ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีความสามารถพอที่จะเป็นที่ปรึกษาให้ใครๆได้  โดยเฉพาะครูในโรงเรียนนี้ที่ล้วนแล้วแต่มีคุณวุฒิและประสบการณ์ที่เหนือชั้นกว่าผู้เขียนมากมายนัก

                     

        หลังเลิกเรียนวันก่อนมีครูประจำชั้นป. 6 มาบอกว่าขอปรึกษาเรื่องพฤติกรรมของนักเรียนชายป. 6  ที่ดื้อเงียบ ไม่ตั้งใจเรียน ครูให้ทำอะไรก็ไม่ทำ  นั่งคุยกัน ทำเหมือนไม่มีครูอยู่ในห้อง ..... ฯลฯ  

                        

 

        ก็แนะนำว่าเด็กสมัยนี้เขาสนใจอะไร ครูต้องตามให้ทัน ต้องให้เขาเห็นว่าครูเก่งเขาจะยอมรับ ครูต้องเอาใจเด็กให้ได้ก่อน เข้าไปดูที่เว็บไซต์GotoKnow ที่พี่เขียนไว้ซิ เรื่องการแก้ปัญหาพฤติกรรมนักเรียนชายชั้นป.5ด้วยการเต้นบีบอย    ครูคนนี้ก็บอกว่าทำไม่เป็น ....ทั้งๆที่นั่งพิมพ์ข้อสอบ หรือออกหนังสือราชการอะไรก็ทำได้ทุกอย่าง  ....ผู้เขียนก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร เมื่อเขาบอกปัดไปด้วยอ้างว่าทำไม่เป็น...ในขณะที่นักเรียนเข้ามาอ่านและดูรูปภาพของเขาได้       

                           

            

   ขณะที่รับประทานอาหารกลางวันก็คุยกันถึงเรื่องนี้ให้คุณครูคนอื่นๆฟังด้วย  เมื่อคนส่วนมากลุกออกจากโต๊ะอาหารไปแล้วเหลือเพียง 2-3 คนก็บอกว่าเด็กสมัยนี้มีเฟสบุ๊คกันเกือบทุกคน ลองเข้าไปคุยกับเขาซิ จะได้รู้ว่าเขาใช้ภาษากันยังไง สนใจอะไร พี่ยังเข้าไป ทักทายเขาเลย  ผู้ปกครองก็ติดต่อครูทางเฟสบุ๊คนะ  

           

      เย็นวันนั้นก่อนกลับบ้านเห็นครูประจำชั้นป. 6 นั่งอยู่ที่ระเบียงหน้าห้อง  นักเรียนชายคนเก่งทั้งหลายนั่งกับพื้นฟังครูอบรมสั่งสอนไป  ก็ขอให้แก้ปัญหาได้ด้วยดีนะ....

              

          ปีที่ผ่านมาแก้ปัญหาด้วยวิธีการของเรา ทำให้ยิ้มกับตัวเอง ...อยู่หมัดด้วยการเต้นบีบอยแท้ๆ....