ชีวิตนี้เราเลือกไม่ได้จริงหรือ...มีใครบ้างที่เลือกชีวิต..กำหนดชีวิตได้ทั้งหมดและได้ทุกอย่างที่อยากจะเป็น  ที่อยากจะได้  ชีวิตของคนเราลึกซึ้งเกินกว่าที่จะเข้าใจ  และยิ่งใหญ่เกินกว่าที่จะเลือกและควบคุมได้ทั้งหมด  ลองคิดใคร่ครวญคำนึงถึงความเป็นจริง  ยอมรับและปล่อยวาง  เพราะเรามักอาลัยและมีความรู้สึกผูกพันต่ออดีดที่ผ่านไปแล้วและกังวลต่ออนาคตที่ยังมาไม่ถึง  ทั้งๆที่สิ่งนั้นได้ผ่านไปแล้วและอีกสิ่งหนึ่งยังมาไม่ถึง  ผมถามหน่อย ทำไม..ทำไม  เราต้องเสียเวลามากมายกับความรู้สึกเช่นนั้น...จนบางครั้งลืมไปว่าปัจจุบันเราไม่ได้ทำอะไรเลย....แล้วเพื่อนๆละ