เราได้สร้างความหลัง  บันทึกความทรงจำ...ในวันเก่า ๆ

เพราะฉะนั้นในวันหนึ่ง ๆ ชีวิตจึงเต็มไปด้วยลูกศิษย์ ..

(นี่คือความร่ำรวยของครูหยิน)

ลุกศิษย์มากหน้าหลายตาพากันมาเยี่ยมเยียน..ระลึกถึงความหลัง..

ที่ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำ

 เมื่อเราได้ใช้ชีวิตร่วมกันตอนอยู่ในค่าย  ไออุ่นแห่งรัก ได้ประจักษ์

กับความสุข  ทุกข์ สนุก  รื่นรม ดื่มด่ำไปกับท้องทุ่ง

บ้านสวนไแดินกลิ่นป่า  คนแล้วคนเล่าที่ก้าวเข้ามา..

แล้วจากไป...หันหลังเดินย้อนรอยกลับมาใหม่

เพราะเขาก้าวมาด้วยใจ...ไปด้วยพลัง

กลับมาด้วยความมุ่งหวัง..สานรัก สานใจ  

สานสายใยแห่งความผูกพันธ์  ที่ได้ก่อเกิดมิเคยจางหายไป

กับคำว่า ครูค่าย หรือค่ายครูหยิน