สัจจะธรรมที่ว่า..ปลูกอะไร..ก็จะได้กินสิ่งนั้น...ชีวิตครูจึงเชื่อมั่นว่า..ให้ความรัก..เราก้อจะได้รักตอบ...ไม่มีค่าเพราะนายไม่เห็น 2 ขั้นไม่มีแต่ความยินดีปรีดามากเหลือคณานับ ความสุขหาซื้อไม่ได้ อยู่กับความเป็นจริงถ้ายอมเหนื่อยก็จะได้ก้าวไกล ถ้ายอมให้จึงจะได้ทุกอย่าง

 

ขอมอบบทกลอนนี้ แด่...ครูนิทราหรือว่าครูหยิน

********************************

ความรักความห่วงใยจากท่านนั้น

ยังคงมั่นในดวงจิตไม่ขาดหาย

มอบความรักความอบอุ่นมิเคยวาย

ยังกระจายไปทุกห้องหัวใจ

ท่านเปรียบเหมือนตะวันคอยส่องแสง

เป็นหนึ่งแรงคอยส่องทางให้สดใส

คอยดูแลเอาใจใส่เป็นกำลังใจ

ท่านห่วงใยในทุกที่ทุกเวลา

หากวันใดท่านทุกข์เราทุกข์ด้วย

ขอคุณพระโปรดช่วยดูแลรักษา

หากวันใดท่านเดือดร้อนมีน้ำตา

จงพัดพาความทุกข์ร้ายสลายไป

อันบุญคุณที่ยิ่งใหญ่ในใจท่าน

ยังเบ่งบานอย่างมั่นคงมิหวั่นไหว

ทุกก้าวย่างเราก้าวอย่างมั่นใจ

ไม่มีภัยเพราะท่านคอยดูแล

ขอขอบคุณทุกทุกสิ่งทุกทุกอย่าง

ขอขอบคุณที่ร่วมทางเหมือนดังแม่

ขอขอบคุณไออุ่นที่ไม่เชือนแช

รักแน่แท้รักครูหยินชั่วนิรันดร์

 

ชาวค่าย  15  ตุลาคม 2548

 

บันทึก   16   ต.ค. 56