...การให้ทุนการศึกษามักจะมุ่งเน้นที่...มีความยากจนเป็นหลักและต้องเรียนดีแต่ยากจนด้วย...ไม่ได้มุ่งเน้นการปฏิบัติตนอย่างไรจึงจะได้ทุนการศึกษา...เช่น...เป็นนักกีฬา...เป็นนักดนตรีของโรงเรียน...เป็นอาสาสมัครในงานต่างๆเช่นเป็นมัคคุเทศก์น้อยในท้องถิ่นในวันหยุดหรือปิดภาคเรียน...เป็นผู้ช่วยบรรณารักษ์ช่วงก่อนเข้าเรียนหรือหลังเลิกเรียน...ช่วยงานห้องวิทยาศาสตร์ช่วงพักกลางวัน...ช่วยงานโภชนาการโรงเรียนช่วงเช้าก่อนเข้าเรียน...ฯลฯ...เด็กยากจนจำนวนมากจึงพยายามที่จะใช้กลวิธานป้องกันตนเองในรูปแบบต่างๆเพื่อให้อยู่ในสังคมได้...จึงมีเด็กยากจน เรียนธรรมดา ที่สามารถมีโทรศัพท์ราคาแพงเหมือนเด็กคนอื่นๆได้...และก็มีเด็กยากจนอีกจำนวนมากที่ไม่สามารถอยู่ในสังคมโรงเรียนได้ตลอดรอดฝั่ง...ต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน...กลายเป็นปัญหาของสังคม...ครูหยินมาถูกทางแล้วนะคะ...