ครูหยินคิดว่าการศึกษาเท่านั้นที่จะพัฒนาคนให้เป็นบุคคลที่สมบูรณ์แบบ เลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง เลือกที่จะเป็นในสิ่งที่สมควรจะเป็น...มีทักษะในการใช้ชีวิต รู้หลักของความพอเพียงครูหยินเชื่อมั่นว่า...ถ้าต่อสู้ก็จะรู้ว่าไม่แพ้ต่อโชคชะตา....ช่วยกันประคับประคองสังคม..ให้ดำรงอยู่อย่างสันติสุข....

 

                     สภาพที่พักอาศัยไม่ใช่บ้านของน้องแอม

ตามโครงการครูเยี่ยมบ้านนักเรียน..ได้ข้อค้นพบอะไรหลายๆ อย่างมากมาย..สามารถแก้ปัญหาได้บ้าง ไม่ได้บ้างหลาย ๆ เหตุการณ์สะเทือนใจ....เพราะพ่อแม่รักลูกมากจนไม่รู้ว่าจะใช้วิธีการอย่างไรจึงให้ลูกเป็นคนดี...เป็นที่ยอมรับของสังคม...

 

 

          เก็บภาพระหว่างทางเดิน เพราะเราพบกันครึ่งทาง

            แอมตัวอย่างหนึ่งของนักเรียนในห้องเรียนที่ครูหยินประจำชั้น ที่ออกไปเยี่ยมบ้านเพื่อให้รู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล....พบว่า แอมเป็นลูกสาวคนเดียวที่เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ของโรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์ ....เช้าของวันเสาร์ออกเดินทางตามแผนที่ได้พบบ้านหลังนี้เขาเรียกว่า กงซี้ (ที่พักของชาวสวน) มีบ้านเพียงห้องเดียวประตูไม่มีจึงใช้เครื่องซักผ้ามาขวางกั้นไม้ในช่วงเวลาที่ไม่อยู่บ้าน ทุกอย่างถูกจัดวางระเกะระกะด้วยพื้นที่ที่จำกัด พ่อ แม่ และลูกสาวซุกอยู่ที่มุมเดียวกันไม่ต่างอะไรไปกับคอกสัตว์เลี้ยง เพียงมีฝาผนังกั้นไว้เท่านั้นเอง ...การเยี่ยมในขณะนี้ไม่พบ แอมที่ไปเยี่ยมจึงเก็บภาพไว้เป็นหลักฐาน  ผู้เป็นครูก็เริ่มใจคอไม่คอยจะดี จึงเดินทางกลับเพื่อที่เดินทางไปบ้านนักเรียนคนอื่น ๆ ขณะที่เดินทางกลับยังไม่ทันถึงครึ่งทาง มีรถมอร์เตอร์ไซต์คันเก่า ๆ ซ้อน 3  คน ขับสวนมา นักเรียนผู้นั่งซ้อนท้ายจึงโบกมือให้หยุดและกล่าวทักทายกันเพราะเขาคือแอมนั่นเองเพิ่งกลับจากกรีดยาง.....สังเกตที่หูของสาวน้อยมีสายหูฟังเสียบคาอยู่ที่รูหูเพื่อฟังเพลงจากโทรศัพท์ตลอดวลา พบว่า เป็นโทรศัพท์ที่มีราคาแพงมาก ครูหยินกับเพื่อนถึงกับอึ้งจึงทักทายถามไถ่เก็บข้อมูล พบว่า ทางครอบครัวไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง อาชีพรับจ้างกรีดยางรายวันมีกินบ้างไม่มีกินบ้าง  จึงอาศัยบ้านเท่ารูหนูที่นายจ้างอนุญาตให้พักอยู่เพื่อทำงาน แต่ในความเป็นพ่อแม่อยากให้ลูกมีอะไรเท่าเทียมกับคนอื่น ๆ จึงยอมทุ่มเททุกอย่าง ต้องปิดบังอำพรางให้ใคร ๆ มองว่าเป็นผู้มีอันจะกิน จึงไม่กล้าขอทุนการศึกษา ใช้ชีวิตอยู่แบบผู้มีอันจะกิน นักเรียนไม่ยอมรับความจริงของตัวเอง....นี่คือการขาดภูมิต้านทานทางสังคมของเด็กไทย....ครูหยินคิดว่าการศึกษาเท่านั้นที่จะพัฒนาคนให้เป็นบุคคลที่สมบูรณ์แบบ เลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง  เลือกที่จะเป็นในสิ่งที่สมควรจะเป็น...มีทักษะในการใช้ชีวิต รู้หลักของความพอเพียงครูหยินเชื่อมั่นว่า...ถ้าต่อสู้ก็จะรู้ว่าไม่แพ้ต่อโชคชะตา....ช่วยกันประคับประคองสังคม..ให้ดำรงอยู่อย่างสันติสุข....

                                                                                           22  กันยายน 2556