แด่....

                                               ..........        แม่-แล-ธรณี......

                                         ร้อยวันพันปีและการเดินทางที่ไม่กลับ.........

วันนั้น.......แม่ ......จากเราไป...ไม่ มีคำ กล่าว....ลา...แต่  ทว่า..".เรา"..ขอ..อโหสิ..กรรรม.................

จากวันนั้นและวันนี้...จะเป็นเพียงวันที่..ผ่านๆ..ไป..."วัน"..ที่เปลี่ยนผันและเป็นอย่างนั้นๆ..ยาวนาน..นั่นคือเวลา....

สายน้ำ..ไหล.นิ่ง...ลึก..พัด พา ดอกไม้..บูชา..ล่องลอย..ละลายเถ้า..จม..สู่."ธรณี".เกิดและตาย.................................

........................................ดับทุกข์...สุข  สุด   สู่.....นิพพานัง...........................................................................

                                                                      " ชีวิต."....

เมื่อเรามองดูชีวิตเรา เราก็เห็นแต่ ..เวลา..เปรียบเสมือนเส้นตรงๆ....อดีต..ปัจจุบัน..อนาคต..เปรียบเสมือน.............. เส้นตรงยาวๆ   ...........".ชีวิต"  ...ปัจจุบัน..เป็นเพียงจุดๆเดียว..ใน ชาติหนึ่งๆเราพบกันหลายหมื่นหลายแสนคน  แต่ในชาติหนึ่งๆนั้น...."แม่"..เป็น คนแรกและคนเดียว..."แม่"...ให้ความรักเรามากที่สุด...แต่บางคน โกธร..แม่ที่สุด..แต่ที่สุดๆและุสุดก็คือ.."ความรักเกื้อ..อาทร ที่สุด..คือ..ความรัก..ของผู้เป็น....".แม่"

ในดินแดนแห่ง  วัฏรสงสารนี้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า  "สัตว์ทั้งหลาย ที่เราเห็น ด้วยตาทุกสัตว์และมนุษย์..อย่างน้อย ก็ ชาติ หนึ่งเคยเป็นพี่น้องในวัฏรจักรอันยืนยาว..แต่ไหนแต่ไรมา เคยรักกัน เกลียดกัน..มาอย่างนี้ จนทุกวันนี้ และต่อๆๆไปอีก หลายภพ หลาย ชาติ  ตราบยังไม่ บรรลุ มรรคผล และ นิพพาน".......

...เราทุกคนเคยเป็นเพื่อนเป็น ญาติ..ร่วมทุกข์ ร่วม สุข -เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย- ด้วยกันมาทั้งหมดทั้งสิ้น..พิจารณา..ดูในสังคมปัจจุบันเดี๋ยวนี้  ตั้งแต่สังคมเล็กๆจนถึงครอบครัวและประเทศชาติ..และเมื่อเราพบกันแล้ว โกธรกัน ชังกัน อิจฉาริษยากัน..กลัว กัน...เป็นอยู่อย่างนั้น....

..เมื่อเรา ทราบ..เราจะต้องพบกันอีกใน กี่ชาติๆ ให้ ตั้ง"สติ"..ใหม่ดีกว่า......ทำใจดี..คิดดี พูดดี ทำดี ..ต่อกัน...ให้ได้ รู้จัก อภัย ขอโทษ ขอบคุณ ต่อ ชีวิตทุกชีวิต  แล้ว ใจ เราก็จะมี ความสุข คนอื่นก็มี ความสุข  สร้างสังคมที่เยีอกเย็น อบอุ่น เป็นสันติสุข ได้ หรือ ใช้ หลัก "พุทธธรรม" เอื้อเฟื้อ เผื่อ แผ่..พูดจา ไพเราะ วางตัวเหมาะสม  ช่วยเหลือสังคม สร้างสังคมที่มี สามัคคีธรรม เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ที่เราอิ่มในหัวใจ ทุกคนทุกชีวิตก็อิ่มอกอิ่มใจไปด้วยกัน

..บน.."แผ่นดิน" อันเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร่วมโลกทั้งหลาย..ซึ่งเป็นพระคุณอันยิ่งใหญ่ล้ำเลิศดุจดัง  "พระคุณของ-แม่-"..ผู้ให้กำเนิดเรามา..แผ่นดินผู้ให้กำเนิด "ป่า"ที่ร่มเย็น ปกป้องปวง สัตว์ทั้งหลายให้อยู่ด้วยกันอย่างมี สันติสุข...    ...............................................................ในอ้อมอก.."แม่แลธรณี".....................................

ธรรมทาน จากท่าน "คเวสโก "..วัดป่า สุนันทวราราม จังหวัดกาญจนบุรี...(ให้ไว้ เมื่อปี๒๕๐๓..คุณแม่ บรรจง ทองประกอบ.(.มรณะ)  ...