สาขาที่ผมเรียนมา ได้ศึกษาวิชาเคมีแทบทุกแขนง ผมจึงคุ้นเคยกับหลักการของวิชาเคมีมากพอสมควร
และมีความถนัดที่จะนำมาใช้ศึกษาพระเครื่อง ได้อย่างสะดวก
ดังนั้น ถ้าใช้หลักการทาง "วิชาเคมี" (Amulet Chemistry) มาจำแนกพระเครื่อง
ที่จะสามารถจับกลุ่ม และจำแนกพระเครื่องออกเป็นสองประเภทใหญ่ เท่านั้น
คือกลุ่มค่อนข้างเสถียร
และกลุ่มที่มีการเปลี่ยนแปลงทางเคมีมาก
ก. กลุ่มที่ค่อนข้างเสถียรนั้น จะประกอบด้วยสารประกอบแบบธรรมชาติเป็นหลัก
เช่น ดินดิบ น้ำว่าน ปูนดิบ น้ำมันพืชชนิดต่างๆ
ได้แก่ พระเนื้อดินดิบ พระเนื้อผง และพระเนื้อว่าน
ที่แทบจะไม่มีการผุพัง ส่วนใหญ่เป็นการเคลื่อนที่ เลื่อนไหลของมวลสารจากข้างในออกมาที่ผิว
จึงเห็นเป็นเนื้องอกแบบต่างๆ ตามชนิดของสารประกอบภายใน
ข. กลุ่มที่มีการเปลี่ยนแปลงมาก จะประกอบด้วยสารประกอบที่ดัดแปลงไปมากเป็นหลัก
เช่น ดินเผา หินเผา และโลหะสารพัดชนิด
ได้แก่ พระเนื้อดิน เนื้อหินที่ผ่านการเผา และพระเนื้อโลหะทั้งหมด
ที่จะเกิดการทำปฏิกริยาเป็นสนิม ผุพังได้อย่างต่อเนื่อง ตามระดับความแกร่งของมวลสาร และชนิดของแร่
จึงเห็นพวกสนิมของโลหะชนิดต่างๆอยู่ที่ผิว
วัสดุที่ถูกเผามักจะเกิดสนิมเหล็ก ออกแดงๆของสนิมประปรายทั่วไป
พระเนื้อชิน ก็จะเกิดสนิมชนิดต่างๆตามส่วนประกอบของโลหะทับซ้อน และอาจตกผลึกเป็นสนิมสีต่างๆได้อีกด้วย
นี่คือหลักการของการพิจารณา "ความเก่า" ของพระแท้ทั้งหมด โดยใช้หลักวิชาการทางเคมีครับ
สวัสดีครับเข้าห้องเรียนครับ มึนนิดหน่อย แต่จะค่อยๆไป ขอบคุณครับ
ก็แค่เปลี่ยนจาก "ทำทาน" เป็น "เรียนรู้" ทุกอย่างจบในรอบเดียว และการ "ทำทาน" ก็จะอัตโนมัติในระบบการเรียนและการพัฒนาชีวิตอยู่แล้วครับ ไม่เชื่อลองเลยครับ
สำหรับผมแล้วใช้เพื่อตรวจสอบพระที่สงสัยว่าเก๊ เช่นพระทำผิวมา ฯลฯ คงไม่อธิบายอะไรมาก เพราะหากเปิดเผยมากๆ การพัฒนาของพระเก๊ก็จะสูงขึ้นรังแต่จะสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้แก่ผู้เล่นหาในวงการ การปรับใช้วิชาเคมีมาใช้ในวงการ แต่เดิมในเซียนรุ่นเก่าก็จะถ่ายทอดประสบการณ์ให้จากรุ่นสู่รุ่น โดยไม่ได้มีพื้นฐานความรู้อะไรมากมาย เป็นการลองผิดลองถูกมากกว่า เมื่อผมได้รับการถ่ายทอดมา ก็ปรับกระบวนการการคิดให้สอดคล้องในระดับหนึ่ง ตามประสาคนความรู้น้อยค่อยๆศึกษาครับ สู้ต่อไปครับทุกท่าน...สวัสดี
ก็เป็นดาบสองคมครับ แต่ผมคิดว่าเปิดเผยน่าจะดีกว่านิดหน่อยครับ