---->>> ทุกๆเช้าเธอต้องเข้าสวนกับยายของเธอเพื่อเก็บพริกไปขายเพื่อที่จะได้เงินไปโรงเรียนและทุกๆเช้า ยายของเธอจะหุงข้าวให้เธอกิน ก่อนที่จะไปเรียนที่เธอต้องกินข้าวไปจากบ้านก็เพราะว่าตังค์ส่วนที่ยายให้ต้องเก็บไว้กินมื้อเที่ยงเธอจะไม่ได้กินข้าวเหนียวไก่ทอดเหมือนคนอื่นเค้า แต่ถ้าวันไหนป้าของเธอให้ตังค์ด้วยรวมทั้งที่ยายให้ด้วยวันนั้นแหละเป็นวันที่เธอดีใจที่สุดเธอรีบปั่นจักรยานเพื่อไปซื้อไก่ทอดที่ร้านหน้าโรงเรียน เธอกินอย่างมีความสุขแต่ถึงจะมีความสุขเพียงใดนัยตาของเธอก็เศร้าอยู่ดีเพราะเมื่อเขาหันไปเห็นแม่ลูกคู่หนึ่งที่นั่งป้อนข้าวป้อนไก่ให้ลูกของเขา เค้าขับรถมอไซด์มาส่งลูกของเขาซึ่งต่างกันสิ้นเชิงเมื่อเธอหันกลับมามองตัวของเธอเองซึ่งไม่มีคนมาส่งหน้าโรงเรียนไม่มีคนมาคอยป้อนข้าวให้เธอใส่เสื้อผ้าไม่เคยได้รีดเหมือนคนอื่นเขาเมื่อเธอใช้ชีวิตที่โรงเรียนทั้งวันเล่นกันตามประสาเด็กๆเสื้อผ้าเลอะเถอะมอมแมมเมื่อเธอปั่นจักรยานกลับมาถึงบ้านหอบเฮือกๆมีเหงื่อไหลเต็มใบหน้าของเธอ เมื่อเธอกลับไปถึงเธอก็ได้เปลี่ยนชุดและเอาชุดนักเรียนไปซักด้วยมือของเขาเองและเมื่อเขาซักผ้าเสร็จเขาก็จะรีบไปช่วยยายของเขารดน้ำต้นพริกแบบรีบเร่งเพื่อที่จะมาเล่นกับเพื่อนๆเธอทำแบบนี้ทุกๆวัน....อยู่มาวันหนึ่งพ่อแม่และพี่ชายของเขาได้กลับมาหา เขาก็ดีใจวิ่งเข้าโอบกอดพ่อและแม่อย่างดีใจมากที่พ่อและแม่กลับมาหาเธอไม่อยากให้พ่อกับแม่ไปอีกเธอได้พูดว่าหนูอยากอยู่กับพ่อแม่เหมือนคนอื่นๆเขาบ้าง'''และเมื่อหลายปีผ่านไปพ่อแม่และพี่ชายก็ได้กลับมาอยู่บ้านเพราะแม่ทนคิดถึงลูกสาวไม่ไหวพ่อแม่ต้องกรีดยางทั้งน้ำตาเกือบทุกคืนเพราะไม่รู้ว่าลูกของตัวเองนะอยู่ยังไงกินนอนอิ่มไหม?? และพ่อแม่ก็ได้ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านถึงจะอดมื้อกินมื้อก็เถอะการอยู่ด้วยกันเป็นสิ่งที่ดีมีควาสุขที่สุด.....
และทุกๆวันนี้ชีวิตของเธอก็ดำเนินต่อไป...
เพื่อเดินตามหาความฝันของเธอ...สักวันเธอต้องเจอมัน ช่วยเป็นกำลังใจให้เธอด้วยนะค่ะ
ขอโทษนะคะ...พี่ว่า น่าจะแก้ไขคำว่า เทอ เป็นเธอ นะคะ เพราะจะทำให้คนอ่านจดจำในสิ่งที่ถูกต้องด้วยนะคะ...หรือพี่หัวโบราณเกินไป กับคำว่า "นู๋" การเขียนแบบนี้ น่าจะในที่ที่ไม่ใช่บันทึกมากกว่า เช่น FB Line e - mail มากกว่าไหม?...เป็นมุมมองของผู้ใหญ่ที่ชอบอนุรักษ์อักษรไทยค่ะ...
ขอบคุณค่ะสำหรับคำติชมขอบคุณมากๆ
ขอบคุณมากสำหรับคำติชม ดิฉันได้ทำการแก้ไขแล้วนะค่ะ :)