สองสามวันมานี้ ท้องฟ้าสลัวราง มวลเมฆลอยเรี่ย ฝนพรำเม็ดเป็นระยะ ยอดไม้ใบหญ้าฉ่ำพราวไปด้วยหยดน้ำ เร่งผลิใบครึ้มเขียว

เมื่อคืนนกตัวหนึ่ง หลบฝนกรรโชกแรง มาเกาะข้างหน้าต่าง เนื้อตัวเปียกปอน จนดูเหมือนจะขยับปีกไม่ไหว แต่แล้วก็รีบบินหนีไปด้วยความตื่นกลัว เมื่อพบว่าบริเวณที่คิดจะเร้นกายหลบ มีสายตาคนซึ่งหลงใหลสายฝนคอยจับจ้องอยู่

เช้าตื่นขึ้นมา ท่ามกลางฝนโปรย ผมพบซากนกอยู่หน้าบ้าน