลานอก

เพื่อพักใจ ตั้งสติ ฝึกสมาธิ 

ฝึกใจ    สงบ  ผ่อนคลาย

นึกถึงเวลาแข่งกีฬา

เรายังขอเวลานอกเลย

แล้วไฉน

ชีวิตเราจะใส่เกียร์เร่งตลอด

ในการทำงานเราได้ลาพักผ่อนมาแล้ว

แต่เราอาจเพียงพักกาย

เรามาเขียนใบลาพักผ่อนใจเราดีไหม

 

 

 

พักใจ    พักสมอง

ให้กำลังใจตัวเอง   ยิ้มกับตัวเอง

คิดบวกกับตัวเอง  ชมตัวเอง

ให้รางวัลตัวเองเล็กๆน้อยๆ

คงจะดีนะ

ได้ลาพักผ่อนใจ

พักยก

ยกมือ…ขอเวลานอก

 

   

 

ตัวเราเอง สั่งได้ ดังใจนึก

ความรู้สึก  เศร้า… สุข …รัก  ตระหนักรู้

ลมหายใจ อยู่กับเรา ได้เฝ้าดู

สรรพสิ่ง ดับ..คงอยู่ เรารู้ทัน 

                ไม่ผิดหรอก บางครา ที่ว้าวุ่น

                ใจครุกรุ่น ความกังวล ปนหวาดหวั่น

                ความคิดลบ มาบ้าง ในบางวัน

                รับรู้มัน มองเห็น เช่นนั้นเอง 

ปลดเกียร์ว่าง วางใจ ให้พักผ่อน

พอคลายร้อน เดี๋ยวค่อยไป ไม่รีบเร่ง

เรือชีวิต สงบ…  โล่ง ไม่โคลงเคลง

ค่อยบรรเลง  เดินต่อ  อย่าท้อใจ

 

 

วาง  ว่าง วางมือ

ขอเวลานอก

แบ่งเวลา

สะสาง…จัดระเบียบใหม่

ดูแลใจ รับรู้อารมณ์