ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ ผู้เขียนได้รับความช่วยเหลือจาก

เพื่อนอาจารย์ฝรั่งชื่อ Mike ชื่อจริงคือ Michael Radosevic เป็น

ชาวอเมริักัน ที่เคยสอนอยู่ที่ทำงานเดียวกับผู้เขียน แต่ตอนนี้ Mike 

ไปสอนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล กรุงเทพฯ 

 

 

 

นอกจากนี้ยังมีเพื่อนที่ทำงานร่วมกันในปัจจุบันคือ Choi Hee Yun

เพื่อนชาวเกาหลีใต้ มาช่วยจัดกิจกรรมด้วย ทั้ง Mike และ Hee

Yun

ชอบกิจกรรมค่าย  Hee Yun เคยไปอยู่ที่แคนาดาหลายปีทีเดียว

 

 

ผู้บริหารเมื่อพบกับ Hee Yun พูดภาษาอังกกฤษ เพื่อถามคำถามผู้

บริหารจะค่อยๆฟัง ทำให้ตอบประโยคได้

 

 

นอกจากนี้ยังมีทีมวิทยากรที่แข็งแกร่ง จากชมรมครูภาษาอังกฤษ

นครปฐมเขต2 คอยช่วยผู้บริหาร

 

 

เนื่องจากผู้บริหารมีจำนวนมาก เลยมีการแบ่งผู้บริหารเป็นสองกลุ่ม

ตอนทำกิจกรรมครั้งแรกนั้น มีผู้บริหารจำนวนมาก

 

 

 

กิจกรรมที่ให้ผู้บริหารทำคือการสัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษ การให้แนะ

นำตัวเป็นภาษาอังกฤษ การทำกิจกรรมต่างๆเป็นภาษาอังกฤษ เช่น

การฟังเพลงแล้วเรียงประโยค การให้ใบ้คำและประโยคเป็นภาษา

อังกฤษเป็นผลให้ผู้บริหาร พูดภาษาอังกฤษโดยไม่รู้ตัว

 

 

 

 

ในภาพข้างบนนั้น ผู้บริหารพยายามใบ้ประโยคและคำภาษาอังกฤษ

ให้เพื่อนผู้บริหารทาย ดูแล้วลุ้นๆนะครับ

 

 

 

ผู้บริหารหลายท่านมีทักษะภาษาดี แต่ด้วยความกลัวหรือความอายไม่

ทราบ ทำให้ผู้บริหารไม่กล้าพูดภาษาอังกฤษ ผู้เขียนและทีมวิทยากร

และต้องช่วยกระตุ้นและเปิดโอกาสให้ผู้บริหารพูดภาษาอังกฤษให้ได้

มากที่สุด

 

เรื่องความอายเก็บไว้ก่อน ลองพูดดูก่อน 555

 

 

 

ตอนที่ผู้บริหารสัมภาษณ์เพื่อนด้วยกัน ผู้เขียนแอบเข้าไปฟังผู้บริหาร

พูด นอกจากนี้ยังถ่าย Video ไว้ด้วย แทบจะไม่ได้ยินภาษาไทยเลย

ลองดู Video ข้างล่างนะครับ 

 

 

 

 

ผู้เขียนคิดเองว่า ผู้บริหารสามารถพูดประโยคง่ายๆในชีวิตประจำวันได้

ถ้าฝึกบ่อยๆ นอกจากนี้ควรเลิกอาย และกล้าที่จะพูดภาษาอังกฤษ

 เพื่อให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ครูในโรงเรียน

 

 

กิจกรรมทักษะทางภาษาต้องฝึกบ่อยๆ พูดบ่อยๆ ฟังบ่อยๆ อ่านบ่อยๆ

เขียนบ่อยๆก็จะเกิดความชำนาญครับ  

 

 

มีกิจกรรมหนึ่งคือ กิจกรรมเกี่ยวกับอาเซียน ให้ผู้บริหารอ่านประเทศ

แล้วไปพบกันตรงกลาง  ทีมใดอ่านได้เร็วที่สุดและมากที่สุดจะเป็นฝ่าย

ชนะ ดูเหมือนผู้บริหารไม่มีใครยอมใครเลยครับ ผู้เขียนขอขอบคุณผู้

บริหารทุกท่านที่ร่วมกิจกรรมเป็นอย่างดี ...ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...