....ชีวิต คนเมือง น่าหน่าย
วุ่นวาย เช้าค่ำ ขย้ำหัว
จราจร ติด,พิษ หมอกมัว
"เห็นแก่ตัว" เติมซ้ำ ระกำพูน
....หวังธรรม ค้ำพยุง จรุงจิต
พิชิตโกรธ โหดร้าย หายสูญ
ปันแบ่ง แข่งสร้าง สิ่งจรูญ
ประโยชน์ทบ ทวีคูณ สู่ชน
จราจร (กลอนหก)
2 คนชอบ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น